Taberî bu ayeti, Allah'ın insanlara hak yolu (İslam) beyan etmesinin O'nun üzerine bir vaad olduğu, doğru yolun dosdoğru olan İslam yolu olduğu, sapan yolların ise Yahudilik, Hristiyanlık ve diğer küfür milletleri olduğu şeklinde açıklar. Allah dileseydi bütün insanları hidayete erdirebilirdi, ancak hidayete erenin kendi yararına, sapanın da kendi zararına olduğunu bildirmiştir. Ayrıca 'ومنها جائر' ifadesindeki dişil kullanımın sebebini de dilbilimsel olarak izah eder.

فالقاصد من السبيل: الإسلام، والجائر منها: اليهودية والنصرانية وغير ذلك من ملل الكفر كلها جائر عن سواء السبيل وقصدها، سوى الحنيفية المسلمة

Zemahşerî'ye göre ayetteki 'sebîl' kelimesi cins ifade eder ve 'kasd' bu cinse izafe edilmiştir; 'kasd' burada fail anlamında bir mastardır, yani 'kâsıd/doğru yola yönelten' demektir. Ayetin anlamı, Allah'ın hakka ulaştıran doğru yolu göstermeyi üzerine almış olmasıdır; buna karşılık yoldan sapan (câir) yol Allah'a nispet edilemez, bu sapma kulun kendi kötü seçimiyle gerçekleşir ve Allah bundan zorlama ve icbar bakımından beridir.

ومعنى قوله أن هداية الطريق الموصل إلى الحق واجبة عليه ، كقوله : ؟ قلت : ليعلم ما يجوز إضافته إليه من السبيلين وما لا يجوز ، ولو كان الأمر كما تزعم المجبرة لقيل : وعلى الله قصد السبيل وعليه جائرها أو وعليه الجائر

Bu metne göre Allah'ın hidayet vermeyi murad etmemesi, insanları imana zorla sevketmemesinden kaynaklanır; çünkü zorlama, teklifin hikmetini iptal eder. Râzî, Mu'tezile'nin bu ayete dayanarak Allah'ın herkesin hidayetini isteyip de gerçekleştiremediği için aciz olacağı iddiasını batıl bulur ve sûrenin tamamının kendi (Ehl-i Sünnet) mezhebinin doğruluğuna delil olduğunu tekrarlar. Ayrıca 'lev şâe hidayetehüm lehedâküm' ifadesinin Allah'ın onların hidayetini murad etmediğini, dolayısıyla hidayet vermediğini gösterdiği belirtilir.

فثبت بهذا البيان أن الذي يقولونه من أنا لو أتينا بعمل على خلاف مشيئة الله ، فإنه يلزم منه كونه تعالى عاجزا ضعيفا ، كلام باطل

Kurtubî'ye göre ayette 'Allah'a düşen yolun doğrusunu göstermektir' anlamı vardır; burada muzâf (beyân) hazfedilmiştir ve 'sebîl' İslam'dır, Allah bunu peygamberler, deliller ve hüccetlerle açıklamıştır. 'Kasdü's-sebîl' doğru ve hedefe ulaştıran yol demektir, buna karşılık yollardan sapan da (câir) vardır ki bu hakdan uzaklaşmış, doğruya iletilmemiş demektir. İbn Abbas'a göre bu sapanlar farklı hevâ ehli, bir başka görüşe göre ise Yahudilik, Mecusilik, Hıristiyanlık gibi küfür milletleridir.

أي على الله بيان قصد السبيل فحذف المضاف وهو البيان والسبيل : الإسلام أي على الله بيانه بالرسل والحجج والبراهين وقصد السبيل : استعانة الطريق يقال طريق قاصد أي يؤدي إلى المطلوب أي ومن السبيل جائر أي عادل عن الحق فلا يهتدى به

İbn Kesîr, 'yolun doğrusu Allah'a aittir' ifadesinin, Allah'a ulaştıran tek yolun O'nun meşru kıldığı ve razı olduğu hak yolu olduğunu; bunun dışındaki yolların ise kapalı ve amellerin bu yollarda reddedilmiş olduğunu belirtir. Ayette geçen 'sapkın' ifadesi ise haktan sapan, farklı görüş ve heveslere dayanan Yahudilik, Hristiyanlık ve Mecusilik gibi çeşitli yolları ifade eder. Mücahid'in bu husustaki görüşünün, siyak açısından diğer görüşlerden daha güçlü olduğu belirtilir.

وقول مجاهد ها هنا أقوى من حيث السياق لأنه تعالى أخبر أن ثم طرقا تسلك إليه فليس يصل إليه منها إلا طريق الحق وهي الطريق التي شرعها ورضيها وما عداها مسدودة والأعمال فيها مردودة

Beydâvî'ye göre "kasdü's-sebîl" ifadesi Allah'a ait olan doğru ve müstakim yolun beyanı, ya da bu yolun rahmet ve lütuf olarak düzenlenip doğrultulması anlamına gelir; bir başka ihtimale göre de bu ibare Allah'a varan yoldur ki onu izleyen kişi kaçınılmaz olarak O'na ulaşır. Sebîl kelimesi cins olarak kullanıldığından ona 'el-kasd' izafe edilmiş, yollardan bazısının da doğru yoldan sapan 'câir' olduğu belirtilmiştir. Ayetin sonundaki 'lev şâe'd-dâhu' ifadesi ise, Allah dileseydi bütün insanları -kaçınılmaz olarak hidayete ulaştıracak bir hidayetle- doğru yola iletebileceğini ifade eder.

والمراد من السبيل الجنس ولذلك أضاف إليه ال قصد وقال: ومنها جائر حائد عن القصد أو عن الله