Taberî'ye göre bu ayet, Nûh kavminin onu yalanlaması, Nûh ve gemidekilerin kurtarılması ve yalanlayanların boğularak helâk edilip kurtulanların yeryüzünde halifeler kılınması olayını anlatır. Bu, Hz. Peygamber'e (Muhammed'e) hitaben, kendisini yalanlayan kavminin akıbetinin de Nûh kavminin akıbeti gibi olabileceğine dair bir uyarı ve ibret mesajı taşımaktadır.

فانظر يا محمد كيف كان عاقبة المنذرين، وهم الذين أنذرهم نوح عقاب الله على تكذيبهم إياه وعبادتهم الأصنام

Zemahşerî'ye göre helak olanların ardından geri kalanların onların yerini alması, başlarına gelenin büyüklüğünü göstermek, Peygamber'in benzeri konusunda uyardığı kimseler için bir sakındırma ve kendisi için bir teselli anlamı taşır. 'Ehâdîs' kelimesi burada insanların eğlenmek ve şaşkınlıkla konu ettiği hikâyeler (ahdûse/uydurma menkıbe türünden) anlamındadır. Ayrıca boğulup helak edilmeleri veya kıssalarının kendisi, uyarılıp sakındırıldıkları halde hepsinin birden yok edilmesini ifade eder.

الأحاديث : تكون اسم جمع للحديث . ومنه : أحاديث رسول الله صلى الله عليه وسلم . وتكون جمعا للأحدوثة : التي هي مثل الأضحوكة والألعوبة والأعجوبة . وهي : مما يتحدث به الناس تلهيا وتعجبا ، وهو المراد ههنا

Râzî, Nûh kavminin helâki kıssasının, hem Hz. Nûh ve ashabı hem de kâfirler açısından iki neticeye bağlandığını belirtir: müminler kurtarılıp helâk olanların yerine halifeler kılınmış, kâfirler ise boğularak helâk edilmiştir. Ardından bu tür kıssaların, Peygamber'i doğrulayan ve yalanlayan herkes için bir tergîb ve tahzîr (özendirme ve sakındırma) vasıtası olduğunu, geçmişlerin hikâyesi şeklinde anlatılmasının doğrudan tehditten daha etkili olduğunu açıklar. Râzî ayrıca Ashâb-ı Ress hakkında müfessirlerin naklettiği çok sayıda farklı rivayeti (putperest kavim, Semûd kalıntısı, Hanzale b. Safvân kıssası, Ashâb-ı Uhdûd, Antakya, Habîb en-Neccâr, Hz. Ali'den nakil, kuyuya gömülen peygamber vb.) sırayla sıralar.

وهذه القصة إذا سمعها من صدق الرسول ومن كذب به كانت زجرا للمكلفين من حيث يخافون أن ينزل بهم مثل ما نزل بقوم نوح وتكون داعية للمؤمنين على الثبات على الإيمان ، ليصلوا إلى مثل ما وصل إليه قوم نوح

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen ifade, boğulanların yerine kalan mü'minleri ve yeryüzünün sakinlerini yani onlara halef olanları kastetmektedir; ayrıca kendilerine peygamberler gönderilip iman etmeyen kavimlerin sonunun ne olduğuna işaret edilmektedir.

أي من المؤمنين أي سكان الأرض وخلفا ممن غرق يعني آخر أمر الذين أنذرهم الرسل فلم يؤمنوا

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Nûh'tan sonra Allah'ın kavimlerine peygamberler gönderdiğini, bu peygamberlerin de kendi kavimlerine açık deliller, hüccetler ve burhanlarla geldiklerini bildirmektedir. Bu deliller getirdikleri mesajın doğruluğunu ispat eden apaçık işaretlerdir.

يقول تعالى ثم بعثنا من بعد نوح رسلا إلى قومهم فجاءوهم بالبينات أي بالحجج والأدلة والبراهين على صدق ما جاءوهم به

Beydâvî'ye göre Nûh (a.s.) kavmi kendisinden yüz çevirse de bunun bir ücret talebine bağlı olmadığını, çünkü ücretinin ağırlığından veya kendisini bu yüzden suçlamalarından değil, mükafatının sadece Allah'a ait olduğunu belirtir; itaatinin de Allah'ın hükmüne teslimiyet anlamında olduğunu ifade eder. Kavim onu yalanlamayı sürdürünce, bu durumun onların inat ve isyanlarından kaynaklandığı, bu nedenle azap sözünün üzerlerine hak olduğu açıklanır. Nûh ve beraberindekiler (seksen kişi) gemide kurtarılmış, helak olanların yerine halifeler kılınmış, ayetleri yalanlayanlar ise tufanla boğulmuştur.

فإن توليتم أعرضتم عن تذكيري. فما سألتكم من أجر يوجب توليكم لثقله عليكم واتهامكم إياي لأجله، أو يفوتني لتوليكم. إن أجري ما ثوابي على الدعوة والتذكير. إلا على الله لا تعلق له بكم يثيبني به آمنتم أو توليتم.