Taberî bu ayette geçen hidayetin, Allah'ın peygamberleri ve onların soyundan/kardeşlerinden bazılarını dosdoğru dine, şirkten arınmış hak dine muvaffak kılması ve onları risalet için seçip arındırması anlamına geldiğini belirtir. 'İçtiba' kelimesini seçmek, seçkin kılmak olarak açıklar ve Mücahid'in bu ifadeyi 'ahlesnâhüm' (onları hâlis kıldık) şeklinde tefsir ettiğini aktarır.

يقول: واخترناهم لديننا وبلاغ رسالتنا إلى من أرسلناهم إليه، كالذي اخترنا ممن سمينا، يقال منه: اجتبى فلان لنفسه كذا: إذا اختاره واصطفاه، يجتبيه اجتباء.

Bu müfessire göre ayetteki 'içtiba' (seçilme) ifadesi peygamberler hakkında kullanıldığında nübüvvet ve risalete delalet eder. Ayrıca 'şeytanların kardeşleri' ifadesinin ya insan şeytanlarının cin şeytanlarına azgınlıkta yardım etmesi ya da takva sahibi olmayan insanların şeytanlardan destek alması anlamına gelebileceğini belirtir; her iki görüş de her kâfirin şeytanlardan bir kardeşinin bulunduğu esasına dayanır. İmdad kelimesi ise vesveseyi güçlendirmek, ona devam ettirmek ve nefsi kendi çirkinliklerini görmekten alıkoymak şeklinde tefsir edilmiştir.

والقول الثاني : أن إخوان الشياطين هم الناس الذين ليسوا بمتقين ، فإن الشياطين يكونون مددا لهم فيه ، والقولان مبنيان على أن لكل كافر أخا من الشياطين

Kurtubî'ye göre âyetteki 'min' harfi teb'îz (kısmilik) içindir; yani Allah, o kişilerin babalarından, zürriyetlerinden ve kardeşlerinden bir kısmını hidayete erdirmiştir, hepsini değil. Mücâhid'in ifadesiyle bunlar 'seçilip temizlenmiş' (halasnâhum) kişilerdir; dil ehline göre ictibâ, kendi has kimseni kendine katıp toplaman anlamındadır, suyu havuzda toplama (cebeytü'l-mâe) kökünden gelir.

من للتبعيض أي هدينا بعض آبائهم وذرياتهم وإخوانهم قال مجاهد : خلصناهم وهو عند أهل اللغة بمعنى اخترناهم مشتق من جبيت الماء في الحوض أي جمعته فالأجتباء ضم الذي تجتبيه إلى خاصتك

İbn Kesîr'e göre bu ifade, zikredilen peygamberlerin hem asıllarını (ataları) hem füruunu (soyundan gelenler) hem de aynı tabakada olanları kapsamaktadır; hidayet ve ictibânın (seçilmişliğin) bunların hepsini kuşattığını belirtmektedir.

ذكر أصولهم وفروعهم وذوي طبقتهم وأن الهداية والإجتباء شملهم كلهم

Beydâvî, İsmail, el-Yesa', Yunus ve Lut'un isimlerini ve nesep bağlantılarını açıklar; 'küllen' ile bunların hepsinin nübüvvetle diğer insanlar üzerine üstün kılındığını, bu durumun peygamberlerin diğer yaratılmışlardan üstünlüğüne delil olduğunu belirtir. 'Ve min âbâihim...' ifadesinin 'küllen' veya 'Nûhâ' kelimesine atfedildiğini, dolayısıyla ya bunların her birinin ya da bunlarla birlikte babalarından, zürriyetlerinden ve kardeşlerinden bazılarının hidayete erdirildiğini açıklar; çünkü içlerinde peygamber ya da hidayete erdirilmiş olmayanlar da bulunmaktadır.

وكلا فضلنا على العالمين بالنبوة، وفيه دليل على فضلهم على من عداهم من الخلق. ومن آبائهم وذرياتهم وإخوانهم عطف على كلا أو نوحا أي فضلنا كلا منهم، أو هدينا هؤلاء وبعض آبائهم وذرياتهم وإخوانهم فإن منهم من لم يكن نبيا ولا مهديا.