Bu metinde Taberî, Allah'ın 'mâliki yevmi'd-dîn' vasfının tekrar zikredilmesinin, ayetler arasındaki yakınlık ve bitişikliğe rağmen anlamlı olduğunu vurgular; çünkü O'nun hikmeti hiçbir hikmete benzemeyen bir hikmettir. Bu tekrar, daha önce geçen vasfın yeniden teyidi mahiyetindedir.

مع قرب ما بين الآيتين من المواصلة والمجاورة، إذ كانت حكمته الحكمة التي لا تشبهها حكمة. وكان في إعادة وصفه جل ذكره بأنه مالك يوم الدين إعادة ما قد مضى من وصفه به

İbn Kesîr, Kur'an okurken tertîl yapmanın (ağır ağır, tane tane okumanın) ve sesi güzelleştirmenin müstehap olduğunu gösteren hadisleri nakleder. Kur'an okuyucusuna kıyamette 'oku, yüksel, dünyada tertîl yaptığın gibi tertîl yap' denileceğini bildiren rivayeti aktarır. İbn Mes'ûd'dan da Kur'an'ın kum gibi saçılmaması, şiir gibi hızlı okunmaması, aksine acayipliklerinde durulup kalplerin harekete geçirilmesi gerektiği sözünü nakleder.

يقال لقارئ القرآن اقرأ وارق ورتل كما كنت ترتل في الدنيا فإن منزلتك عند آخر آية تقرؤها

Beydâvî, 'mâliki yevmi'd-dîn' ile 'meliki yevmi'd-dîn' kıraatlerini ele alır ve 'melik' okuyuşunu Harameyn ehlinin kıraati olması ve 'lime'l-mülkü'l-yevm' ayetiyle desteklenmesi ve içerdiği ta'zim nedeniyle tercih eder. Mâlik ile melik arasındaki farkı, mâlikin mülk edindiği ayanlarda dilediği gibi tasarruf eden, melikin ise emir ve nehiy yoluyla emir altındakilerde tasarruf eden kimse olarak açıklar. Yevmü'd-dîn ifadesini ceza günü olarak yorumlar ve bu izafetin ya günün tazimi ya da Allah'ın o günde emrin nüfuzunda tek oluşu sebebiyle olduğunu belirtir.

وقرأ الباقون: ملك. وهو المختار لأنه قراءة أهل الحرمين ولقوله تعالى: لمن الملك اليوم؟. ولما فيه من التعظيم. والمالك هو المتصرف في الأعيان المملوكة كيف يشاء من الملك. والملك هو المتصرف بالأمر والنهي في المأمورين من الملك.