Taberî bu bölümde birkaç ayrı meseleyi ele alır: 'akıb' kelimesinin çocuk/nesil anlamına geldiğini, İbrahim'in denendiği 'kelimat'ın tam olarak neler olduğunun kesin nassla belirlenmediğini, tevbe kavramının kulun Allah'a yönelişi ile Allah'ın kula affıyla dönüşü şeklinde iki yönlü olduğunu, ve İbrahim ile İsmail'in duasında zikredilen 'ümmet'in zürriyetlerinden bir kısmını (zulüm ve fücur nedeniyle ahdi kazanamayacak olanlar hariç) kastettiğini açıklar. Ayrıca 'ümmeten müslimeten' ifadesinin Allah'a itaatte teslimiyet ve şirk koşmama anlamına geldiğini belirtir.

وإذ كان ذلك كذلك، فغير جائز لأحد أن يقول: عنى الله بالكلمات التي ابتلي بهن إبراهيم شيئا من ذلك بعينه دون شيء، ولا عنى به كل ذلك إلا بحجة يجب التسليم لها من خبر عن الرسول صلى الله عليه وسلم، أو إجماع من الحجة

Bu metinde Râzî, İbrahim ve İsmail'in Allah'tan 'müslüman kılınmayı' (İslam üzere sabit kılınmayı) talep etmelerinin, kulun fiillerinin Allah tarafından yaratıldığı görüşüne delil olduğunu aktarır. 'Ceale' (kılmak) ifadesinin 'halk' (yaratma) anlamına geldiğini, dolayısıyla bir sıfatın kul için istenmesinin o sıfatın Allah tarafından yaratılmasını gerektirdiğini savunur. Ayrıca 'İslam' kelimesinin din ve itikad, ya da teslimiyet ve inkıyad anlamlarına gelebileceğini, her iki durumda da bu talebin Allah'ın o hâli yaratmasıyla açıklanabileceğini ileri sürer.

احتج أصحابنا في مسألة خلق الأعمال بقوله : فإن الإسلام إما أن يكون المراد منه الدين والاعتقاد ، أو الاستسلام والانقياد ، وكيف كان فقد رغبا في أن يجعلهما بهذه الصفة : وجعلهما بهذه الصفة لا معنى له إلا خلق ذلك فيهما ، فإن الجعل عبارة عن الخلق

Kurtubî'ye göre bu ayette İbrahim ve İsmail'in 'teslim olanlardan kıl' ve 'tevbemizi kabul et' talepleri, kendilerinde günah bulunmasından değil, sabit kılınma ve devam talebi anlamındadır; ayrıca Mekke'de menâsiki ve Beyt'i tamamladıklarında insanlara o mekanın tevbe ve günahlardan arınma yeri olduğunu öğretmek istemişlerdir. Ayrıca 'İslam' kelimesinin burada iman ve amelleri birlikte kapsadığı, İslam ile imanın aynı şey olduğunu söyleyenlerin görüşüne delil olduğu belirtilir. 'Zürriyetimizden' ifadesindeki 'min'in ba'diyet (kısmilik) için olduğu, çünkü Allah'ın içlerinde zalimler bulunacağını bildirdiği aktarılır.

فقالت طائفة : طلبا التثبيت والدوام لا أنهما كان لهما ذنب قلت : وهذا حسن وأحسن منه أنهما لما عرفا المناسك وبنيا البيت أرادا أن يبينا للناس ويعرفاهم أن ذلك الموقف وتلك المواضع مكان التنصل من الذنوب وطلب التوبة

Beydâvî'ye göre İbrahim ve İsmail'in duası hem kendilerinin hem soylarından bir topluluğun tam teslimiyetini talep etmesidir; zürriyetin tamamı değil bir kısmı zikredilmiştir çünkü onlar bilmektedir ki zürriyetlerinde zalimler de bulunacaktır ve ilahi hikmet herkesin ihlasta birleşmesini gerektirmez. Ayrıca 'içlerinden bir resul gönder' duasının Hz. Muhammed'de karşılık bulduğu, onun bu duanın icabeti olduğu belirtilir; tilavet, kitap-hikmet öğretimi ve tezkiye bu peygamberin görevleri olarak açıklanır.

وخصا بعضهم لما أعلما أن في ذريتهما ظلمة، وعلما أن الحكمة الإلهية لا تقتضي الاتفاق على الإخلاص والإقبال الكلي على الله تعالى، فإنه مما يشوش المعاش، ولذلك قيل: لولا الحمقى لخربت الدنيا

İbn Kesîr, İbrahim ve İsmail'in Kâbe'nin temellerini yükseltirken Allah'a teslimiyet ve itaatte hiçbir şeyi ortak koşmama duası ettiklerini nakleder; ayrıca 'mesâkinâ' (mesela şeâir, kurban yerleri, hac menasiki) ile ilgili farklı görüşleri (Mücahid, Atâ, Katâde, Süddî) ve İbrahim'in Cebrail eşliğinde Safa, Merve, Mina, Akabe cemresi, Müzdelife ve Arafat'a götürülüp hac menasikinin kendisine gösterildiğine dair rivayetleri aktarır. İbn Cerîr'in bazı görüşleri reddedip tercih ettiği görüşü de metinde belirtilmiştir.

يعنيان بذلك واجعلنا مستسلمين لأمرك خاضعين لطاعتك لا نشرك معك في الطاعة أحدا سواك ولا في العبادة غيرك