Zemahşerî'ye göre bu ayet, kendisine bolluk verilip de bu nimetin şımarttığı, sonra küfre saplanıp Allah'ın azabını hak eden herhangi bir topluma örnek olarak zikredilen bir köyün durumunu anlatır; bu köy ya varsayımsal bir örnek ya da geçmiş kavimlerden gerçek bir köy olup, Allah bunu Mekke için bir uyarı temsili kılmıştır. Ayrıca müfessir 'izâka' (tattırma) ve 'libâs' (giysi) istiarelerinin birleştirilmesinin belâgat açısından nasıl sahih olduğunu, bunların Arap dilinde mecaz-hakikat ilişkisi bakımından iki farklı yaklaşımla açıklanabileceğini tartışır.

أي جعل القرية التي هذه حالها مثلا لكل قوم أنعم الله عليهم فأبطرتهم النعمة ، فكفروا وتولوا ، فأنزل الله بهم نقمته . فيجوز أن تراد قرية مقدرة على هذه الصفة ، وأن تكون في قرى الأولين قرية كانت هذه حالها ، فضربها الله مثلا لمكة إنذارا من مثل عاقبتها

Bu müfessire göre ayetteki 'el-en'um' kelimesi az sayıda nimet anlamına gelen çoğul kalıbıdır; bununla anlatılmak istenen, az nimetin küfranı bile azabı gerektirdiğine göre çok nimetin küfranının azabı daha da gerektireceğidir. Bu durum Mekke halkına örnek gösterilir: onlar güven, sağlık ve bolluk içindeyken kendilerine büyük bir nimet olarak Hz. Muhammed gönderilmiş, fakat onu inkâr edip incittikleri için Allah başlarına belâ musallat etmiştir. Ayrıca 'lباس' (elbise) kelimesinin 'zevk/tatma' fiiliyle birlikte kullanılmasının, açlık ve korkunun bedende bıraktığı etkiyi tanıma/deneyimleme anlamında istiare yoluyla veya açlığın her yönden kuşatıcı şiddetini ifade etmek üzere kullanıldığı açıklanır.

والجواب : المقصود التنبيه بالأدنى على الأعلى يعني أن كفران النعم القليلة لما أوجب العذاب فكفران النعم الكثيرة أولى بإيجاب العذاب ، وهذا مثل أهل مكة لأنهم كانوا في الأمن والطمأنينة والخصب ، ثم أنعم الله عليهم بالنعمة العظيمة ، وهو محمد صلى الله عليه وسلم فكفروا به وبالغوا في إيذائه فلا جرم سلط الله عليهم البلاد

Kurtubî'ye göre bu ayet müşriklerin durumuyla bağlantılıdır; Peygamber'in Kureyş müşriklerine kıtlık ve Yusuf'un kıtlık yılları gibi bir açlık duası etmesi üzerine onlar kıtlığa uğramış, kemik yemeye kadar varmışlardır. Ayetteki 'kefranu'n-ni'am' onların Muhammed'i (a.s.) yalanlaması anlamına gelir; Allah onlara açlık ve korkuyu 'elbise' olarak tattırmıştır çünkü bu hal onlarda zayıflık, benizde solukluk ve kötü durum şeklinde -elbise gibi- görünür olmuştur.

وكان رسول الله صلى الله عليه وسلم دعا على مشركي قريش وقال : ( اللهم اشدد وطأتك على مضر واجعلها عليهم سنين كسني يوسف ( فابتلوا بالقحط حتى اكلوا العظام

İbn Kesîr, ayetteki 'açlık ve korku elbisesi' ifadesini, bir memleketin Allah'ın nimetlerini inkâr etmesi karşılığında Allah'ın onlara açlığı ve korkuyu tattırması olarak açıklar; bu, Rasûlullah'a karşı çıkıp isyan eden ve bunun sonucunda kıtlık (Yusuf'un kıtlığı gibi) ve savaş korkusuyla cezalandırılan bir topluluğun durumudur. Bu bağlamda Kureyş'in de benzer bir nimet-nankörlük ilişkisi içinde olduğu, açlıktan doyurulup korkudan emin kılındıkları halde bunun şükrünü eda etmedikleri rivayetlerle desteklenir.

وذلك أنهم استعصوا على رسول الله صلى الله عليه وسلم وأبوا إلا خلافه فدعا عليهم بسبع كسبع يوسف فأصابتم سنة أذهبت كل شيء لهم فأكلوا العلهز وهو وبر البعير بدمه إذا نحروه

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah'ın kendilerine nimet verdiği fakat bu nimetin onları şımarttığı ve küfre sürüklediği bir topluluğun (ya da özel olarak Mekke'nin) haline dair bir misaldir. Bu belde güvenli, huzurlu idi, rızkı her yandan bol bol gelirdi; fakat halkı Allah'ın nimetlerine karşı nankörlük etti, bunun üzerine Allah onlara açlık ve korkuyu bir elbise gibi giydirerek amellerinin karşılığını tattırdı.

فأذاقها الله لباس الجوع والخوف استعار الذوق لإدراك أثر الضرر، واللباس لما غشيهم واشتمل عليهم من الجوع والخوف

Taberî, ayette geçen 'köy' ifadesinin hangi yer olduğu hususunda müfessirler arasındaki ihtilafı aktarır: Mücahid ve Katade'den nakille bu köyün Mekke olduğu görüşünü, Hafsa'dan gelen rivayetle de bunun Medine olduğu görüşünü sunar. Ardından ayetteki 'nimetler' ve halkının bu nimetlere karşı nankörlük ettiği için açlık ve korkuyla cezalandırıldığı ifade edilir; açlığın onları elbise gibi kuşattığı, bu açlığın Peygamber'in duası üzerine yıllarca sürdüğü ve halkın yiyecek bulamayıp olhez (kan ile yoğrulmuş yün) ve leş yediği belirtilir. Korku ise Peygamber'in etraflarında dolaşan askeri birliklerinden kaynaklanan korku olarak açıklanır.

وقال آخرون: بل القرية التي ذكر الله في هذا الموضع مدينة الرسول صلى الله عليه وسلم