Taberî'ye göre bu ayet, göklerde ve yerde bulunan meleklerin ve diğer canlıların üstlerinde bulunan Rablerinden korktuklarını, O'na isyan ederlerse azaba uğrayacakları endişesiyle Allah'ın kendilerine emrettiği şeyleri yaptıklarını ifade eder. Bu korku, onları Allah'ın haklarını eda etmeye ve O'nun gazabından sakınmaya sevk eder.

يخاف هؤلاء الملائكة التي في السماوات وما في الأرض من دابة ربهم من فوقهم أن يعذبهم إن عصوا أمره يقول: ويفعلون ما أمرهم الله به، فيؤدون حقوقه، ويجتنبون سخطه

Kurtubî'ye göre metin, 'رب فوقهم' (rablerinden korkarlar, O onların üstündedir) ifadesinde birkaç yorum aktarır: birincisi buradaki 'fevk' azabın gökten inmesi sebebiyle rablerinin cezasından ve azabından korkmalarıdır; ikincisi rablerinin kendi kudretlerinin üstündeki kudretinden korkmaları anlamıdır ki bunda hazif (bir ögenin düşürülmesi) vardır; üçüncüsü ise buradaki 'fevkahüm'ün melekler olduğu, meleklerin de kendi üstlerindeki Rablerinden korkmaları, dolayısıyla yerdeki canlıların O'ndan korkmasının daha da evleviyetle gerekli olduğudur.

وقيل : معنى يخافون ربهم من فوقهم يعني الملائكة يخافون ربهم وهي من فوق ما في الأرض من دابة ومع ذلك يخافون فلأن يخاف من دونهم أولى

Bu müfessire göre secde eden meleklerin sıfatı olan 'saygıyla ürperme' hali, Rablerinden korkarak ve çekinerek O'na secde etmelerini; bu da O'nun emirlerine itaat etmede, buyruklarını yerine getirmede ve yasakladıklarından kaçınmada devamlı ve sebatkâr olmalarını ifade eder.

أي يسجدون خائفين وجلين من الرب جل جلاله أي مثابرين على طاعته تعالى وامتثال أوامره وترك زواجره

Beydâvî'ye göre 'yer ve göklerdeki her canlının Allah'a secde etmesi', hem iradesine ve tesirine tabiatıyla zorunlu boyun eğmeyi hem de emrine ve teklifine gönüllü itaati kapsayan genel bir boyun eğiştir; bu ifade bütün gök ve yer ehlini kapsayacak şekilde kurulmuştur. 'Melekler' ifadesinin ayrıca zikredilmesi, meleklerin cisimlerden ayrı ruhlar olduğuna delil sayılabileceği gibi, yücelik ve tazim için tekrar da olabilir. 'Rablerinden korkarlar' ifadesi ise ya üstlerinden azap göndermesinden korkma, ya da O'nun kahrıyla üstlerinde olmasından korkma anlamındadır ve meleklerin korku ile ümit arasında mükellef olduklarına delildir.

أي ينقاد انقيادا يعم الانقياد لإرادته وتأثيره طبعا والانقياد لتكليفه وأمره طوعا ليصح إسناده إلى عامة أهل السموات والأرض

Zemahşerî'ye göre 'Allah' ismi 'el-Azîzi'l-Hamîd' için atf-ı beyandır; çünkü bu isim ibadete hak sahibi olan mabuda has kılınıp özel ad gibi kullanılmıştır. Ayrıca 'el-veyl' kelimesinin 'en-necât' (kurtuluş) anlamındaki 'el-veel'in zıddı olduğunu, kendisinden fiil türetilemeyen bir mana ismi olduğunu açıklar. Küfür karanlıklarından iman nuruna çıkanlar zikredildikten sonra kâfirlerin veyl ile tehdit edildiğini belirtir.

الويل : نقيض الوأل ، وهو النجاة اسم معنى ، كالهلاك

Fahreddin er-Râzî, meleklerin 'ويفعلون ما يؤمرون' ifadesinin hem emredilenleri yapmayı hem de yasaklananları terk etmeyi kapsadığını, çünkü bir şeyden nehyedilmenin onu terk etmekle emrolunmak anlamına geldiğini belirtir. Bu durum, meleklerin kendilerine emredilen her şeyi yaptıklarını ve bunun onların bütün günahlardan masum olduklarına delalet ettiğini gösterir. Buradan hareketle İblis'in günahlardan masum olmayıp kâfir olduğu, dolayısıyla meleklerden olmadığı sonucuna kesin olarak varılması gerektiği ifade edilir.

لأن المنهي عن الشيء مأمور بتركه