Bu metinde Taberî, 'ondan hıfz edenler/koruyanlar' ifadesindeki zamirin tekil kullanılmasının, kişinin gece gizlenmesi ve gündüz sokulup dolaşmasıyla ilgili iyi ve kötü amellerinin zikrine kinaye olduğunu açıklar. Ayrıca 'يحفظونه بأمر الله' ifadesinde âlimlerin ihtilaf ettiğini, kimine göre meleklerin onu Allah'ın emrinden koruduğunu, kimine göre ise Allah'ın emriyle koruduklarını nakleder. Nuh kıssasına dair de tufan, geminin yapımı ve gemidekilerin korunmasıyla ilgili çeşitli rivayetleri aktarır.

ويجب أن تكون الهاء التي في قوله: {يحفظونه} وحدت وذكرت، وهي مراد بها الحسنات والسيئات، لأنها كناية عن ذكر من الذي هو مستخف بالليل وسارب بالنهار

Zemahşerî bu metinde, âyetteki istisna edatının farklı yorum ihtimallerini sıralar: 'illâ' ifadesi ya 'raحim olan Allah hariç' ya da 'Allah'ın merhamet ettiği kimseler hariç' şeklinde anlaşılabilir; yani tufandan ancak Allah'ın rahmet ettiği mümin kimseler korunabilmiştir. Ayrıca 'bi emri'llâh' ifadesinin, meleklerin insanı Allah'ın emrettiği için koruduğu, ya da günah işlediğinde Allah'ın azabından, onun tövbe etmesi ümidiyle dua ederek koruduğu anlamına gelebileceğini belirtir.

أو يحفظونه من أجل أمر الله أي من أجل أن الله أمرهم بحفظه . والدليل عليه قراءة علي رضي الله عنه وابن عباس وزيد بن علي وجعفر بن محمد وعكرمة : ( يحفظونه بأمر الله )

Bu müfessire göre "كتاب" kelimesinin nekre (belirsiz) gelmesi, onun şöhretinin öyle bir noktaya ulaştığını gösterir ki bu şöhret sayesinde belirsizlikten kaynaklanan karışıklık tehlikesi zaten ortadan kalkmıştır; dolayısıyla vasıflayan kişi bu belirsiz lafızla nesnenin azametini ve künhüyle bilinip tanınmaktan yüce olduğunu vurgulamak ister. Râzî bunu örneklerle (emîr, vezir vb.) açıklayarak dildeki genel bir kaideye bağlar.

والسبب فيه أنك بالتنكير تشير إلى أنه خرج عن أن يعلم ويعرف بكنه عظمته

Kurtubî bu ayette 'lâ âsıme'deki 'âsım' kelimesinin i'rab yönlerini tartışır: Bu kelime 'tebriyye' (istisna/nefy) üzere merfû/mansûb olabileceği gibi, 'lâ' nefy anlamında olup istisna öncekinden munkatı' (Allah'ın rahmet ettiği kimse hariç) şeklinde de anlaşılabilir. Ayrıca 'âsım' kelimesinin 'ma'sûm' (korunmuş) anlamında mecazen kullanıldığı, böylece istisnanın müstesna-i muttasıl olacağı görüşünü de nakleder. Nahhâs'ın naklettiği ve Taberî'nin tercih ettiği görüşe göre ise 'men' merfû konumda olup 'illâ er-râhim' yani 'ancak Allah' anlamı verilir.

قال النحاس : ومن أحسن ما قيل فيه أن تكون من في موضع رفع بمعنى لا يعصم اليوم من أمر الله إلا الراحم أي إلا الله وهذا اختيار الطبري

İbn Kesîr, Hz. Nuh'un oğlunun cam bir gemi edindiği rivayetini İsrailiyat olarak değerlendirip sıhhatini Allah'ın bileceğini söyler; Kur'an'ın açık ifadesine göre asıl olan, oğlunun cahilliği sebebiyle tufanın dağ tepelerine ulaşmayacağını zannedip bir dağın tepesine tutunarak kurtulmayı ummasıdır. Bu bağlamda 'âsım' kelimesinin 'ma'sûm' (korunmuş) anlamında kullanıldığına dair dilsel bir açıklama da nakledilir. Ayrıca yerin suyunu yutması ve göğün yağmuru kesmesiyle ilgili ayet açıklanırken, Nuh kavminden merhamete en layık kişinin, çocuğunu sırayla omzuna, başına ve elinin ucuna kaldırarak suyun yükselişine karşı koruma çabası gösteren bir kadın olduğuna dair bir hadis rivayet edilir.

وقيل إنه اتخذ له مركبا من زجاج وهذا من الإسرائيليات والله أعلم بصحته والذي نص عليه القرآن أنه قال اعتقد بجهله أن الطوفان لا يبلغ إلى رءوس الجبال وأنه تعلق في رأس جبل لنجاه ذلك من الغرق

Beydâvî'ye göre 'lâ âsıme'l-yevme min emrillâhi illâ men rahim' ifadesindeki istisna ya munkatı' olarak yorumlanır (yani 'ancak Allah'ın rahmet ettiği kimse kurtulur' anlamında, bağışlayanın Allah olduğu), ya da rahmet edilenlerin mü'minler olduğu ve onların sığınağının dağ değil gemi olduğu belirtilir. Ayrıca 'yâ arda'bleî mâeki' ifadesi, yer ve göğe akıl sahiplerine hitap edildiği gibi hitap edilmesinin, Allah'ın kudretinin kemaline ve yaratıklarının O'nun iradesine tam itaatine dair bir temsil olduğu şeklinde açıklanır. Fiillerin meçhul kalıpla gelmesi de failin (Allah'ın) azametine ve bu işleri yapmaya sadece O'nun kadir olduğuna işaret eder.

لا عاصم اليوم من أمر الله إلا من رحم إلا الراحم وهو الله تعالى أو إلا مكان من رحمهم الله وهم المؤمنون، رد بذلك أن يكون اليوم معتصم من جبل ونحوه يعصم اللائذ به إلا معتصم المؤمنين وهو السفينة.