Taberî'ye göre âyette geçen rüzgârların, Allah'ın merhameti olan yağmurdan önce müjdeci/öncü olarak gönderildiği anlatılır. Rüzgârlar hoş ve yumuşak esintilerle bulutları oluşturur, bu bulutlar ağırlaştığında Allah onları ölü bir toprağa sevk eder ve yağmurla o beldeyi diriltir, bitkileri çıkarır. Bu, ölülerin diriltilmesine bir benzetme olarak da açıklanır: nasıl ölü toprak yağmurla dirilip bitki çıkarıyorsa, ölüler de kabirlerinden aynı şekilde diriltilecektir.

فمعنى الكلام إذن: والله الذي يرسل الرياح لينا هبوبها، طيبا نسيمها، أمام غيثه الذي يسوقه بها إلى خلقه، فينشئ بها سحابا ثقالا، حتى إذا أقلتها، والإقلال بها: حملها، كما يقال: استقل البعير بحمله وأقله: إذا حمله فقام به. ساقه الله لإحياء بلد ميت قد تعفت مزارعه ودرست مشاربه وأجدب أهله، فأنزل به المطر وأخرج به من كل الثمرات.

Zemahşerî, ayette geçen 'ikallet' fiilinin bulutların yağmurla yüklenip taşınması anlamına geldiğini, bunun 'kıllet' kökünden geldiğini ve güçlü taşıyıcının taşıdığı şeyi az/hafif görmesi anlayışına dayandığını belirtir. Rüzgârın rahmetin (yağmurun) önünde gönderilmesini güzel bir istiare olarak açıklar. 'Tahûran' kelimesinin ise sadece temiz değil, temizlik bakımından son derece etkili/mübalağalı bir temizlik ifade ettiğini, Ahmed b. Yahya'nın bunu 'kendisi temiz, başkasını da temizleyen' şeklindeki açıklamasının bu belagat yönünü doğru yorumladığını söyler.

سحائب ثقالا بالماء جمع سحابة { سقناه } الضمير للسحاب على اللفظ ، ولو حمل على المعنى كالثقال لأنث

Bu müfessire göre rüzgarların yağmurdan önce dağılıp esmesi (نشرا), bulutları birbirine yaklaştırıp yoğunlaştırma, su zerreciklerinin yere düşmesini engelleyip havada asılı tutma ve bulutu Allah'ın bildiği belirli bir yere sürükleme gibi çeşitli faydalar sağlar. Ayrıca rüzgarın yağmurdan önce gelmesi 'bين يدي' ifadesiyle mecazi olarak anlatılmıştır, çünkü Araplar bir şeyden önce gelen şeyi mecazen 'iki el' ile ifade ederler. Bulutun (سحاب) hem müzekker hem müennes olarak zikredilmesi de lafız-cemi ayrımına dayanır.

فلما كانت الرياح تتقدم المطر ، لا جرم عبر عنه بهذا اللفظ . فإن قيل : فقد نجد المطر ولا تتقدمه الرياح . فنقول : ليس في الآية إن هذا التقدم حاصل في كل الأحوال ، فلم يتوجه السؤال

Kurtubî'ye göre bu ayet, önceki ayette (leylin nehare geçirilmesi, gök gürlemesi) zikredilen Allah'ın kudret delillerine, rüzgârların gönderilmesi, bulutların taşınması ve ölü toprağa yağmurla hayat verilmesi örneğini eklemektedir. Bu, aynı zamanda ölülerin diriltilmesine (ba's ve neşr) bir delil ve benzetme olarak sunulmaktadır; nasıl ölü toprak yağmurla canlanıyorsa, ölüler de aynı şekilde diriltilecektir.

وقيل : وجه التشبيه أن إحياءهم من قبورهم يكون بمطر يبعثه الله على قبورهم فتنشق عنهم القبور ثم تعود إليهم الأرواح

İbn Kesîr'e göre bu ayet, rüzgarların yağmurdan önce ağır ve sudan dolayı yere yakın, kararmış bulutları taşımasını anlatır. Bu ağırlık, bulutların içindeki suyun çokluğundandır. Ayrıca 'âsıfât' rüzgarların sesle esmesini, 'nâşirât' ise bulutları gökyüzünün ufuklarına Rabb'in dilediği şekilde yaymasını ifade eder.

أي حملت الرياح سحابا ثقالا أي من كثرة مافيها من الماء تكون ثقيلة قريبة من الأرض مدلهمة

Beydâvî bu metinde ayetteki kıraat farklılıklarını (nüşüren/nüşüran, büşran/büşrâ vb.) ve kelimelerin dilbilimsel köklerini açıklar; rüzgarların bulutları nasıl oluşturup dağıttığını, yağmurun ölü toprağı diriltmesini anlatır. Ölülerin diriltilmesinin (kıyamet) ölü toprağın bitkilerle canlanmasına benzetildiğini, bedenlerin yeniden toplanıp canlandırılmasının bu tabiat olayı gibi Allah'ın kudretine işaret ettiğini belirtir.

كذلك نخرج الموتى الإشارة فيه إلى إخراج الثمرات، أو إلى إحياء البلد الميت أي كما نحييه بإحداث القوة النامية فيه وتطريتها بأنواع النبات والثمرات، نخرج الموتى من الأجداث ونحييها برد النفوس إلى مواد أبدانها بعد جمعها وتطريتها بالقوى والحواس.