Bu müfessire göre âyetteki 'innemâ' edatı hasr (sınırlama) ifade etmektedir; bu sayede haram kılınan şeylerin sadece bu dört şeyden ibaret olduğu sonucuna varılmaktadır. Bakara ve En'âm sûrelerinde de aynı dört şeyin zikredilmesi, haramların bu dörtle sınırlı olduğunu teyit etmektedir. Müfessir, âyetin Bakara sûresinde daha önce tefsir edildiğini belirterek burada tekrarına gerek görmediğini de eklemektedir.

وكلمة { إنما } تفيد الحصر فقد حصلت لنا آيتان مكيتان يدلان على حصر المحرمات في هذه الأربعة

İbn Kesîr, zaruret halinde ölü hayvanı yeme ruhsatının 'bağî ve mütecaviz olmama' şartına bağlandığını, tıpkı hayvanların her halde helal kılınmasında olduğu gibi ihramlı iken avlanmanın da Allah'ın hükmüyle haram kılındığını belirtir. Allah'ın emrettiği ve yasakladığı her şeyde hikmet sahibi olduğunu vurgular.

أي أبحنا تناول الميتة للمضطر بشرط أن يكون غير باغ ولا متعد وهكذا هنا أي كما أحللنا الأنعام في جميع الإحوال فحرموا الصيد في حال الإحرام فإن الله قد حكم بهذا وهو الحكيم في جميع ما يأمر به وينهى عنه

Beydâvî'ye göre bu ayetler, Allah'ın helal kıldığı rızıkları yemeyi ve O'nun nimetine şükretmeyi emretmektedir; bu emir, önceki ayetlerde küfürden sakındırma ve cahiliye adetlerinden uzaklaştırma bağlamında gelmiştir. Ardından haram kılınanların (leş, kan, domuz eti, Allah'tan başkası adına kesilen) tek tek sayılması, bunların dışındaki her şeyin helal olduğunu bildirmek amacına dayanır. Bu sayım aynı zamanda insanların kendi heveslerine göre haram-helal belirlemelerini reddetmek için bir tekit işlevi görür.

لما أمرهم بتناول ما أحل لهم عدد عليهم محرماته ليعلم أن ما عداها حل لهم، ثم أكد ذلك بالنهي عن التحريم والتحليل بأهوائهم