Zemahşerî'ye göre ifade, bu yaratılmış/hâdis şeylerin delalet ettiği yaratıcıya, yani onların mübdii ve muhdisi olan Allah'a işaret etmektedir. Bir başka görüş olarak bunun İbrahim'in kendi nefsinde yaptığı bir düşünme ve istidlal olduğu ve Allah'ın bunu haber verdiği de nakledilmiştir. Zemahşerî ilk görüşü daha açık (zahir) bulmaktadır.

أي للذي دلت هذه المحدثات عليه وعلى أنه مبتدؤها ومبتدعها . وقيل : هذا كان نظره واستدلاله في نفسه ، فحكاه الله . والأول أظهر لقوله

Bu müfessire göre âyet, Hz. İbrahim'in Allah'tan başka tüm ilahlardan yüzünü çevirip yalnızca O'na yöneldiğini ve ibadetini yalnızca O'na has kıldığını ifade eder. Ayrıca âyetin takdiri, Hz. Muhammed'e itiraz edenlere karşı 'Ben İbrahim'in yoluna bağlıyım, siz de onun yolunun hak olduğunu kabul ediyorsunuz' şeklinde bir ilzam (karşı tarafın kabullerinden delil çıkarma) yöntemi taşımaktadır. 'Vechî' ifadesi ise mecazi olarak yorumlanmış, 'yüzümü döndürdüm' sözünün gerçek anlamda değil, ibadet ve itaatimi yönelttim anlamında kullanıldığı belirtilmiştir.

هذا الكلام لا يمكن حمله على ظاهره . بل المراد وجهت عبادتي وطاعتي ، وسبب جواز هذا المجاز أن من كان مطيعا لغيره منقادا لأمره ، فإنه يتوجه بوجهه إليه ، فجعل توجيه الوجه إليه كناية عن الطاعة

Kurtubî'ye göre ayetteki 'yüzümü yönelttim' ifadesi, ibadet ve tevhidde yalnızca Allah'ın kastedildiğini ifade eder; 'vech' (yüz) kelimesinin zikredilmesi, insanın sahibini en açık tanıdığı organ olmasından dolayıdır. 'Hanîfen' kelimesi ise hakka meyleden anlamındadır. Metnin devamında 'ene' (ben) zamirinin vakıf ve vasl halindeki dilbilimsel kullanımları, elifin ne zaman sabit ne zaman hazfedildiği Arap lehçelerine göre ayrıntılı biçimde ele alınmıştır.

أي قصدت بعبادتي وتوحيدي لله عز وجل وحده وذكر الوجه لأنه أظهر ما يعرف به الإنسان صاحبه ( حنيفا ) مائلا إلى الحق

İbn Kesîr'e göre müfessirler bu makamın bir 'nazar' (düşünme/tefekkür) makamı mı yoksa bir 'münazara' (tartışma/muhaceleşme) makamı mı olduğu hususunda ihtilaf etmişlerdir. İbn Cerîr, Ali b. Ebî Talha kanalıyla İbn Abbas'tan rivayet edilen görüşe dayanarak bunun bir nazar makamı olduğunu tercih etmiştir.

وقد اختلف المفسرون في هذا المقام هل هو مقام نظر أو مناظرة فروى ابن جرير من طريق علي بن أبي طلحة عن ابن عباس ما يقتضي أنه مقام نظر واختاره ابن جرير مستدلا بقوله

Beydâvî'ye göre İbrahim'in güneş için 'هذا ربي' demesi ya delil getirme amaçlıdır ya da muhatabının şüphesini ortaya çıkarmak içindir; işaret ismi 'هذا'nın müzekker kullanılması, haberin ('ربي') müzekkerliğine uygunluk ve Rabbi dişillik şüphesinden korumak amacıyla açıklanır. Güneşin batmasıyla birlikte İbrahim, yaratılmış ve muhtaç olan cisimlerden (yıldız, ay, güneş) teberri edip, bu mümkün varlıkların delalet ettiği Yaratıcı'ya yönelmiştir. Beydâvî, İbrahim'in sadece batışı (غروب/أفول) delil olarak zikretmesinin nedenini, hem delaletin çokluğuna geçiş olması hem de tapındıkları yıldızı istidlal sırasında göğün ortasında görmüş olmasıyla açıklar.

ذكر اسم الإشارة لتذكير الخبر وصيانة للرب عن شبهة التأنيث. هذا أكبر كبره استدلالا أو إظهارا لشبهة الخصم.

Taberî'ye göre İbrahim'in 'ben sizden değilim' sözü, müşriklerin dinine ve dinlerine tabi olmadığını, onların ibadet ettiği şeye ve şirkine karşı beri olduğunu ifade eder. Kendisi onlardan olmadığı gibi onlar da kendisinden değildir.

وأنا بريء من أهل الشرك به، لست منهم، ولا هم مني