Bu müfessire göre ayette geçen 'yevmin âsıfin' ifadesi aslında rüzgârın niteliğidir; ancak rüzgâr sözü günden önce geçtiği için 'âsıf' sıfatı, sıfat tamlamasında takip usulüyle (ittibâ') güne bitişik getirilmiştir, yoksa gün fırtınalı olmaz, rüzgâr fırtınalı olur. Ayrıca 'a'mâlühüm' ile kastedilenin, kâfirlerin dünyada Allah'a ortak koştukları şeyler için yaptıkları, doğru yoldan uzak ve sapkın işler olduğu; bu amellerin kıyamet günü, şiddetli rüzgârın savurduğu küle benzetildiği belirtilir.

وقيل: هو من نعت الريح خاصة، غير أنه لما جاء بعد اليوم أتبع إعرابه، وذلك أن العرب تتبع الخفض الخفض في النعوت، كما قال الشاعر

Zemahşerî'ye göre bu ayette geçen 'mesel' ifadesi, kâfirlerin amellerinin şiddetli bir rüzgârın savurduğu küle benzetilmesiyle kurulmuş garip bir vasıf istiaresidir. Kâfirlerin akrabalık bağlarını sürdürme, köle azad etme, esir kurtarma, misafirlere ikram, sıkıntıdakilere yardım gibi güzel amelleri, Allah'a marifet ve iman temeli üzerine kurulmadığı ve O'nun rızası için yapılmadığı için, şiddetli bir rüzgârın savurduğu kül gibi boşa gitmiş ve yok olmuştur. Ayrıca müfessir, putlardan zarar ve fayda gelmeyeceğinin nefyedilmesiyle ispat edilmesi arasındaki görünür çelişkiyi, kâfirin cehaletle putlara şefaat beklemesi ile gerçekte hiçbir fayda göremeyecek olması arasındaki fark üzerinden açıklığa kavuşturur.

وأعمال الكفرة المكارم التي كانت لهم ، من صلة الأرحام وعتق الرقاب ، وفداء الأساري ، وعقر الإبل للأضياف ، وإغاثة الملهوفين ، والإجارة ، وغير ذلك من صنائعهم ، شبهها في حبوطها وذهابها هباء منثورا لبنائها على غير أساس من معرفة الله والإيمان به ، وكونها لوجهه : برماد طيرته الريح العاصف

Bu müfessire göre ayetteki temsil, kâfirlerin amellerinin dünyada ve ahirette hiçbir fayda sağlamayacak şekilde tamamen zayi olup boşa gittiğini anlatmaktadır. Ayrıca metinde 'yevmin âsıfin' ifadesindeki 'rîh' kelimesinin hazfedilmiş olduğu, birinci geçişin ikincisine yeterli görüldüğü belirtilmektedir. Bu münasebetle Katrûb'dan nakledilen bir görüşe göre bu ifade, 'zeyd ضروب' örneğindeki gibi, kişinin hayra olan şiddetli düşkünlüğünü ifade eden bir kullanım tarzına benzetilmektedir.

لا يقدرون مما كسبوا على شيء منتفع به لا في الدنيا ولا في الآخرة وذلك لأنه ضاع بالكلية وفسد

Kurtubî'ye göre bu ayette küfür sebebiyle boşa giden dünya amelleri, şiddetli fırtınalı bir günde savrulan küle benzetilmiştir; küfredenlerin dünyada yaptıkları hayırlı işler, iman etmeyip Allah'a şirk koştukları için tamamen geçersiz ve kabul edilmez hale gelmiştir. Ayrıca metinde 'مثل' kelimesinin cümledeki i'rab konumu (merfû oluşu) hakkında nahivcilerin (Sîbeveyh, Zeccâc, Ferrâ) farklı görüşleri aktarılmış, 'gün'ün 'fırtınalı' sıfatıyla nitelendirilmesine dair de üç farklı izah sunulmuştur.

فضرب الله هذه الآية مثلا لأعمال الكفار في أنه يمحقها كما تمحق الريح الشديدة الرماد في يوم عاصف والعصف شدة الريح

İbn Kesîr'e göre bu ayet kâfirlerin dünyada yaptıkları amellerin kıyamet günü Allah'tan mükafat talep ettiklerinde kül gibi olacağını anlatır; onlar amellerinin bir değeri olduğunu zannederlerdi, oysa hiçbir şey bulamayacaklardır. Bu durum, şiddetli fırtınalı bir rüzgarın savurduğu külün toplanamaması gibi temsil edilmiştir; amelleri sağlam bir temel ve istikamet üzerine olmadığından, en muhtaç oldukları anda mükafatlarını kaybetmişlerdir.

فلم يجدوا شيئا ولا ألفوا حاصلا إلا كما يتحصل من الرماد إذا اشتدت به الريح العاصفة أي ذي ريح شديدة عاصفة قوية فلم يقدروا علي شيء من أعمالهم التي كسبوا في الدنيا إلا كما يقدرون على جمع هذا الرماد في هذا اليوم

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah'ı inkâr edenlerin sadaka, akrabaya iyilik, çağırana yardım, köle azat etme gibi hayır işlerinin, Allah'ı bilme ve O'na yönelme temeline dayanmadığı için boşa çıkacağını ve şiddetli bir rüzgârın savurduğu küle benzeyeceğini anlatır. Bu benzetmeyle kıyamet günü bu kişilerin işledikleri amellerden hiçbir eser bulamayacakları, sevaplarının kalmayacağı belirtilir. Ayetin sonunda bu durumun 'derin/uzak bir sapkınlık' olduğu, çünkü kendilerini muhsin (iyilik eden) sanmalarına rağmen hak yolundan son derece uzak kalmalarına işaret edildiği ifade edilir.

شبه صنائعهم من الصدقة وصلة الرحم وإغاثة الملهوف وعتق الرقاب ونحو ذلك من مكارمهم في حبوطها وذهابها هباء منثورا، لبنائها على غير أساس من معرفة الله تعالى والتوجه بها إليه