Taberî, ayetteki hitabın kime yöneldiği konusunda iki görüş nakleder: bazıları bunun Allah'a yemin eden ve bir mucize gelirse iman edeceklerini söyleyen müşriklere yönelik olduğunu, hükmün ise ayrı bir başlangıç cümlesiyle onların yine de iman etmeyeceklerini bildirdiğini söyler. Diğerleri ise bunun Hz. Peygamber ve müminlere hitap olduğunu, çünkü mucize isteyenin aslında müşriklerin ısrarı üzerine peygamberden bunu talep eden müminler olduğunu belirtir. Taberî, kıraat farklılıklarına (kesir/fetha ile 'inneha'/'enneha') dayanarak ikinci görüşün, şehirlerin kıraat imamları arasında yaygın olan 'ya' harfli okuyuşla desteklendiği için tercihe daha şayan olduğunu ifade eder.

وقال آخرون منهم: بل ذلك خطاب من الله نبيه صلى الله عليه وسلم وأصحابه، قالوا: وذلك أن الذين سألوا رسول الله صلى الله عليه وسلم أن يأتي بآية، المؤمنون به

Zemahşerî'ye göre Allah istenen mucizeyi indirmeye kadirdir, ancak bunu ancak hikmetin gerektirdiği ölçüde yapar; ayetler Peygamber'in yanında değil, Allah'ın katındadır, dolayısıyla Peygamber onların isteğine uygun bir mucize getirmekle sorumlu değildir. Ayrıca 'إنها' ifadesi 'ينزل' fiiline atfedilerek, dilerse Allah'ın diledikleri mucizeyi indirebileceği ama bunun kesin olmadığı belirtilir.

وهو قادر عليها ، ولكنه لا ينزلها إلا على موجب الحكمة ، أو إنما الآيات عند الله لا عندي . فكيف أجيبكم إليها وآتيكم بها

Bu müfessire göre müşrikler, kendilerine istedikleri bir mucize (âyet) gelirse iman edeceklerine dair ağır yeminler etmişlerdir; ancak Allah bu tür âyetleri göndermemiştir çünkü onların yine iman etmeyeceğini bilmektedir. Kalplerinin ve gözlerinin evirilip çevrilmesi, ilk seferinde iman etmedikleri gibi bu sefer de iman etmeyeceklerini, Allah'ın onları azgınlıkları içinde şaşkın bırakacağını ifade eder.

وفيه تنبيه على أنه سبحانه وتعالى إنما لم ينزلها لعلمه بأنها إذا جاءت لا يؤمنون بها

Kurtubî'ye göre 'وما يشعركم' ifadesindeki hitap konusunda ihtilaf vardır; Mücahid ve İbn Zeyd'e göre bu hitap müşriklere yöneliktir ve onların iman etmeyecekleri hükmü kesindir. Ferrâ ve başkalarına göre ise hitap müminleredir, çünkü müminler Peygamber'e mucize istemişler ve Allah onlara müşriklerin gelse de iman etmeyeceklerini bildirmiştir. Ayrıca 'أن' harfinin 'لعل' (belki) anlamında kullanıldığı, bunun Arap dilinde yaygın bir kullanım olduğu belirtilmiştir.

وقال مجاهد وبن زيد : المخاطب بهذا المشركون وتم الكلام حكم عليهم بأنهم لا يؤمنون

İbn Kesîr'e göre bu ayette Hz. Peygamber'e, kendisinden zorlama ve inatla mucize isteyen müşriklere böyle ayetlerin gelip gelmeyeceğinin ancak Allah'ın elinde olduğunu söylemesi emredilmektedir. Müşrikler yemin ederek kendilerine mucize gelirse iman edeceklerini söylemişlerdi; ancak Allah onların asıl amacının hidayet değil inat ve sınama olduğunu bildiğinden isteklerine icabet etmemiştir. Bu durum Kureyş'in Safa tepesinin altına çevrilmesini istemesi kıssasıyla desteklenmiştir.

إنما أمر ذلك إلى الله فإنه لو علم أنكم تهتدون لأجابكم إلى سؤالكم لأن هذا سهل عليه يسير لديه ولكنه يعلم منكم أنكم إنما قصدتم التعنت والإمتحان فلا يجيبكم إلى ذلك