Taberî, âyetin dünya hayatını ve süsünü isteyip iyi işler yapanların, işlerinin karşılığının kendilerine dünyada tam olarak verileceğini, dünyada haksızlığa uğratılmayacaklarını fakat âhirette bunun bir karşılığı bulunmayacağını anlattığını nakleder. Riya ile, sadece dünya menfaati için yapılan amellerin sahiplerine dünyada mal, rızık, sağlık gibi karşılıklar verildiğini, ancak bu kişilerin âhirette hüsrana uğrayanlardan olacağını belirtir. Bazı rivayetlerde bu âyetin özellikle Yahudi ve Hristiyanlar hakkında indiği de zikredilir.

من عمل عملا مما أمر الله به من صلاة أو صدقة لا يريد بها وجه الله أعطاه الله في الدنيا ثواب ذلك مثل ما أنفق؛ فذلك قوله: نوف إليهم أعمالهم فيها في الدنيا، أجر ما عملوا فيها

Zemahşerî'ye göre bu ayet, dünya hayatını ve içindeki güzellikleri isteyip Allah'a inanmayan veya samimiyetsiz amel işleyen kimselerin, amellerinin karşılığını dünyada eksiksiz bir şekilde alacaklarını, bunun da sağlık ve rızık gibi nimetler şeklinde tecelli edeceğini ifade eder. Ayrıca bu kimselerin kim olduğuna dair riyakârlar, Yahudi ve Hristiyanlar veya Hz. Peygamber'le birlikte savaşan münafıklar gibi farklı görüşler nakledilmiştir.

وعن أنس بن مالك : هم اليهود والنصارى ، إن أعطوا سائلا أو وصلوا رحما ، عجل لهم جزاء ذلك بتوسعة في الرزق وصحة في البدن

Kurtubî bu ayetin tefsirinde çeşitli görüşleri nakleder: Bazıları ayetin kâfirler hakkında indiğini, bazıları müminler için dünya sevabı isteyenler hakkında olduğunu, bazıları riyakârlar hakkında olduğunu, bazıları da Allah'tan başkasını niyet ederek amel işleyen herkes hakkında genel olduğunu söylemiştir. Kurtubî, çoğu âlimin bu ayeti mutlak (genel) kabul ettiğini, Şûrâ ve İsrâ sûrelerindeki benzer ayetlerin bunu tahsis ve tefsir ettiğini, İbn Abbas'tan nakledilen 'bu ayet mensuhtur' görüşünü ise doğru bulmayıp bunun mutlak-mukayyed (ıtlak-takyid) kabilinden olduğunu belirtir.

ذهب أكثر العلماء إلى أن هذه الآية مطلقة وكذلك الآية التي في الشورى من كان يريد حرث الآخرة نزد له في حرثه ومن كان يريد حرث الدنيا نؤته منها

Metin, ayetin sadece 'إلى قوله' ifadesinden ibaret olması nedeniyle içerik taşımamaktadır; bu ifade müfessirin bir başka ayet veya pasaja atıf yaparken kullandığı bir işaret cümlesi gibi görünmektedir ve bağımsız bir tefsir görüşü sunmamaktadır.

إلى قوله

Beydâvî'ye göre bu ayet, iyiliklerini ve ihsanlarını sadece dünya hayatı ve süsü için yapan, niyetlerinde âhireti ve Allah rızasını gütmeyen kimseleri anlatır. Bu kişilere dünyada yaptıklarının karşılığı sağlık, riyaset, bol rızık ve çok evlat gibi nimetlerle tam olarak verilir, hiçbir eksiklik yapılmaz. Ancak âhirette kendileri için ateşten başka bir şey yoktur; çünkü amellerinin sûreti gereğini dünyada almışlar, kötü niyetlerinin (azimetlerinin) günahı ise üzerlerinde kalmıştır; ameller ihlassız olduğu için sevapları hiç oluşmamış veya boşa gitmiştir.

أولئك الذين ليس لهم في الآخرة إلا النار مطلقا في مقابلة ما عملوا لأنهم استوفوا ما تقتضيه صور أعمالهم الحسنة وبقيت لهم أوزار العزائم السيئة. وحبط ما صنعوا فيها لأنه لم يبق لهم ثواب في الآخرة، أو لم يكن لأنهم لم يريدوا به وجه الله والعمدة في اقتضاء ثوابها هو الإخلاص