Taberî'ye göre bu ayette Hz. Yusuf'un kıssasında Peygamber'in (veya muhatabın) Yusuf'un kardeşleri yanında hazır bulunmadığı, onların Yusuf'u kuyunun dibine atma konusunda görüş birliğine vararak kararlarını kesinleştirdikleri sırada orada olmadığı anlatılmaktadır. Bu ittifak ve kararlılık, Allah'ın 'mekr' olarak nitelendirdiği tuzaktır. Buradaki 'onlar' ifadesiyle kastedilenin Yakub'un oğulları olduğu belirtilir.

وما كنت حاضرا عند إخوة يوسف، إذ أجمعوا، واتفقت آراؤهم، وصحت عزائمهم على أن يلقوا يوسف في غيابة الجب، وذلك كان مكرهم الذي قال الله عز وجل

Râzî, 'zâlike min enbâi'l-ğayb' ifadesinin, Hz. Peygamber'in gaybdan haber vermesi anlamına geldiğini ve bunun bir mucize teşkil ettiğini belirtir. Hz. Muhammed'in kitap okumadığı, herhangi bir hocadan ders almadığı ve yaşadığı şehrin âlimler şehri olmadığı halde bu uzun kıssayı hata ve tahriften uzak biçimde nakletmesinin mucize olduğunu vurgular. Ayrıca 'ecma'a' kelimesinin aslen 'toplamak/kesin karar vermek' anlamından 'azm' anlamına geçişini dilbilimsel olarak açıklar.

واعلم أن المقصد من هذا إخبار عن الغيب فيكون معجزا . بيان إن إخبار عن الغيب أن محمدا صلى الله عليه وسلم ما طالع الكتب ولم يتلمذ لأحد وما كانت البلدة بلدة العلماء

Kurtubî bu ifadeyi iki farklı ihtimalle açıklar: birincisi Yusuf'a kuyuya atıldığı sırada yapılan hile, ikincisi ise Yakub'a kanla lekelenmiş gömlekle geldiklerinde ona karşı kurdukları tuzaktır. Her iki durumda da Peygamber bu olayları bizzat şahit olarak görmemiş, Allah kendisine bunları vahiy yoluyla bildirmiştir.

يمكرون بيعقوب حين جاءوه بالقميص ملطخا بالدم أي ما شاهدت تلك الأحوال ولكن الله أطلعك عليها

Bu metin, ayette geçen bilgilenmenin (Yusuf kıssasındaki kardeşlerin onu kuyuya atmaya karar vermeleriyle ilgili olayın) Peygamber'e vahiy ve indirme yoluyla ulaştırıldığını ifade eder. Yani olayın bizzat şahit olunarak değil, Allah'ın vahiy ve bildirmesi yoluyla bilindiği belirtilmektedir.

ولكنا أعلمناك به وحيا إليك وإنزالا عليك كقوله الآية وقال في سورة طه

Beydâvî'ye göre 'zâlike' ifadesi Yusuf kıssasına işaret eder ve bu haber gayb haberlerindendir; Peygamber (s.a.v.) Yusuf'un kardeşlerinin onu kuyuya atmaya karar verdikleri ve hem ona hem babasına karşı hile kurdukları anda onların yanında olmadığı için bu bilgiyi ancak vahiy yoluyla edinmiştir. Bu durum, Peygamber'in bu haberi bir insandan öğrenmediğinin, dolayısıyla vahyin doğruluğunun bir kanıtı olarak sunulur. Ayrıca 103. ayette insanların çoğunun, Peygamber ne kadar çok çalışsa da inanmayacağı, bunun sebebinin onların inat ve küfürde direnmeleri olduğu belirtilir.

والمعنى: أن هذا النبأ غيب لم تعرفه إلا بالوحي لأنك لم تحضر إخوة يوسف حين عزموا على ما هموا به من أن يجعلوه في غيابة الجب، وهم يمكرون به وبأبيه ليرسله معهم

Bu müfessire göre 'zâlike' ifadesi, daha önce anlatılan Yusuf kıssasının haberine işaret etmektedir. Hitap Hz. Peygamber'e (s.a.v.) yöneliktir ve bu ifade cümlenin başlangıç konumundadır (mübtedâ mahallindedir).

إشارة إلى ما سبق من نبأ يوسف ، والخطاب لرسول الله صلى الله عليه وسلم ومحله الابتداء