Taberî'ye göre bu ayette Allah'ın her şeyin yaratıcısı ve maliki olduğu, dolayısıyla O'nun dışındaki her şeyin (melek, cin, insan, put ne olursa olsun) O'nun yarattığı ve mülkü olan kullar/mahluklar mesabesinde bulunduğu ifade edilmektedir. Bu durumda Allah'ın çocuk sahibi olması, ancak bir eş edinmesiyle mümkün olabilecek bir şey olduğundan, O'na hiçbir eş bulunmadığına göre çocuk sahibi olması da akli ve mantıki olarak imkansızdır. Sonuç olarak yaratılmış olan hiçbir şey Allah'a evlat olamaz, çünkü her şey O'nun yarattığı ve mülkü olan varlıklardır.

فإذا كان لا شيء إلا الله خلقه، فأنى يكون لله ولد ولم تكن له صاحبة فيكون له منها ولد؟

Bu müfessire göre 'el-Kahhâr' ismi, Allah'ın her şeye galip gelen olduğunu ifade eder ve bu şeylerden biri de müşriklerin taptığı ilahlardır; Allah onlara da galiptir. Buna göre O'nun tanrılara galip gelmesi, onların O'na veli ve ortak olamayacaklarını gösterir. Ayrıca 'تعالى' kelimesinin merfû okunuşunun yanı sıra, önceki ayete (Enam 101) atfen mecrûr okunuşu da rivayet edilmiştir.

وقهار غلاب لكل شيء ، ومن الأشياء آلهتهم ، فهو يغلبهم ، فكيف يكونون له أولياء وشركاء

Kurtubî'ye göre bu ayet, Mecûsîlerin ve Seneviyye'nin (dualist görüşün) şeytanın veya karanlığın bazı şeyleri yarattığı iddiasını ve yaratılmışa yaratma kudreti atfeden görüşü reddeder. Allah'ın çocuğu olmadığı vurgusu, her şeyin O'nun yaratığı olduğu ilkesinden hareketle temellendirilir; çünkü çocuk, kendisine benzeyen bir varlık gerektirir, oysa O'nun benzeri ve eşi yoktur. Ayrıca 'her şeyi yarattı' ifadesindeki umum lafzının aslında hususu (özel bir kastı) ifade ettiği, Allah'ın kendi zatının sıfatlarını ve kelamını bu kapsamın dışında tuttuğu belirtilir.

فالآية رد على هؤلاء أي من أين يكون له ولد وولد كل شيء شبيهه ولا شبيه له أي زوجة عموم مغناه الخصوص أي خلق العالم ولا يدخل في ذلك كلامه ولا غيره من صفات ذاته

İbn Kesîr'e göre Allah'ın çocuğu olması, ancak birbirine benzer/münasip iki şey arasında doğum gerçekleşebileceği için imkânsızdır. Allah'ın yarattıklarından hiçbiri O'na benzemez ve denk olamaz, çünkü O her şeyin yaratıcısıdır; dolayısıyla O'nun ne bir eşi ne de çocuğu olabilir. Bu durum, Allah'ın her şeyi yaratan ve her şeyi bilen olduğu gerçeğinden çıkarılmaktadır.

إنما يكون متولدا بين شيئين متناسبين والله تعالى لا يناسبه ولايشابهه شيء من خلقه لأنه خالق كل شيء فلا صاحبة له ولا ولد

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah'ın çocuğu olmasının imkânsızlığını göklerin ve yerin O'nun mübdi'i (yaratıcısı) olmasından hareketle kanıtlar; göklerin ve yer, doğurma sıfatına sahip cinsten olsalar da süreklilikleri ve uzun ömürleri sebebiyle bundan berî oldukları için, Allah'ın bundan münezzeh olması daha da evleviyetle gereklidir. Ayrıca çocuk kavramının aklen ancak birbirine denk cins bir erkek ve dişiden doğması ile anlaşıldığını, Allah'ın ise bu tür bir cinsiyetten (mücanesetten) münezzeh olduğunu belirtir. Üçüncü olarak da çocuğun ebeveynine denk/eş (küfüv) olması gerektiğini, hâlbuki Allah'a hiçbir varlığın denk olamayacağını, çünkü her şey O'nun mahlûku olduğu ve O'nun zâtı itibariyle bütün malumatı bilen olduğu halde başkasının böyle olmadığını (icma ile) vurgular.

وفي الآية استدلال على نفي الولد من وجوه: (الأول) أنه من مبدعاته السموات والأرضون، وهي مع أنها من جنس ما يوصف بالولادة مبرأة عنها لاستمرارها وطول مدتها فهو أولى بأن يتعالى عنها

Bu müfessire göre âyet, Allah'ın her şeyin yaratıcısı olduğunu bildirerek hem kulların fiillerinin O'nun yaratmasıyla var olduğuna hem de Allah'a evlat isnadının imkânsızlığına delalet eder. Kadî bu delaleti reddetmeye çalışsa da Râzî, çocuğun ya kadîm ya da hâdis olması gerektiği, kadîm olmasının vücûb-i vücûdla çelişeceği, hâdis olmasının ise Allah'ın buna bir kemal ya da fayda görmesi gerektiği yönünden imkânsız olduğunu delil getirir.

لا جائز أن يكون قديما لأن القديم يجب كونه واجب الوجود لذاته