Taberî'ye göre bu ayet, güneşi ışık kaynağı, ayı ise nur kaynağı yapan Allah'ın, ayın konaklarını (menazil) belirleyerek yılların ve ayların sayısının bilinmesini sağladığını anlatır. Ayette 'takdir etti' fiilinin sadece aya (kamer) yönelik zamirle gelmesi konusunda iki görüş nakleder: ya zamir özellikle aya aittir çünkü ay menzilleriyle ay ve yıl hesabı yapılır, ya da güneş zikredilerek ikisinden biri diğerine işaret edilmiştir. Bütün bunların Allah tarafından hak ile, ortaksız ve yardımcısız yaratıldığı, ayetlerin de insanlara delil olsun diye açıklandığı belirtilir.

فإن في ذلك وجهين: أحدهما أن تكون الهاء في قوله: {وقدره} للقمر خاصة، لأن بالأهلة يعرف انقضاء الشهور والسنين لا بالشمس. والآخر: أن يكون اكتفى بذكر أحدهما عن الآخر

Bu müfessire göre ayette güneş için 'ziyâ/ışık', ay için 'nûr' tabirinin kullanılması, güneşteki ışık keyfiyetinin aydakinden daha kuvvetli ve daha kâmil olduğuna işaret eder; ayrıca ayların sayılıp hesap yapılabilmesi ayın menzillerle takdir edilmesine bağlanmıştır. Râzî ayrıca 'ضياء' kelimesinin dilbilimsel tahlilini yaparak bunun ya 'ضوء' kelimesinin cemi ya da 'ضاء' fiilinin mastarı olabileceğini, her iki durumda da takdirin 'الشمس ذات ضياء' şeklinde olduğunu belirtir.

ولا شك أن الكيفية القائمة بالشمس أقوى وأكمل من الكيفية القائمة بالقمر

Kurtubî, güneşin 'ziya/ışık' ve ayın 'nur' ile nitelendirilmesini dil açısından ele alır; ziyanın nesneleri aydınlatan, nurun ise onları ortaya çıkaran şey olduğunu, ikisinin de aslında ateşten kaynaklanan tek bir köke dayandığını belirtir. Ayrıca ayete göre ayın 'menziller/konaklar' üzere takdir edilmesinin, ay ile ayların ve senelerin sayısının bilinmesi amacına yönelik olduğunu, bunun da muamelelerde kullanılan takvim hesabı için gerekli olduğunu açıklar. Güneş yerine yalnız ayın zikredilmesinin sebebi olarak da ayın vakit hesaplamasında esas alınmasını gösterir.

فالضياء ما يضيء الأشياء والنور ما يبين فيخفى لأنه من النار من أصل واحد والضياء جمع ضوء كالسياط والحياض جمع سوط وحوض

İbn Kesîr'e göre bu ayette güneş ve ayın yaratılışı gelişigüzel (abes) değildir; güneşle günler, ayın hareketiyle aylar ve yıllar bilinip hesaplanır. Bu düzende Allah'ın büyük bir hikmeti ve kesin bir delili/hüccet vardır.

فبالشمس تعرف الأيام وبسير القمر تعرف الشهور والأعوام أي لم يخلقه عبثا بل له حكمة عظيمة في ذلك وحجة بالغة

Beydâvî'ye göre Allah güneşi zâtı itibariyle ışık kaynağı (ziyâ), ayı ise ondan ışık alarak aydınlanan bir nûr olarak yaratmıştır; bu ayrım güneşin bizatihi aydınlık, ayın ise güneşten aldığı ışıkla aydınlık olduğuna işaret eder. Ayın menzillerinin takdir edilmesi, hızlı hareketi, menzillerinin gözle görülebilir olması ve şer'î hükümlerin ona bağlanması sebebiyle özellikle zikredilmiştir; bu da yılların sayısını ve hesabı bilme amacına hizmet eder. Kâinatın yaratılışı hak ve hikmet üzerine olup, gece-gündüzün ardışıklığı ile göklerde ve yerde yaratılan şeyler, ilim ve takva sahipleri için ibret ve delil niteliğindedir.

وقد نبه سبحانه وتعالى بذلك على أنه خلق الشمس نيرة في ذاتها والقمر نيرا بعرض مقابلة الشمس والاكتساب منها. وقدره منازل الضمير لكل واحد أي قدر مسير كل واحد منهما منازل، أو قدره ذا منازل أو للقمر وتخصيصه بالذكر لسرعة سيره ومعاينة منازله وإناطة أحكام الشرع به

Zemahşerî'ye göre 'her şeyin ayrıntılı olarak açıklanması' (fassalnâhu) ifadesi, din ve dünya işlerinde insanların ihtiyaç duyduğu her şeyin açık ve karışıklıktan uzak biçimde beyan edilmiş olduğunu, böylece hiçbir mazeret ve itiraz hakkı bırakılmadığını gösterir. Ayrıca 'nebâten' ifadesindeki bitki (nebât) istiaresi, insanın yaratılışının hudûs (sonradan var olma) özelliğini vurgulamak için kullanılmıştır; çünkü bitki hep sonradan meydana gelen bir şeydir.

بيناه بيانا غير ملتبس ، فأزحنا عللكم ، وما تركنا لكم حجة علينا