Taberî bu ayette İbrahim'in meleklerle 'yücâdilunâ' (bizimle mücadele eder) ifadesinin, ona gelen elçilerle tartışması, onlarla hüccetleşmesi anlamında olduğunu; bunun Allah ile bizzat mücadele etmesi anlamına gelmediğini açıklar. İbrahim'in tartışması, Lut kavmine gönderilen azabın ertelenmesi veya kaldırılması için elçilerle olan hüccetleşmesidir; içlerinde belirli sayıda mümin bulunsa azabın kalkıp kalkmayacağını sorup tartışmıştır. Ayrıca 'ravu' kelimesinin 'korku' anlamına geldiğini, Arap şiirinden örnekle destekler.

وزعم بعض أهل العربية من أهل البصرة أن معنى قوله: {يجادلنا} يكلمنا، وقال: لأن إبراهيم لا يجادل الله إنما يسأله ويطلب منه. وهذا من الكلام جهل، لأن الله تعالى ذكره أخبرنا في كتابه أنه يجادل في قوم لوط

Kurtubî bu ayette 'ravi' kelimesinin korku anlamına geldiğini, İbrahim'in İshak ve Yakub'la müjdelenmesi üzerine korkusunun gitmesini açıklar. Elçilerin kendisine bağlı olarak 'bizi tartışıyor' denmesinin sebebini, elçilerin Allah'ın emriyle inmiş olmalarına dayandırır. Ardından İbrahim'in melekler ile Lut kavmi hakkında yaptığı tartışmayı (elli, kırk, otuz... müslüman bulunursa helak edilir mi diye sorması) Huzeyfe rivayetiyle nakleder ve 'yücadilüna' fiilinin nahiv açısından 'cadelena' (geçmiş zaman) yerine geçtiğini Ahfeş, Kisâî, Nahhâs ve Ferrâ'nın görüşlerine dayanarak tartışır.

وذلك أنهم لما قالوا : إنا مهلكوا أهل هذه القرية قال لهم : أرأيتم إن كان فيها خمسون من المسلمين أتهلكونهم قالوا : لا قال : فأربعون قالوا : لا

Verilen metin sadece 'وقال ههنا' (ve burada dedi ki) ifadesinden ibarettir; bu ayete ilişkin herhangi bir tefsirî görüş, açıklama veya değerlendirme içermemektedir. Dolayısıyla metinden İbn Kesîr'in bu ayet hakkındaki görüşünü özetlemek mümkün değildir.

وقال ههنا

Beydâvî'ye göre İbrahim'in korkusu geçip melekler kendisini tanıdığı için kalbi mutmain olunca, Lut kavmi hakkında elçilerle mücadeleye girişmiştir; bu mücadele 'İçlerinde Lut var' sözüyle ifade edilmiştir. İbrahim'in halim, çok ah eden (tövbekâr) ve Allah'a yönelen biri olması, onu bu mücadeleye sevk eden şeyin kalbinin yumuşaklığı ve aşırı merhameti olduğunu göstermektedir. Meleklerin 'Ey İbrahim, bundan vazgeç' demesi, Rabbinin emrinin ezelî hükmü gereği kesinleştiğini ve onlara geri çevrilemez bir azabın geleceğini bildirmek içindir.

إن إبراهيم لحليم غير عجول على الانتقام من المسيء إليه. أواه كثير التأوه من الذنوب والتأسف على الناس. منيب راجع إلى الله، والمقصود من ذلك بيان الحامل له على المجادلة وهو رقة قلبه وفرط ترحمه.

Zemahşerî'ye göre 'يجادلنا' ifadesi 'لما' edatının cevabıdır ve fiilin muzari (şimdiki/gelecek zaman) formuyla gelmesi hal hikayesi (o anki durumu canlandırma) amacıyladır; bazılarına göre ise 'لما' muzariyi mazi anlamına çevirir ya da 'أخذ/أقبل يجادلنا' (mücadeleye başladı) anlamındadır. Hz. İbrahim'in meleklerle mücadelesinin muhtevası, İbn Abbas'a göre onların 'içinde beş kişi namaz kılan olsa azap kaldırılır' şeklindeki sözüdür; Katade'ye göre ise 'içinde on kişi hayırlı olmayan bir kavim yoktur' şeklindeki ifadedir. Ayrıca şehirde dört milyon insan bulunduğuna dair bir görüş de nakledilmiştir.

وعن ابن عباس : قالوا له : إن كان فيها خمسة يصلون رفع عنهم العذاب

Bu metin, 'lemmâ' edatının 'câe' fiiliyle irtibatı hakkındaki dilbilimsel iki görüşü aktardıktan sonra, müjdeci (beşir) kişinin kimliğine dair rivayeti nakleder. Buna göre müfessirlerin çoğu beşirin Yahuda olduğunu, onun daha önce kana bulanmış gömleği götürüp Yusuf'u kurdun yediğini söylediğini, şimdi ise aynı şekilde gömlekle gelip babasını sevindirmek istediğini belirtir.

قال جمهور المفسرين البشير هو يهودا