Zemahşerî bu metinde dünya hayatının süslenip yeşermesini gelin benzetmesiyle açıklıyor; yeryüzünün ziynetini almasını, süslü elbiseler giyip zinetlenen bir geline benzetiyor. Ayrıca 'kâen lem yağne' ifadesindeki hazfedilmiş muzâfun ileyh meselesini (ekinin sanki hiç olmamış gibi yok olması) dil tahlili ile açıklıyor ve dünya hayatının bu şekilde nimet içindeyken ansızın helak olup yok olmasının, yeşil bitkinin rüzgarla savrulup yok olmasına teşbih edildiğini belirtiyor. Son olarak 'nefs' ve 'ğaden' kelimelerinin tenkir edilmesinin hikmetini de dilbilimsel olarak izah ediyor.

جعلت الأرض آخذة زخرفها على التمثيل بالعروس ، إذا أخذت الثياب الفاخرة من كل لون ، فاكتستها وتزينت بغيرها من ألوان الزين

Bu müfessire göre âyet, dünya hayatını yağmurla canlanan, göz alıcı bir güzelliğe kavuşan fakat ansızın gelen bir âfetle (soğuk, rüzgâr, sel) birden yok olan bir bahçeye benzetir. Sahibi bu bahçeden büyük fayda umarken kalbi ona bağlanır, ardından âfet gelince hasreti ve hüznü de o derece büyük olur; dünya zevklerine gönül bağlayan kimsenin durumu da böyledir. Râzî, Kâdî'nin bu benzetmeye ilişkin izah ettiği vecihlerden birini nakleder: dünya hayatının sonu, kendisinden faydalanma ümidi büyüdüğü anda ümitsizliğe dönüşen bu bitkinin sonu gibidir, çünkü dünyaya bağlanan kişiye rağbeti arttığı sırada ölüm gelir.

فكذلك من وضع قلبه على لذات الدنيا وطيباتها ، فإذا فاتته تلك الأشياء يعظم حزنه وتلهفه عليها . واعلم أن تشبيه الحياة الدنيا بهذا النبات يحتمل وجوها لخصها القاضي رحمه الله تعالى . الوجه الأول : أن عاقبة هذه الحياة الدنيا التي ينفقها المرء في باب الدنيا كعاقبة هذا النبات الذي حين عظم الرجاء في الانتفاع به وقع اليأس منه

Kurtubî bu bölümde temel olarak dünya hayatının gökten indirilen suya benzetildiği teşbihi açıklar; su ile bitkinin büyümesi, sonra kuruyup ufalanması, dünyanın da fani oluşuna, süsüne ve çabucak yok oluşuna işaret eder. Ayrıca âyetteki bazı kelimelerin (اختلط، ازينت، هشيم) dilbilimsel tahlilini ve kıraat farklılıklarını aktarır, hakîmlerin suyu dünyaya benzetme sebeplerini sıralar.

وقالت الحكماء : إنما شبه تعالى الدنيا بالماء لأن الماء لا يستقر في موضع كذلك الدنيا لا تبقى على واحد ولأن الماء لا يستقيم على حالة واحدة كذلك الدنيا ولأن الماء لا يبقى ويذهب كذلك الدنيا تفنى

Bu müfessire göre âyet, dünya hayatının geçiciliğini ekinin biçilip harmanlanacağı bir anda ansızın gelen bir yıldırım veya şiddetli soğuk rüzgarla yok olması örneğiyle anlatır; öyle ki sanki hiç var olmamış gibi geriye hiçbir şey kalmaz. Bu durum, dünya nimetlerinin ve sıkıntılarının da geçtikten sonra sanki hiç yaşanmamış gibi unutulacağına dair bir hadisle desteklenir.

وهكذا الأمور بعد زوالها كأنها لم تكن ولهذا جاء في الحديث يؤتى بأنعم أهل الدنيا فيغمس في النار غمسة فيقال له هل رأيت خيرا قط هل مر بك نعيم قط فيقول لا

Beydâvî bu ayeti dünya hayatının çekiciliğine ve ardından ansızın yok olmasına dair bir temsil olarak açıklar. Gökten inen suyla bitkilerin karışıp gelişmesi, yeryüzünün süslenip insanların ona güvenmesi, sonra ansızın gelen bir emirle her şeyin biçilmiş gibi harap olması anlatılır. Buradaki teşbih, suyun kendisiyle değil, olayın bütününün (yeşilliğin ansızın solup dünden kalmış gibi yok olması) hikâyesiyle yapılmış bir 'temsilî teşbih'tir.

وهو مثل في الوقت القريب والممثل به مضمون الحكاية وهو زوال خضرة النبات فجأة وذهابه حطاما بعد ما كان غضا والتف، وزين الأرض حتى طمع فيه أهله وظنوا أنه قد سلم من الجوائح لا الماء وإن وليه حرف التشبيه لأنه من التشبيه المركب

Taberî bu ayeti, dünya hayatının ve onunla övünülen zenginlik-süsün gökten inen yağmurla yeşeren bitkiye benzetildiği bir mesel olarak okur; bitki nasıl güzelleşip sonra Allah'ın emriyle bir gecede veya gündüzde sanki hiç var olmamış gibi kuruyup yok oluyorsa, dünya zineti de aynı şekilde fani olup yok olur. Ayrıca ayetteki kıraat farklılıklarını (وازينت/وأزينت) ve ibn Abbas'tan nakledilen bir okuma/rivayeti de aktarır.

يقول: كمطر أنزلناه من السماء يقول: فاختلط بالماء نبات الأرض