Taberî bu ayette geçen 'veliy' kelimesinin Arap dilinde bilinen anlamının 'nâsır ve muîn' (yardımcı, destekçi) olduğunu, mirasçı anlamının ise bu kelimenin bilinen mânâlarından olmadığını belirtir. Buna göre ayet, müminlerin birbirlerine yardımcı ve destekçi olduklarını, kâfirlerin de birbirlerine yardımcı olduğunu; hicret etmeyen müminlerle hicret edenler arasında önceleri miras ilişkisinin bulunmadığını, ancak Mekke'nin fethi ile hicret kesilince mirasın akrabalık esasına döndüğünü anlatır. Ayetin sonundaki 'fitne' ifadesi ise müminlerin birbirlerine yardım ve destek olma emrini yerine getirmemeleri halinde ortaya çıkacak bela ve büyük fesad olarak yorumlanır.

لأن المعروف في كلام العرب من معنى الولي أنه النصير والمعين أو ابن العم والنسيب. فأما الوارث فغير معروف ذلك من معانيه إلا بمعنى أنه يليه في القيام بإرثه من بعده، وذلك معنى بعيد وإن كان قد يحتمله الكلام.

Zemahşerî'ye göre ayetin zahiri, müminler arasında birbirlerine sahip çıkma (velayet/tevalli) ilişkisinin kurulmasını gerektirmektedir; yani Allah'ın emrettiği şekilde Müslümanların birbiriyle bağ kurup İslam nispetini akrabalık nispetine üstün tutmaları ve mirasa varıncaya kadar birbirlerine dönüp yardımlaşmaları emredilmektedir. Bunun yapılmaması halinde ise kâfirlerle olan bağlar kesilmemiş, onların akrabalığı hiçbir akrabalık gibi kabul edilmemiş olur ki bu durumda yeryüzünde büyük bir fitne ve fesat meydana gelir; çünkü Müslümanlar şirke karşı tek bir el olmadıkça şirk açık ve fesat artan bir hal olarak kalır.

ظاهره إثبات الموالاة بينهم كقوله تعالى في المسلمين أي إلا تفعلوا ما أمرتكم به من تواصل المسلمين وتولى بعضهم بعضا حتى في التوارث ، تفضيلا لنسبة الإسلام على نسبة القرابة ولم تقطعوا العلائق بينكم وبين الكفار

Râzî, ayette müminlerin (muhacir-ensar), hicret etmeyen müminlerin ve kâfirlerin üç grup halinde zikredilmesinin son derece hikmetli bir tertip olduğunu belirtir. Birinci grup için tam velayet, ikinci grup için yardım isteseler yardım edilen ama velayeti olmayan orta bir hüküm, kâfirler için ise hiçbir velayet ilişkisi bulunmadığını açıklar. Ayrıca bu emirlere uyulmaması halinde ortaya çıkacak fitne ve fesadı, Müslümanların zayıflık dönemlerinde kâfirlerle karışmasının onların Müslümanlıktan ayrılmasına, dağınıklığın kâfirlerin cüretini artırmasına ve toplu bulunmanın ise İslam'a rağbeti çoğaltmasına yol açacağı şeklinde üç yönden izah eder.

اعلم أن هذا الترتيب الذي اعتبره الله في هذه الآية في غاية الحسن لأنه ذكر ههنا أقساما ثلاثة : فالأول : المؤمنون من المهاجرين والأنصار وهم أفضل الناس وبين أنه يجب أن يوالي بعضهم بعضا

Kurtubî bu ayette Allah'ın kâfirlerle müminler arasındaki velayeti (dostluk/yardımlaşma bağını) kestiğini belirtir; müminler birbirinin, kâfirler de birbirinin velisi kılınmıştır ve her grup kendi dinine göre birbirine yardım eder. Buradan hareketle fıkhî bir mesele olarak kâfir kadının nikahında velayetin ancak kendi milletinden biri tarafından yapılabileceğini, müslüman kardeşin bu velayeti üstlenemeyeceğini açıklar. Ayrıca 'Bunu yapmazsanız' ifadesindeki zamirin mirasa, yardımlaşmaya veya ahdin korunmasına dönebileceğine dair farklı görüşleri nakleder.

قطع الله الولاية بين الكفار والمؤمنين فجعل المؤمنين بعضهم أولياء بعض والكفار بعضهم أولياء بعض يتناصرون بدينهم ويتعاملون باعتقادهم

İbn Kesîr, Allah'ın mümin ile kâfir arasındaki velayet/dostluk bağını kestiğini belirtir ve bunu miras ve nikah gibi konularda müminle kâfirin birbirinden ayrı tutulduğunu gösteren hadislerle destekler. Mümin kâfire, kâfir de mümine mirasçı olamaz; müşriklerle karışıp kaynaşmamak, aksi halde yeryüzünde fitne ve geniş bir fesadın ortaya çıkacağı vurgulanır.

ومعنى قوله إلا تفعلوه تكن فتنة في الأرض وفساد عريض أي إن لم تجانبوا المشركين وتوالوا المؤمنين وإلا وقعت فتنة في الناس وهو التباس الأمر واختلاط المؤمنين بالكافرين فيقع بين الناس فساد منتشر عريض طويل

Beydâvî'ye göre bu ayet, hicret eden ve edenlere yardım eden müminler arasında mirasla ilgili bir dayanışma ve velayet ilişkisi kurmakta, ancak bu hüküm daha sonra akraba mirasını düzenleyen ayetle neshedilmiştir. İman edip hicret etmeyenlerin ise mirasta veli sayılmayacağı, ancak din konusunda yardım istediklerinde müminlerin onlara yardım etmesi gerektiği belirtilmiştir; kâfirlerle antlaşma varsa bu yardım yükümlülüğü geçerli olmaz. Kâfirlerin de kendi aralarında velayet/yardımlaşma ilişkisi içinde olduğu, müminlerin bu tür ilişkiyi kâfirlerle kesmemesi halinde yeryüzünde büyük bir fitne ve fesadın ortaya çıkacağı ifade edilmiştir.

أولئك بعضهم أولياء بعض في الميراث، وكان المهاجرون والأنصار يتوارثون بالهجرة والنصرة دون الأقارب حتى نسخ بقوله: وأولوا الأرحام بعضهم أولى ببعض