Bu müfessire göre 'nice günler' ifadesi, Allah'ın kavme geçmişte verdiği nimetlerin (Firavun ailesinden kurtuluş, düşmanın helâki, yeryüzüne varis kılınma) hatırlatılması anlamına gelir; günlerin zikriyle o günlerde gerçekleşen nimetler kastedilmiştir. Ayrıca 'sabreden ve şükreden herkes için ibretler vardır' ifadesi, Allah'a itaatte sabreden ve verdiği nimetlere şükreden kimseler için bunda deliller ve ibretler bulunduğu şeklinde açıklanmıştır.

يقول عز وجل: وعظهم بما سلف من نعمي عليهم في الأيام التي خلت فاجتزئ بذكر الأيام من ذكر النعم التي عناها، لأنها أيام كانت معلومة عندهم، أنعم الله عليهم فيها نعما جليلة

Zemahşerî'ye göre 'eyyâmullah' ifadesi öncelikle geçmiş ümmetlere (Nuh, Ad, Semud kavimleri) isabet eden felaketleri ve helak vakalarını ifade eder; bu görüş Arapların savaş günlerine benzetilerek zahir olan anlamdır. İbn Abbas'tan nakledilen ikinci bir görüşe göre ise 'eyyâmullah' Allah'ın nimetleri (bulut gölgesi, kudret helvası, denizin yarılması) ile belaları (önceki nesillerin helaki) birlikte kapsar. Sabır ve şükür sıfatları ihlaslı mü'minin özellikleridir; bu kimse Allah'ın belasına sabreder, nimetine şükreder ve bu olaylardan ibret alır.

وأنذرهم بوقائعه التي وقعت على الأمم قبلهم : قوم نوح وعاد وثمود . ومنه أيام العرب لحروبها وملاحمها ، كيوم ذي قار ، ويوم الفجار ، ويوم قضة وغيرها ، وهو الظاهر ، وعن ابن عباس رضي الله عنهما : نعماؤه وبلاؤه

Bu metne göre bütün peygamberlerin gönderiliş amacı ortaktır: insanları dalalet karanlıklarından hidayet nurlarına çıkarmak. Bu ayette Allah Musa'ya iki şey emretmiştir: kavmini küfür karanlıklarından çıkarmak ve onları Allah'ın günleriyle hatırlatmak. 'Eyyam' kelimesi, o günlerde meydana gelen büyük olayları ifade etmek için kullanılır.

فاعلم أنه تعالى أمر موسى عليه السلام في هذا المقام بشيئين : أحدهما : أن يخرجهم من ظلمات الكفر ، والثاني : أن يذكرهم بأيام الله

Kurtubî'ye göre 'sabbâr' Allah'a itaatte ve günahlardan uzak durmada çok sabreden, 'şekûr' ise Allah'ın nimetlerine çok şükreden kimsedir. Katâde'den nakille bu kul, kendisine bir şey verildiğinde şükreden, imtihan edildiğinde sabreden kimsedir ve Hz. Peygamber'den rivayet edilen hadise göre iman yarı sabır yarı şükürdür. Ayrıca âyetlerin özellikle 'sabbâr şekûr' olana tahsis edilmesi, bu kişinin nimetten ibret alıp gafil olmamasından kaynaklanır.

وروي عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال : ( الإيمان نصفان نصف صبر ونصف شكر ثم تلا هذه الآية إن في ذلك لآيات لكل صبار شكور

İbn Kesîr'e göre 'sabbâr ve şekûr' vasfı, sıkıntı anında sabreden, bolluk/rahatlık anında ise şükreden kulu ifade eder. Bu ayet, Firavun'un zulmünden kurtarılan İsrailoğulları'na verilen nimetlerin (denizin yarılması, bulutla gölgelenme, kudret helvası ve bıldırcın gibi) bir ibret ve delil olduğunu, aynı zamanda kâfirlere gelen azabın da böyle bir ibret taşıdığını göstermektedir.

نعم العبد عبد إذا ابتلي صبر وإذا أعطي شكر

Beydâvî'ye göre ayetteki 'ذكرهم بأيام الله' ifadesi, geçmiş ümmetlerin başına gelen olaylar veya Allah'ın nimet ve belaları anlamına gelir. Bu hatırlatmanın hikmeti, 'her sabreden ve şükreden' kişinin, öncekilerin başına gelen bela ve nimetleri işitince ibret alıp kendi üzerine düşen sabır ve şükrü hatırlamasıdır. Ayrıca bu ifadenin, sabır ve şükrün mümin olmanın alameti olduğuna işaretle 'her mümin' anlamına geldiği de nakledilmiştir.

إن في ذلك لآيات لكل صبار شكور يصبر على بلائه ويشكر على نعمائه، فإنه إذا سمع بما أنزل على من قبل من البلاء وأفيض عليهم من النعماء اعتبر وتنبه لما يجب عليه من الصبر والشكر.