Bu müfessire göre ayet, insanların denizdeki büyük tehlikeden kurtulup karaya çıktıktan sonra nankörlük edip Allah'a ortak koştuklarını, buna karşılık Allah'ın da onları Lut kavmine yaptığı gibi gökten taş yağdırarak helak edebileceğini, o zaman kendilerini bu azaptan koruyacak ve savunacak hiçbir yardımcı bulamayacaklarını ifade eder. Bir kısım Arap dilcileri ise ifadeyi 'üzerinize taş savuran şiddetli bir kasırga göndermesi' şeklinde yorumlamıştır.

يقول: أو يمطركم حجارة من السماء تقتلكم، كما فعل بقوم لوط يقول: ثم لا تجدوا لكم ما يقوم بالمدافعة عنكم من عذابه وما يمنعكم منه

Zemahşerî'ye göre 'حاصباً' ifadesi, üzerinize taş yağdıran/çakıl fırlatan bir rüzgar anlamına gelir; ayet, denizde iken sizi altınızdan yerin dibine geçirmezse de üstünüzden bu şekilde bir azapla helak edebileceğini bildirmektedir. Bu durum, boğulmaktan daha şiddetli bir azap olarak nitelenmiştir. 'وكيلا' kelimesi de bu azabı sizden savacak bir vekilin bulunmayacağı anlamına gelmektedir.

يعني : أو إن لم يصبكم بالهلاك من تحتكم بالخسف ، أصابكم به من فوقكم بريح يرسلها عليكم فيها الحصباء يرجمكم بها ، فيكون أشد عليكم من الغرق في البحر

Bu müfessire göre âyet, denizin dehşetinden kurtulup güvene kavuşan insanların bu kez karada da benzer bir tehlikeyle karşı karşıya olduklarını hatırlatır; Allah onları denizde batırmaya güç yetirdiği gibi karada da yerin dibine geçirmeye (hasf) veya gökten taş yağdırmaya güç yetirir. Böylece boğulma suyun altında gizlenme, yere batma ise toprağın altında gizlenme olarak birbirine paralel iki ceza türü olarak sunulur. Karadaki tehlike hem aşağıdan (yere batma) hem yukarıdan (taş yağması) gelebilecek şekilde ikiye ayrılır.

فالغرق تغييب تحت الماء كما أن الخسف تغييب تحت التراب ، وتقرير الكلام أنه تعالى ذكر في الآية الأولى أنهم كانوا خائفين من هول البحر ، فلما نجاهم منه آمنوا

Kurtubî'ye göre bu ayet, Allah'ın insanları denizden kurtulsalar bile karada da helak etmeye kadir olduğunu göstermektedir. 'Cânibü'l-berr' ifadesi karayı, denizin karşıtı olan kara parçası anlamında kullanılmıştır; bazı yorumlara göre insanlar deniz sahilinde bulunup deniz tehlikelerinden emin oldukları halde, Allah onları emin oldukları bu karadaki tehlikeyle de korkutmuştur. 'Hasıb' kelimesi ise şiddetli rüzgar veya taş yağdıran bulut/rüzgar anlamına gelmekte olup, Kur'an'da Lût kavmine yapılan azaba benzer bir taş yağmasına işaret ettiği de söylenmiştir.

وقيل : إنهم كانوا على ساحل البحر وساحله جانب البر وكانوا فيه آمنين من أهوال البحر فحذرهم ما أمنوه من البر كما حذرهم ما خافوه من البحر

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen ifade, kâfirlere yönelik bir tehdit ve uyarı niteliğindedir; ayette kastedilen 'nasîr' (yardımcı), kendilerinden gelecek azabı geri çevirip onları bundan kurtaracak bir kimse anlamındadır. Metin, böyle bir yardımcının bulunmayacağını, dolayısıyla azaptan kaçışın mümkün olmadığını vurgulamaktadır.

وهكذا توعدهم ههنا بقوله أي ناصرا يرد ذلك عنكم وينقذكم منه

Beydâvî bu ayeti, denizde kurtulduktan sonra karaya çıkanların yaptığı inkâr ve yüz çevirmeye bir kınama olarak okur; onları denizde boğarak helak etmeye kadir olanın karada da yer batırma veya diğer yollarla helak etmeye kadir olduğunu vurgular. Ayrıca 'cânib' (taraf) kelimesinin zikredilmesinde, sahile ulaştıklarında küfre düşüp yüz çevirdiklerine ve Allah'ın kudreti karşısında bütün tarafların/yönlerin eşit olduğuna, helak sebeplerinden güvende olunacak bir sığınağın bulunmadığına bir işaret görür.

وفي ذكر الجانب تنبيه على أنهم لما وصلوا الساحل كفروا وأعرضوا وأن الجوانب والجهات في قدرته سواء لا معقل يؤمن فيه من أسباب الهلاك