Bu müfessire göre ayette geçen ilahi meşîet gerçekleşmemiştir; yani Allah, vahyi Hz. Peygamber'den gidermeyi murad etmemiştir. Bu, Hz. Peygamber'e bir uyarı ve gerçekleşmeyen bir ihtimalin bildirilmesi mahiyetindedir; şart gerçekleşmediği için ceza da gerçekleşmemiştir. Ayetin devamı, eğer bu vaki olsaydı Peygamber'in kendisi için bir vekil/koruyucu bulamayacağını ifade eder.

ثم إنا نقطع بأنه تعالى ما شاء ذلك وقال لمحمد عليه السلام : أي لا تجد من تتوكل عليه في رد شيء منه

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen ifade Kur'an'a işaret eder; Allah Kur'an'ı indirmeye kadir olduğu gibi, onu yok etmeye ve insanların hafızalarından silmeye de kadirdir. Bu görüş, ayeti öncesindeki 'size ilimden ancak az bir şey verildi' ifadesiyle bağlantılandırılır; verilen o az bilginin de dilenirse giderilebileceği belirtilir.

يعني القرآن أي كما قدرنا على إنزاله نقدر على إذهابه حتى ينساه الخلق ويتصل هذا بقوله : وما أوتيتم من العلم إلا قليلا أي ولو شئت أن أذهب بذلك القليل لقدرت عليه

İbn Kesîr'e göre bu ayet Kur'an'ın şerefine dikkat çeker; insanlar ve cinler tümüyle bir araya gelip birbirlerine yardım etseler de Allah'ın Resûlü'ne indirdiği bu Kur'an'ın benzerini getirmeye güç yetiremezler. Çünkü mahlukun kelamı, benzeri ve dengi olmayan Yaratıcı'nın kelamına asla denk olamaz. Ayrıca ayetin bazı Yahudilerin Peygamber'e benzer bir şey getirebileceklerini söylemesi üzerine indiği rivayet edilse de İbn Kesîr bu rivayete şüpheyle bakar, çünkü sûre Mekkî'dir ve bağlamı Kureyş iledir, Yahudilerle karşılaşma ise Medine'de olmuştur.

وكيف يشبه كلام المخلوقين كلام الخالق الذي لا نظير له ولا مثال له ولا عديل له وقد روى ابن إسحاق عن محمد بن أبي محمد عن سعيد بن جبير أو عكرمة عن ابن عباس أن هذه الآية نزلت في نفر من اليهود جاءوا رسول الله صلى الله عليه وسلم فقالوا له إنا نأتيك بمثل ما جئتنا به فأنزل الله هذه الآية وفي هذا نظر لأن هذه السورة مكية

Beydâvî'ye göre âyet, Allah'ın dilemesi halinde Kur'an'ı vahyedilenden alıp mushaflardan ve kalplerden silebileceğini, bu durumda Peygamber'in onu geri getirmesini üstlenecek hiçbir vekil bulamayacağını belirtir. İstisna olan 'rahmet' ise iki şekilde yorumlanabilir: ya Kur'an'ı geri getirebilecek şey olarak, ya da munkatı' istisna olarak Kur'an'ı geri almayıp bıraktığını gösteren bir lütuf olarak anlaşılır. Bu ikinci durumda âyet, Kur'an'ın indirilmesinin ardından onun korunmasının da ayrı bir nimet olduğuna işaret eder.

والمعنى إن شئنا ذهبنا بالقرآن ومحوناه من المصاحف والصدور ثم لا تجد لك به علينا وكيلا من يتوكل علينا استرداده مسطورا محفوظا. إلا رحمة من ربك فإنها إن نالتك فلعلها تسترده عليك، ويجوز أن يكون استثناء منقطعا بمعنى ولكن رحمة من ربك تركته غير مذهوب به

Taberî'ye göre Allah, Peygamber'e vahyettiği ilimden bir kısmını dilerse giderebileceğini bildirmiştir, fakat bunu gerçekten gidermemiştir; giderdiği şeyler ise ihtiyaç kalmayan mensuh ayetlerdir. Ayrıca ayetin, Allah'ın peygamberine verdiği ilimden hiçbir şeyi unutturmadığını değil, dilerse unutturabileceğini, ama rahmeti sebebiyle bunu yapmadığını ifade ettiği belirtilir.

ولئن شئنا لنذهبن بالذي آتيناك من العلم الذي أوحينا إليك من هذا القرآن لنذهبن به، فلا تعلمه