Taberî'ye göre bu ayette Allah kullarına, kendilerine eşler, oğullar ve 'hafede' verdiğini hatırlatarak nimetlerini saymaktadır; 'hafede' kelimesinin anlamında müfessirler arasında ihtilaf vardır, bir grup bunu 'ahtân' (damatlar/hısımlar) olarak yorumlarken, diğerleri bunu kişinin hizmet eden çocukları veya hizmetçileri olarak açıklamıştır. Taberî kendisi bu görüşler arasında tercih yaparak, ayetin asıl maksadının bu nimetlere karşı şirke sapılmaması gerektiğine dikkat çekmek olduğunu belirtir.

واختلف أهل التأويل في المعنيين بالحفدة، فقال بعضهم: هم الأختان، أختان الرجل على بناته

Bu müfessire göre ayetteki ifadeler, kadınlarla ilgili haram kılınan ve helal kılınan sınıfları belirlemekte; ayrıca cahiliye döneminde var olan 'bedel' (eş değiştirme) uygulamasının yasaklanmasına işaret etmektedir. Zemahşerî bu bağlamda Uyeyne b. Hısn'ın Hz. Peygamber'e izinsiz girip Hz. Aişe'yi görünce eşiyle değiştirmek istemesine dair bir rivayeti nakleder. Ayrıca bazı müfessirlerin bu hükmün daha sonra neshedildiği görüşünü de aktarır.

ويحكى : ( 901 ) أن عيينة بن حصن دخل على النبي صلى الله عليه وسلم وعنده عائشة من غير استئذان ، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : ( يا عيينة ، أين الاستئذان ) ؟ قال : يا رسول الله ، ما استأذنت على رجل قط ممن مضى مند أدركت

Kurtubî'ye göre ayetteki 'ceale' fiili 'yarattı' anlamındadır ve Hz. Âdem'e işaret eder, çünkü Havva ondan yaratılmıştır. 'Min enfüsikum' ifadesi 'kendi cinsinizden, türünüzden' demektir ve bu ifade Arapların cinlerle evlenip çocuk sahibi olduklarına dair inançlarını reddeder. Ayrıca 'hafede' kelimesi hakkında müfessirler arasında hizmetçiler, yardımcılar, damatlar, torunlar gibi farklı görüşler nakledilmiş, Kurtubî'nin kendi tercihi ise hafedenin kişinin çocuklarının çocukları (torunlar) olduğu yönündedir.

قلت : ما قاله الأزهري من أن الحفدة أولاد الأولاد هو ظاهر القرآن بل نصه ألا ترى أنه قال : وجعل لكم من أزواجكم بنين وحفدة فجعل الحفدة والبنين منهن

İbn Kesîr, 'hafede' kelimesinin farklı yorumlarını nakleder: kimileri damatlar, kimileri hizmet eden çocuklar/torunlar, kimileri de eşin akrabaları olduğunu söylemiştir. İbn Cerîr'in görüşünü aktararak bu farklı görüşlerin hepsinin 'hafede' kelimesinin asıl anlamı olan 'hizmet' kavramına dahil olduğunu, çünkü çocuklar, hizmetçiler ve damatların genellikle kişinin himayesi ve hizmetinde bulunduğunu belirtir. Sonuçta nimetin bu unsurların tamamıyla gerçekleştiğini ifade eder.

قال ابن جرير وهذه الأقوال كلها داخلة في معنى الحفدة وهو الخدمة الذي منه قوله في القنوت وإليك نسعى ونحفد

Beydâvî'ye göre 'ezvâcâ' ifadesi insanların kendi türünden eşler edinmesini ifade eder ki bununla ünsiyet kurulsun ve çocuklar da kendilerine benzesin; ayrıca eşlerden verilen 'benîn ve hafede' ile oğullar, oğulların çocukları, kızlar veya hizmette hızlı olanlar kastedilmiş olabilir. Rızık verilen tayyibattan kasıt dünyadaki helal ve lezzetli şeylerin bir örneği olmasıdır. Müşriklerin bâtıla iman etmesi putların kendilerine fayda sağlayacağına inanmaları veya Allah'ın helal kıldığı bazı şeyleri (bahîre, sâibe gibi) haram kılmalarıyla; Allah'ın nimetini inkâr etmeleri de bu nimetleri putlara nispet etmeleri veya helal kılınanı haram saymalarıyla açıklanmıştır.

وجعل لكم من أزواجكم بنين وحفدة وأولاد أولاد أو بنات، فإن الحافد هو المسرع في الخدمة والبنات يخدمن في البيوت أتم خدمة. وقيل هم الأختان على البنات. وقيل الربائب ويجوز أن يراد بها البنون أنفسهم والعطف لتغاير الوصفين.

Fahreddin er-Râzî'ye göre ayetteki 'hafede' kelimesi, kişinin kadın vasıtasıyla elde ettiği yardımcı ve hizmetçileri ifade eder; damatlar, akrabalar veya çocuğun çocuğu şeklindeki görüşlerden hepsinin bu kapsama girmesi tercih edilmiştir. Ayrıca ayetin 'ceale lekum' kısmının Âdem ile Havva'ya has kılınmasının delile aykırı olduğu, hükmün bütün erkek ve kadınları kapsayan genel bir hüküm olduğu belirtilmiştir.

والأولى دخول الكل فيه ، لما بينا أن اللفظ محتمل للكل بحسب المعنى المشترك الذي ذكرناه