Taberî'ye göre bu ayet, Peygamber'in ashabına yönelik bir hatırlatma ve öğüttür; Mekke'de az sayıda ve zayıf oldukları, kâfirlerin kendilerini kaçırıp öldürmekten korktukları dönemde Allah'ın onlara sığınacak bir yer (Medine) verdiğini, Bedir'de zaferle güçlendirdiğini ve ganimetle helal rızık ihsan ettiğini anlatır. Rivayetler arasında 'kâfirler' ifadesinin Kureyş müşrikleri mi yoksa başka topluluklar mı olduğu tartışılmış, Taberî Kureyş müşriklerinin kastedildiği görüşünü tercih etmiştir; çünkü Müslümanlar hicretten önce kendilerine en yakın ve en şiddetli düşman olarak Kureyş'ten korkuyorlardı.

وأولى القولين في ذلك عندي بالصواب قول من قال: عني بذلك مشركو قريش؛ لأن المسلمين لم يكونوا يخافون على أنفسهم قبل الهجرة من غيرهم؛ لأنهم كانوا أدنى الكفار منهم

Zemahşerî'ye göre ayette geçen 'tayyibât' ifadesiyle bütün güzel şeyler değil, onlardan bir kısmı kastedilmektedir; çünkü tayyibatın tamamı cennettedir, dünyadaki tayyibat ise Allah'ın helal kıldığı ve rızıklardan güzelleştirdiği şeylerden sadece bir örnektir. Ayrıca insanların bu nimetlere karşı düşman ve muhalif olduklarına, ardından Allah'ın onları Ensar'ın yardımı ve Bedir günü meleklerin desteğiyle Medine'ye barındırdığına işaret edilmektedir.

يريد بعضها ؛ لأن كل الطيبات في الجنة ، وما طيبات الدنيا إلا أنموذج منها مما أحل الله لهم وأطاب من الأرزاق

Bu müfessire göre 'tayyib' kelimesi iki şekilde yorumlanabilir: birincisi helal olan rızık anlamındadır ve helal, saf ve dengeleyici (kuvvam) olma vasıflarını taşır; ikincisi ise yenilen ve tadına varılan lezzetli yiyecek ve meyveleri ifade eder. Râzî ayrıca bu bağlamda Allah'ın peygamberlere ve müminlere hem din nimetlerini hem dünya nimetlerini bahşettiğini, nübüvvetin ağırlığına karşılık helal ve hoş yiyecekleri de mübah kıldığını belirtir.

الأول : أنه الحلال وقيل طيبات الرزق حلال وصاف وقوام فالحلال الذي لا يعصى الله فيه ، والصافي الذي لا ينسى الله فيه والقوام ما يمسك النفس ويحفظ العقل والثاني : أنه المستطاب المستلذ من المأكل والفواكه

Bu müfessire göre ayet, Arapların İslam öncesi son derece zelil, aç, fakir ve sapkın bir hayat sürdüklerini; Allah'ın İslam'ı getirmesiyle onları güçlendirip rızıklarını genişlettiğini ve insanların efendisi kıldığını anlatmaktadır. Bu durum, kulların şükretmesi gereken bir nimet olarak sunulmakta ve şükredenlerin Allah katında artışa nail olacağı belirtilmektedir. Ardından Allah'ın, nimet verenle birlikte O'na şirk koşanları kınadığı, çünkü yaratan, mekan-sakin-rızık veren tek zatın kendisi olduğu ifade edilmektedir.

كان هذا الحي من العرب أذل الناس ذلا وأشقاه عيشا وأجوعه بطونا وأعراه جلودا وأبينه ضلالا من عاش معهم عاش شقيا ومن مات منهم ردي في النار يؤكلون ولايأكلون

Beydâvî'ye göre 'yeryüzünde az ve güçsüzdünüz' ifadesi Mekke'de muhacirlerin Kureyş karşısındaki durumunu anlatır; bir görüşe göre ise bütün Arapları kapsar, çünkü onlar Fars ve Rum karşısında zelil durumdaydılar. Ayrıca Allah'ın onları Medine'ye barındırması, kâfirlere karşı yardımıyla veya Ensar'ın desteğiyle ya da Bedir günü meleklerin yardımıyla güçlendirmesi ve ganimetlerden temiz rızıklar vermesi, bu nimetlere şükretmeleri içindir.

والخطاب للمهاجرين. وقيل للعرب كافة فإنهم كانوا أذلاء في أيدي فارس والروم.

Bu müfessire göre ayet, muhacirlerin hicretten önceki ve İslam'ın başlangıcındaki durumunu tasvir etmektedir. 'Nas' ile kastedilenin Kureyş müşrikleri veya Fars ve Rum olduğu, Allah'ın onları barındırdığı yerin Medine veya Ensar olduğu, kendilerine güç verilmesinin ise nusret, Ensar yardımı, Bedir günü melekler veya ganimetler (meyveler, hububat, hayvanlar) ile açıklandığı belirtilir.

قتادة وعكرمة : هم مشركوا قريش وهب بن منبه : فارس والروم