Taberî'ye göre bu ayette Allah, Peygamber'e (s.a.v) müşriklerin onu yalanlamasına üzülmemesini bildirmektedir; çünkü bütün insanların dönüşü Allah'adır, yeryüzü ve üzerindekilerin tek gerçek varisi O'dur ve herkes yaptığının karşılığını -iyilik ya da kötülük- kendisine dönüşte görecektir.

لا يحزنك تكذيب هؤلاء المشركين لك يا محمد فيما أتيتهم به من الحق، فإن إلينا مرجعهم ومصيرهم ومصير جميع الخلق غيرهم، ونحن وارثو الأرض ومن عليها من الناس، بفنائهم منها، وبقائها لا مالك لها غيرنا

Bu müfessire göre ayette geçen 'dönüş' ifadesi, bütün işlerin nihai olarak Allah'ın hüküm ve yargısına varacağı anlamına gelir; zarar ve fayda vermeye gerçekte yalnızca Allah'ın malik olduğu gerçeğine işaret eder. Bu, Allah'ın mekândan münezzeh olması nedeniyle mecazi bir dönüştür, gerçek bir mekânsal dönüş değildir. Râzî bu ifadeyi asilere yönelik büyük bir tehdit ve etkili bir uyarı olarak yorumlar.

أي إلى محل حكمنا وقضائنا لأنه تعالى منزه عن المكان حتى يكون الرجوع إليه وهذا تخويف عظيم وزجر بليغ للعصاة

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın tek Yaratıcı, gerçek Mülk sahibi ve tasarruf edici olduğunu, tüm mahlukatın helak olacağını ancak O'nun bâki kalacağını bildirmektedir. Hiç kimsenin mülk veya tasarruf iddiasında bulunamayacağı, zira O'nun tüm yarattıklarına vâris olduğu ve onlardan sonra bâki kalıp aralarında hükmeden olduğu vurgulanmıştır. Bu bağlamda hiçbir nefse zerre kadar zulüm edilmeyeceği belirtilmiştir.

يخبر تعالى أنه الخالق المالك المتصرف وأن الخلق كلهم يهلكون ويبقى هو تعالى وتقدس ولا أحد يدعي ملكا ولا تصرفا بل هو الوارث لجميع خلقه الباقي بعدهم الحاكم فيهم فلا تظلم نفس شيئا ولا جناح بعوضة ولا مثقال ذرة

Beydâvî'ye göre 'hasret günü' kıyamet günüdür; o gün günahkâr işlediği kötülüğe, iyilik yapan da az iyiliğine hasret duyar. 'İşin bitirilmesi' hesabın tamamlanıp iki grubun (cennetlik ve cehennemlik) birbirinden ayrılmasıdır. 'Biz yeryüzüne ve üzerindekilere varis oluruz' ifadesi, yeryüzü ve üzerindekiler yok olup gittiğinde geriye yalnız Allah'ın mülkünün kalacağı anlamına gelir; bu durum mirasçının kendi mirasına sahip olması gibi bir istiare ile ifade edilmiştir.

وأنذرهم يوم الحسرة يوم يتحسر الناس المسيء على إساءته والمحسن على قلة إحسانه. إذ قضي الأمر فرغ من الحساب وتصادر الفريقان إلى الجنة والنار

Kurtubî'ye göre bu ifade, yeryüzü sakinlerinin öldürülüp yok edilmesini, ardından kıyamet gününde onlara varis olunmasını ve herkesin amellerine göre karşılık görmesini anlatmaktadır. Bu hususun daha önce Hicr suresinde de geçtiği belirtilmektedir.

أي نميت سكانها فنرثها يوم القيامة فنجازي كلا بعمله