Taberî'ye göre bu ayette Allah, Hz. Muhammed'e öldükten sonra dirilmeyi inkâr eden ve mükafat-cezayı reddeden müşriklere hitaben, yeryüzünde dolaşıp Allah'ın yaratılışı ilk defa nasıl başlattığına bakmalarını söylemesini emretmektedir. İlk yaratmayı gerçekleştirebilen Allah'ın, aynı şekilde yeniden yaratmaya (haşr) da güç yetireceği vurgulanır. Ayrıca kendisini yalanlayan ve putları Allah'a ortak koşan geçmiş toplumların, bu yalanlamaları sonucunda helak, rezillik ve Allah'ın gazabına uğradıkları, bunun bir ibret olarak görülmesi gerektiği belirtilir.

سيروا في الأرض فانظروا كيف بدأ الله الأشياء، وكيف أنشأها وأحدثها؛ وكما أوجدها وأحدثها ابتداء، فلم يتعذر عليه إحداثها مبدئا، فكذلك لا يتعذر عليه إنشاؤها معيدا

Zemahşerî'ye göre 'seyredin' emrindeki sebep-sonuç ilişkisi, gezip dolaşmanın gafillerin gezmesi gibi olmaması, bilakis ibret nazarıyla bakmak için olması gerektiğini gösterir. Ayrıca yeryüzünde ticaret ve diğer menfaatler için dolaşmanın mubah, helâk olanların izlerine bakıp ibret almanın ise vacip olduğunu belirtir; bu ikisi arasındaki mesafe 'sümme' edatıyla vurgulanmıştır. İbrahim kıssasının Kureyş'e hitap bağlamında araya girmesi ise, Hz. Peygamber'in kavminin yalanlamasına karşı teselli bulması ve babası İbrahim'in de aynı şirk ve putperestlikle imtihan edildiğini görerek ferahlaması amacına yöneliktir.

قلت : إيراد قصة إبراهيم ليس إلا إرادة للتنفيس عن رسول الله صلى الله عليه وسلم ، وأن تكون مسلاة له ومتفرجا بأن أباه إبراهيم خليل الله كان ممنوا بنحو مامني به من شرك قومه وعبادتهم الأوثان

Bu müfessire göre âyette geçen 'fanzurû' ifadesi, bakıp düşünmenin (nazar) yeryüzünde gezmenin (seyr) bir sonucu/sebebi olarak kılındığını gösterir; yani seyrin amacı gafillerin gezmesi gibi olmayıp ibret almaktır. Ayrıca 'sîrû' ifadesi ticaret ve diğer menfaatler için yeryüzünde dolaşmanın mübah kılınmasını, 'fanzurû' ise helâk olanların izlerine bakıp düşünmenin vacip kılınmasını ifade eder; Allah bu ikisi arasındaki farkı 'ثم' lafzıyla vurgulamıştır çünkü vacip ile mübah arasında büyük bir mesafe vardır.

قوله { فانظروا } يدل على أنه تعالى جعل النظر سببا عن السير ، فكأنه قيل : سيروا لأجل النظر ولا تسيروا سير الغافلين . وأما قوله فمعناه إباحة السير في الأرض للتجارة وغيرها من المنافع ، وإيجاب النظر في آثار الهالكين ، ثم نبه الله تعالى على هذا الفرق بكلمة { ثم } لتباعد ما بين الواجب والمباح

Kurtubî'ye göre bu ayette Hz. Peygamber'e, kendisini alaya alan ve yalanlayan kâfirlere hitaben yeryüzünde dolaşıp önceki ümmetlerin başına gelen azabı ve helâki görüp ibret almalarını söylemesi emredilmektedir. Bu seyahat, geçmiş toplumların ve yerleşim yerlerinin izlerinden ders çıkarma amacıyla teşvik edilen bir eylemdir. Buradaki 'yalanlayanlar' ifadesi, hakkı ve onun ehlini yalanlayanları kastetmektedir, batılı yalanlayanları değil.

سافروا في الأرض فانظروا واستخبروا لتعرفوا ما حل بالكفرة قبلكم من العقاب وأليم العذاب وهذا السفر مندوب إليه إذا كان على سبيل الاعتبار بآثار من خلا من الأمم وأهل الديار

İbn Kesîr'e göre bu ayet, insanların kendi içlerinde düşünmelerini ve Allah'ın peygamberlerini yalanlayıp onlara karşı direnen geçmiş nesillere dünyada verdiği azap, ceza ve ibretlik cezaları görmelerini emretmektedir. Bununla birlikte bu kavimlere ahirette saklanan elem verici azap da vurgulanır. Ayrıca Allah'ın kendi peygamberlerini ve mümin kullarını nasıl kurtardığı hususu da bu bağlamda dile getirilir.

أي فكروا في أنفسكم وانظروا ما أحل الله بالقرون الماضية الذين كذبوا رسله وعاندوهم من العذاب والنكال والعقوبة في الدنيا مع ماادخر لهم من العذاب الأليم في الآخرة وكيف نجى رسله وعباده المؤمنين

Beydâvî'ye göre bu ayet, önceki peygamberlerin de alaya alındığını hatırlatarak Hz. Peygamber'i kavminden gördüğü eziyet karşısında teselli etmektedir. 'Fahâka' ifadesi, o toplulukların alay ettikleri şeyin sonucunun (helak edilmelerinin) kendilerini kuşattığını, ya da alaylarının vebalinin başlarına indiğini anlatır. Ardından gelen 'sîrû fi'l-arz' emri ise sadece seyahati değil, helak olanların izlerinde ibret alınacak şekilde düşünmeyi (nazar) de gerekli kılmaktadır.

ولقد استهزئ برسل من قبلك تسلية لرسول الله صلى الله عليه وسلم عما يرى من قومه. فحاق بالذين سخروا منهم ما كانوا به يستهزؤن فأحاط بهم الذي كانوا يستهزئون به حيث أهلكوا لأجله، أو فنزل بهم وبال استهزائهم.