Taberî'ye göre bu ayet, Peygamber'e kendisinden önceki kavimlerin (Nûh, Âd, Semûd, Lût ve Şuayb kavimleri) haberlerinin anlatılma sebebini açıklar; bu haberler, Allah'ın elçilerine ve inananlara dünyada yardım ettiğini bildirmek ve kendisini yalanlayan kavmine, önceki yalanlayıcıların sonunun ne olduğunu göstermek içindir. Ayrıca 'kendilerine geldiğinde önceden yalanladıkları için inanmadılar' ifadesinin yorumunda iki görüş nakleder: biri bunun Âdem'in sırtından çıkarılıp mîsak alındığı gündeki inkârlarına işaret ettiği, diğeri ise Allah'ın ezelî ilminde onların yalanlayacağının önceden bilinmiş olduğu yönündedir.

فقال بعضهم: معناه: فما كان هؤلاء المشركون الذين أهلكناهم من أهل القرى ليؤمنوا عند إرسالنا إليهم بما كذبوا من قبل ذلك، وذلك يوم أخذ ميثاقهم حين أخرجهم من ظهر آدم عليه السلام

Zemahşerî'ye göre 'tilke'l-kurâ' ifadesi bu köylerin haberlerinden bir kısmının anlatıldığını, diğer bazı haberlerin ise zikredilmediğini bildirir. Ayrıca 'fe-mâ kânû li-yu'minû' ifadesindeki lam-ı te'kid, bu toplulukların peygamberler gelip mucizeler gösterdiğinde başlangıçta yalanladıkları şey üzerinde ölünceye kadar direnip inanmadıklarını, küfür ve inatlarında ısrar ettiklerini vurgular. Mücahid'den nakledilen görüşe göre ise buradaki 'zulüm' ifadesi 'küfür' anlamında kullanılmıştır, çünkü ikisi aynı köktendir.

أي استمروا على التكذيب من لدن مجيء الرسل إليهم إلى أن ماتوا مصرين ، لا يرعوون ولا تلين شكيمتهم في كفرهم وعنادهم مع تكرار المواعظ عليهم وتتابع الآيات . ومعنى اللام تأكيد النفي وأن الإيمان كان منافيا لحالهم في التصميم على الكفر

Bu metin, ayetin Cebrail aracılığıyla Hz. Muhammed'e vahyedildiğini ve geçmiş peygamber kıssalarının hak üzere anlatıldığını belirtir. Ardından kâfirlerin iman etmeyişiyle ilgili üç görüş nakledilir: İbn Abbas ve Sedi'ye göre bu, Âdem'in sulbünden çıkarılıp misak alındığında verdikleri sözü daha önce yalanlamış olmalarıyla ilgilidir; Zeccâc'a göre mucizeleri gördükten sonra önceden yalanladıklarına iman etmemeleridir; üçüncü görüşe göre ise helak edildikten sonra diriltilseler bile önceden yalanladıklarına iman etmeyecekleridir.

قال ابن عباس والسدي : فما كان أولئك الكفار ليؤمنوا عند إرسال الرسل بما كذبوا به يوم أخذ ميثاقهم حين أخرجهم من ظهر آدم ، فآمنوا كرها ، وأقروا باللسان وأضمروا التكذيب

Kurtubî'ye göre ayetteki 'insanların iman etmeyecekleri' ifadesi, Allah'ın ezelî ilminde onların Peygamberlere iman etmeyeceklerinin bilinmesine dayanır; bu helak edilen kavimler (Nuh, Ad, Lut, Hud, Şuayb kavimleri) hakkında geçmişte gerçekleşen imansızlığın, tekrar diriltilseler de değişmeyeceği anlatılır. Ayrıca 'her mütekebbir kalbe' ifadesindeki dil yapısı üzerinde durularak, mühürlemenin (tab') tüm mütekebbir/cebbar kişilerin kalplerine tek tek uygulandığı, cümlede hazif (bir kelimenin düşürülmesi) bulunduğu belirtilir.

وقال بن عباس والربيع : كان في علم الله تعالى يوم أخذ عليهم الميثاق أنهم لا يؤمنون بالرسل

İbn Kesîr, ayette geçen 'ekserisinin iman etmemesi'nin sebebinin, Allah'ın ezelî ilminde onların iman etmeyeceklerinin bilinmesi olduğunu, bazı rivayetlerde ise misak günü zorla/isteksizce iman ettiklerine işaret edildiğini nakleder. Ayrıca Ba harfinin sebebiyet bildirdiğini, yani gelen delillere rağmen önceki yalanlamaları sebebiyle iman etmediklerini belirtir.

أي فما كانوا ليؤمنوا بما جاءتهم به الرسل بسبب تكذيبهم بالحق أول ماورد عليهم حكاه ابن عطية رحمه الله وهو متجه حسن

Beydâvî'ye göre 'tilke'l-kurâ' ifadesi önceden zikredilen ümmetlerin şehirlerini kastetmekte olup, ayette anlatılan haberler bu şehirlerin haberlerinin tamamı değil bir kısmıdır ('min' harfi teb'îz içindir). Elçiler kendilerine mucizelerle geldiğinde bu kavimler önceden yaptıkları tekzip üzere kalıcı olarak devam etmişler, tekrarlanan davet ve ardı ardına gelen ayetler onlarda hiçbir etki yapmamıştır; bu durum kalplerinin mühürlenmesiyle açıklanır. Ayrıca çoğu insan/ümmet Allah'a verdikleri ahdi -imana ve takvaya dair veya sıkıntı anında verdikleri sözleri- yerine getirmemiş, bilakis fâsık olarak bulunmuştur.

فما كانوا ليؤمنوا مدة عمرهم بما كذبوا به أولا حين جاءتهم الرسل، ولم تؤثر فيهم قط دعوتهم المتطاولة والآيات المتتابعة، واللام لتأكيد النفي والدلالة على أنهم ما صلحوا للإيمان لمنافاته لحالهم في التصميم على الكفر والطبع على قلوبهم.