Bu müfessire göre metin, meleklerin/misafirlerin Lut kavmi tarafından kötü niyetle karşılanmasının aslında Lut'a yönelik bir hakaret ve rezil etme anlamı taşıdığını, çünkü misafire ikramın vacip olduğunu, dolayısıyla onlara kötülük kastetmenin Lut'u küçük düşürmek olacağını açıklar. Ayrıca 'fedaha' fiilinin sözlük anlamı üzerinden, kişinin ayıp getirecek bir durumunu ortaya çıkarmak anlamına geldiği belirtilir.

يقال فضحه يفضحه فضحا وفضيحة إذا أظهر من أمره ما يلزمه به العار ، والمعنى أن الضيف يجب إكرامه فإذا قصدتموهم بالسوء كان ذلك إهانة بي

Bu müfessire göre ayette geçen ifade, konuşan kişinin misafirlerini kastettiğini, yani 'ey misafirlerim' anlamına geldiğini ve muhatapların bu sözle mahcup edilip utandırıldığını belirtmektedir.

أي أضيافي أي تخجلون

İbn Kesîr, Lût'un (as) misafirlere 'onları tanımıyorum' türünden sözlerinin, onların Allah'ın elçileri olduğunu bilmeden önce söylendiğini belirtir; bu durum Hûd suresindeki anlatımla aynıdır. Buradaki anlatımda ise önce onların Allah'ın elçileri olduğu zikredilmiş, sonra kavminin gelişi ve onlarla tartışması atıf yoluyla anlatılmıştır. Bu tertip farkı, vâv harfinin tertip (sıralama) gerektirmemesinden kaynaklanır, özellikle aksini gösteren bir delil bulunduğunda.

وهذا إنما قاله لهم قبل أن يعلم أنهم رسل الله كما قال في سورة هود وأما ها هنا فتقدم ذكر أنهم رسل الله وعطف بذكر مجيء قومه ومحاجته لهم ولكن الواو لا تقتضي الترتيب ولا سيما إذا دل دليل على خلافه

Beydâvî'ye göre Lût, konuklarına yapılacak kötülüğün kendisine yapılmış sayılacağını belirterek onları rezil etmemelerini istemiştir; misafirine kötülük eden kimse aslında ev sahibine kötülük etmiş olur. Ayrıca 'ولا تخزون' ifadesi iki farklı anlama açık okunmuştur: ya 'beni onlar sebebiyle küçük düşürmeyin' (hevân) ya da 'beni onlar hakkında mahcup etmeyin' (hayâ/hacâlet).

فإن من أسيء إلى ضيفه فقد أسيء إليه. واتقوا الله في ركوب الفاحشة. ولا تخزون ولا تذلوني بسببهم من الخزي وهو الهوان، أو لا تخجلوني فيهم من الخزاية وهو الحياء.