Taberî'ye göre bu ayet, müşriklerin ilâhlarına verdikleri isimler ve onlar için söyledikleri sözlerin kesin bir bilgiye değil sadece zanna dayandığını bildirir. Ayrıca Hz. Peygamber'e, yeryüzündeki insanların çoğuna (o dönemde kâfir ve sapkın olanlara) itaat etmemesi emredilmiştir; çünkü onlar zan ve tahmine dayanarak konuşmakta, gerçek bilgiden yoksun bulunmaktadırlar.

ما يتبع هؤلاء المشركون في هذه الأسماء التي سموا بها آلهتهم إلا الظن بأن ما يقولون حق لا اليقين

Zemahşerî'ye göre insanların çoğu, delil ve hüccet olmaksızın, sadece zan ve tahmine dayanarak, atalarının hak üzere olduğunu düşünüp onları taklit etmekte, putlarının şefaatçi olacağına ve şirkin doğru olduğuna kanaat getirmektedir. Bu zan, kendilerine gelen hidayet ve delili terk edip nefislerinin arzusuna uymalarından kaynaklanmaktadır.

وهو ظنهم أن آباءهم كانوا على الحق فهم يقلدونهم يقدرون أنهم على شيء . أو يكذبون في أن الله حرم كذا وأحل كذا

Bu müfessire göre ayet, müşrik ve kâfirlerin dinlerinde kesin bir delile sahip olmadıklarını, sadece zanna tabi olduklarını ve iddialarında yalancı/tahminci (harrâsûn) olduklarını göstermektedir. Ayrıca kıyası inkâr edenler bu ayeti delil olarak kullanıp, zanna uymanın Kur'an'da kınandığını, kıyasın da zanna dayandığı için haram ve kınanmış olması gerektiğini ileri sürmüşlerdir. Râzî bu istidlali, zannın ancak bir emareye (delile) dayanmadığında zan sayılacağı, emareye dayanan racih itikadın zan olarak isimlendirilemeyeceği şeklinde bir ayrım yaparak reddeder.

المسألة الثانية : تمسك نفاة القياس بهذه الآية . فقالوا رأينا أن الله تعالى بالغ في ذم الكفار في كثير من آيات القرآن بسبب كونهم متبعين للظن ، والشيء الذي يجعله الله تعالى موجبا لذم الكفار لا بد وأن يكون في أقصى مراتب الذم ، والعمل بالقياس يوجب اتباع الظن ، فوجب كونه مذموما محرما

Kurtubî'ye göre bu ayette kâfirlerin (müşriklerin) melekleri dişi saydıkları iddiaları, gerçek bir bilgiye dayanmayıp sadece zan ve tahmine (hads ve takdir) dayanmaktadır. Onlar bu konuda kesin bilgi olmaksızın hüküm vermekte, yani 'hars' etmektedirler; bu da yalan söylemeye ve tahmine dayalı bir tutum olarak nitelendirilir. Bu durum onların Allah'tan başkasına ibadetlerinde herhangi bir mazeretlerinin olmadığını göstermektedir.

أي يحدسون ويقدرون ومنه الخرص وأصله القطع قال الشاعر : ترى قصد المران فينا كأنه * تذرع خرصان بأيدي الشواطب

İbn Kesîr, İbn Abbas'tan gelen bir rivayete dayanarak bu ayetin, Yahudi ileri gelenlerinden Ka'b b. Esed ve arkadaşlarının Hz. Peygamber'e gelip aralarındaki bir davada kendilerine haksız yere hükmetmesini teklif etmeleri, kabul etmezse iman etmeyeceklerini söylemeleri üzerine indiğini nakleder. Hz. Peygamber bu teklifi kabul etmemiş, bunun üzerine Allah bu ayeti indirmiştir.

اذهبوا بنا إلى محمد لعلنا نفتنه عن دينه فأتوه فقالوا يامحمد إنك قد عرفت أنا أحبار يهود وأشرافهم وساداتهم وإنا إن اتبعناك اتبعنا يهود ولم يخالفونا وإن بيننا وبين قومنا خصومة فنحاكمهم إليك فتقضي لنا عليهم ونؤمن ونصدقك فأبى ذلك رسول الله صلى الله عليه وسلم

Beydâvî'ye göre ayette geçen 'yeryüzündekilerin çoğu' ifadesi kâfirleri, cahilleri ya da heveslerine tabi olanları kastetmektedir; bazı görüşe göre ise 'arz' Mekke toprağıdır. Bu kişiler seni Allah'a ulaştıran yoldan saptırırlar, zira sapkın olan genelde ancak sapıklık içeren şeyi emreder. Onların uydukları şey zandan başkası değildir; bu zan, atalarının hak üzere olduğuna dair inançları ya da bozuk görüş ve cahilliklerinden ibarettir; onlar ancak yalan söyler ya da tahmin ve zan üzere hüküm verirler.

يضلوك عن سبيل الله عن الطريق الموصل إليه، فإن الضال في غالب الأمر لا يأمر إلا بما فيه ضلال. إن يتبعون إلا الظن وهو ظنهم أن آباءهم كانوا على الحق