Taberî'ye göre âyetteki istisna (إلا ما شاء ربك), ehl-i tevhidden büyük günah işleyenlerle ilgilidir; bunlar cehenneme girip Allah'ın diledigi bir süre kaldıktan sonra çıkarılıp cennete konulacaklardır. Müşrikler için ise bu istisna geçerli değildir, çünkü onların ateşte ebedî kalacaklarına dair haberler kesin ve yaygındır. Ayrıca 'مجذوذ' kelimesi 'kesilmiş, kesintiye uğramış' anlamına gelir ve cennet ehline verilen nimetin kesintisiz olduğunu ifade eder.

وأولى هذه الأقوال في تأويل هذه الآية بالصواب، القول الذي ذكرنا عن قتادة والضحاك، من أن ذلك استثناء في أهل التوحيد من أهل الكبائر أنه يدخلهم النار، خالدين فيها أبدا إلا ما شاء من تركهم فيها أقل من ذلك، ثم يخرجهم فيدخلهم الجنة

Zemahşerî'ye göre bu ifade, ya kesintisiz ve sonu olmayan sürekli bir nimeti; ya cennette makam yüksekliğini ve Arş'a en yakın cennetlerden (Cennetü'l-Me'vâ) olmayı; ya da bu nimetin bir lütuf olarak minnet konusu edilmediğini, çünkü bunun yapılan amele karşılık hak edilmiş bir sevap olup başlangıçta bahşedilen bir bağış olmadığını ifade eder. Minnet ancak karşılıksız bağışlarda söz konusu olur, amellere verilen ecirlerde değil.

أو غير ممنون عليك به ، لأنه ثواب تستوجبه على عملك ، وليس بتفضل ابتداء ؛ وإنما تمن الفواضل لا الأجور على الأعمال

Râzî, 'gayr-i memnûn' ifadesinin 'kesintisiz/eksiksiz' anlamına geldiğini, cennet nimetinin kesilmemesi örneğiyle bunu açıklar. Ayrıca Mücâhid, Mukātil ve Kelbî'den nakledilen ikinci görüşe göre bu ecrin 'minnet altına girmeksizin' verildiğini belirtir; Mu'tezile bunu, ecrin bir lütuf değil amel karşılığı hak edilen bir sevap olduğu şeklinde yorumlamıştır. Râzî, ecir vasfının zaten minnetsizliği ifade ettiğini, bu yüzden birinci görüşün (kesintisizlik) daha uygun olduğunu belirtir, çünkü ikinci görüşe göre anlam tekrar (tekrîr) olur.

والقول الثاني : وهو قول مجاهد ومقاتل والكلبي ، إنه غير مقدر عليك بسبب المنة ، قالت المعتزلة في تقرير هذا الوجه : إنه غير ممنون عليك لأنه ثواب تستوجبه على عملك ، وليس بتفضل ابتداء ، والقول الأول أشبه لأن وصفه بأنه أجر يفيد أنه لا منة فيه فالحمل على هذا الوجه يكون كالتكرير

Kurtubî'ye göre 'ceze' kelimesi 'kesmek' anlamındaki 'cezze'den gelir ve ayetteki ifade cennet nimetlerinin kesintiye uğramayacağını belirtir; ayrıca 'fela tekü' ifadesindeki cezm nehiy içindir ve nun harfi çok kullanılmasından dolayı hazfedilmiştir, 'mirye' kelimesi de şüphe anlamına gelir.

قوله تعالى : ( فلا تك ) جزم بالنهي وحذفت النون لكثرة الاستعمال ( في مرية ) أي في شك

İbn Kesîr'e göre 'gayr-i memnûn' ifadesi cennet ehline verilen nimetin kesintisiz, sona ermeyecek olduğunu ifade eder; bazılarının bunu 'onlara karşı bir minnet yok' şeklinde yorumlaması eleştirilmiştir, çünkü Allah'ın cennet ehli üzerinde her zaman minneti vardır ve onlar cennete kendi amelleriyle değil O'nun lütfu ve rahmetiyle girmişlerdir. Bu metin, ayetteki 'meşiet' zikrinden sonra bir kesinti veya şüphe akla gelmemesi için nimetin devamlılığının kesin olarak vurgulandığını belirtir ve bunu hadislerle desteklemektedir.

وهذا القول الأخير عن بعضهم قد أنكره غير واحد فإن الله عز وجل له المنة على أهل الجنة في كل حال وآن ولحظة وإنما دخلوها بفضله ورحمته لا بأعمالهم فله عليهم المنة دائما سرمدا

Beydâvî'ye göre 'ata' gayru mecdûz' ifadesi, cennet ehline verilen sevabın kesintiye uğramayacağını açıkça belirtir; buradaki istisna, sevabın kesintiye uğrayacağı anlamına gelmez, bu yüzden sevap ile azap arasında ebedilik açısından fark ortaya konulmuştur. Ayrıca 'سعدوا' kıraatinin meçhul bina olarak okunduğu belirtilir ve 'عطاء' kelimesinin nasb sebebi açıklanır.

وهو تصريح بأن الثواب لا ينقطع وتنبيه على أن المراد من الاستثناء في الثواب ليس الانقطاع، ولأجله فرق بين الثواب والعقاب بالتأبيد.