Taberî'ye göre bu ifade, Peygamber'e verilen bir vaad niteliğindedir; kendisini yalanlayıp reddedenlere Allah'ın gazabının ineceğini bildirir. Bu, Peygamber'in azmini güçlendirmek ve öncesinde geçmiş ümmetlerin peygamberlerini yalanlayıp reddetmeleri sonucunda başlarına gelen cezaların bir örneği/benzeri olduğunu göstermek amacıyla söylenmiştir.

وإنما قاله تعالى ذكره لنبيه تثبيتا وتشديدا لعزيمته، ومعرفة أنه منزل من سخطه بمن كذبه وجحد نبوته، ورد عليه ما أتاه به من عند الله، مثال ما أنزل بمن سلكوا سبيلهم من الأمم الذين كانوا قبلهم على مثل منهاجهم من تكذيب رسلهم

Bu metin parçası, Zemahşerî'nin ayet üzerindeki asıl açıklamasından kopuk, yalnızca bir atıf ifadesi içeren çok kısa bir alıntıdır. Metinde 'yani onun sözü' anlamına gelen bir ibareden başka içerik bulunmadığından ayete dair somut bir görüş tespit edilememektedir. Dolayısıyla bu metin üzerinden anlamlı bir tefsir özeti çıkarmak mümkün değildir.

يعني قوله

Bu müfessire göre âyetteki 'kâfirlerin tuzağının dağları yerinden oynatmayacağı' ifadesi, onların hilesinin gerçekte çok zayıf ve güçsüz olduğunu, İslam dininin ve şeriatının delillerini temsil eden sarsılmaz dağları asla yerinden edemeyeceğini anlatır. Ardından âyetin devamındaki farklı kıraatler tartışılarak, Allah'ın kıyameti kesin olarak gerçekleştireceği ve zalimlerden mazlumların hakkını alacağı vurgulanır; aksi halde Allah'ın gafil olması veya vaadinde hulf etmesi gerekirdi ki bu akl-ı selim açısından muhaldir.

والمعنى : وما كان مكرهم لتزول منه الجبال ، أي وكان مكرهم أوهن وأضعف من أن تزول منه الجبال الراسيات التي هي دين محمد صلى الله عليه وسلم / ودلائل شريعته

Kurtubî bu metinde, 'muhlife va'dehû rusülehû' ifadesindeki takdim-tehir meselesini ele alır; 'vade' ve 'rusül' kelimelerinin cümledeki sıralamasının değişmesinin anlamı etkilemediğini, her iki dizilişin de aynı manaya geldiğini açıklar. Ardından Allah'ın isimlerinden 'el-Müntekim' ismine değinerek bunu ayrıca 'el-Kitâbü'l-Esnâ' adlı eserinde detaylandırdığını belirtir.

قال القتبي : هو من المقدم الذي يوضحه التأخير والمؤخر الذي يوضحه التقديم وسواء في قولك : مخلف وعده رسله ومخلف رسله وعده

İbn Kesîr'e göre bu ifade, Allah'ın dünya hayatında ve şahitlerin dikileceği kıyamet gününde kendi resullerine ve iman edenlere yardım edeceğini bildirmektedir. Ardından Allah'ın izzet sahibi olduğu, dilediği hiçbir şeyin O'na karşı direnemeyeceği ve galip gelinemeyeceği; kendisini inkar edip küfredenlerden intikam alan bir zat olduğu belirtilir. Bu intikam günü de fasl (ayırım/hüküm) günü olarak nitelendirilmiştir.

ثم أخبر تعالى أنه ذو عزة لا يمتنع عليه شيء أراده ولا يغالب وذو انتقام ممن كفر به وجحده وهو يوم الفصل

Beydâvî'ye göre 'lâ tahsebenne'llâhe muḫlife va'dihî rusuleh' ifadesinin aslı 'muḫlifu rusulihî va'dehû' şeklindeydi; ikinci mef'ûl (va'dehû) öne alınarak Allah'ın vaadinden hiçbir surette dönmeyeceği vurgulanmıştır. Bu durum 'innallâhe lâ yuḫlifu'l-mîâd' ayetiyle de teyit edilir; Allah kimseye verdiği vaadden dönmeyeceğine göre resullerine verdiği vaadden dönmesi hiç düşünülemez. Ayrıca Allah'ın azîz ve galib oluşu, kimsenin O'na hile yapamayacağını, kadîr oluşu ise kimsenin O'na karşı direnemeyeceğini, düşmanlarından intikam alıcı oluşu da dostlarını koruyacağını gösterir.

وأصله مخلف رسله وعده فقدم المفعول الثاني إيذانا بأنه لا يخلف الوعد أصلا كقوله: إن الله لا يخلف الميعاد