Taberî, ayetin başındaki kısımda Allah'ın müşriklerin tüm yaptıklarından haberdar olduğunu, hiçbir amellerinin O'na gizli kalmayacağını ve buna göre karşılık vereceğini belirtir. Ardından 'وإن كلا لما' ifadesindeki kıraat farklılıklarını ele alır ve dilbilimsel açıdan en sahih kıraatin 'وإن' harfinin şeddeli, 'لما' içindeki 'ما'nın ise hafif okunduğu kıraat olduğunu, burada 'ما'nın 'men' anlamında kullanıldığını savunur. Bu okuyuşa göre anlam, kıssaları anlatılan herkese Rablerinin amellerinin karşılığını tam olarak vereceği şeklindedir.

وأصح هذه القراءات مخرجا على كلام العرب المستفيض فيهم قراءة من قرأ: «وإن» بتشديد نونها، «كلا لما» بتخفيف ما بمعنى: وإن كل هؤلاء الذين قصصنا عليك يا محمد قصصهم في هذه السورة، لمن ليوفينهم ربك أعمالهم بالصالح منها، بالجزيل من الثواب، وبالطالح منها بالشديد من العقاب

Zemahşerî'ye göre âyetteki yemin cevabı hazfedilmiştir; 'lemâ' ifadesindeki lâm yemine hazırlık (muvattıe) içindir ve 'mâ' zâid bir harftir. Anlam şudur: Allah'a yemin olsun ki hepsine iyi ve kötü, iman ve inkâr amellerinin karşılığı tam olarak verilecektir. Ayrıca çeşitli kıraat farklarını (tahfif ile okunması, 'in' harfinin nafiye olması, 'lemâ'nın 'illâ' anlamında olması gibi) zikrederek her birinin farklı bir gramer izahına dayandığını göstermiştir.

جواب قسم محذوف . واللام في { لما } موطئة للقسم ، و { ما } مزيدة والمعنى : وإن جميعهم والله ليوفينهم من حسن وقبيح وإيمان وجحود .

Râzî'ye göre ayet, cezası çabuk veya gecikmiş, peygamberleri doğrulayan veya yalanlayan herkesin durumunun ahirette amellerinin karşılığının tam olarak verilmesi bakımından eşit olduğunu anlatır. Böylece ayette hem vaad hem vaîd birleşmiştir; Allah'ın ilminin her şeyi kuşatması O'nun her amele layık karşılığı bileceğini, dolayısıyla hiçbir hakkın zayi olmayacağını gösterir. Ayrıca müfessir 'lemmâ' kelimesinin farklı kıraatlerini (şeddeli/şeddesiz) inceleyerek bu okuyuşların tümünün tekit ifade ettiğini ve rububiyet-ubudiyet meselesinin ancak haşir ve neşir ile tamamlanacağına delalet ettiğini belirtir.

فجمعت الآية الوعد والوعيد فإن توفية جزاء الطاعات وعد عظيم وتوفية جزاء المعاصي وعيد عظيم

Kurtubî bu ayette, sayılan geçmiş ümmetlerin her birinin amellerinin karşılığını göreceğini, aynı şekilde Hz. Peygamber'in kavminin de bundan istisna olmadığını belirtir. Ancak metnin asıl ağırlığı 'وإن كلا لما' ifadesindeki 'كلا' ve 'لما' kelimelerinin farklı kıraatlerine ve bu kıraatlerin dilbilimsel/nahiv açıdan izahına ayrılmıştır. Kurtubî burada çeşitli nahiv alimlerinin (Sîbeveyh, Halîl, Ferrâ, Zeccâc, Kisâî, Ebû Ubeyde, Mâzinî) görüşlerini aktararak 'lemmâ' kelimesinin 'illâ' anlamına gelebileceğini ve ayetin anlamının 'her nefis mutlaka amellerinin karşılığını görecektir' şeklinde olduğunu ortaya koyar.

أي أن كلا من الأمم التي عددناهم يرون جزاء أعمالهم فكذلك قومك يا محمد واختلف القراء في قراءة فقرأ أهل الحرمين نافع وبن كثير وأبو بكر معهم وإن كلا لما بالتخفيف على أنها إن المخففة من الثقيلة معملة

Bu müfessire göre söz konusu ayetteki bir harfin/kelimenin okunuşunda kıraat imamları arasında ihtilaf bulunmaktadır ve metinde bu farklı okuyuşlar sıralanmaktadır.

وقد اختلف القراء في أداء هذا الحرف فمنهم من قرأ

Beydâvî'ye göre Hz. Musa'ya kitap verilmesine rağmen kavmi onun hakkında ihtilafa düştü; bazıları iman etti, bazıları küfretti, tıpkı müşriklerin Kur'an hakkında ihtilaf etmeleri gibi. Rabden geçmiş söz, kıyamete kadar mühlet verilmesi anlamındadır ve bu olmasaydı hak ile batıl olanı ayırt edecek bir hüküm hemen indirilirdi. Ayrıca 'وإن كلا' ifadesi hem iman edenleri hem de küfredenleri kapsayan tüm ihtilaf edenleri kastetmektedir ve Allah herkese amellerinin karşılığını tastamam verecektir.

فآمن به قوم وكفر به قوم كما اختلف هؤلاء في القرآن. ولولا كلمة سبقت من ربك يعني كلمة الإنظار إلى يوم القيامة. لقضي بينهم بإنزال ما يستحقه المبطل ليتميز به عن المحق.