Râzî'ye göre ayetteki soru yasağı, Kur'an'ın henüz inmediği bir hüküm hakkında gereksiz ve yorucu sorular sormakla ilgilidir; buna karşılık Kur'an'ın indiği ancak tam anlaşılmayan bir husus hakkında soru sormak vaciptir. Ayrıca 'Allah'ın geçmiş sorularınızı ve bu yüzden Peygamber'i kızdırmanızı bağışladığı, dolayısıyla bu tür sorulara dönmemeniz gerektiği' de belirtilir. Metinde ayette takdim-tehir bulunduğu görüşü de nakledilir ancak bu görüş, nazmın değiştirilmeden anlaşılır olduğu durumlarda takdim-tehire başvurulamayacağı gerekçesiyle zayıf bulunur.

وهذا ضعيف لأن الكلام إذا اسقام من غير تغيير النظم لم يجز المصير إلى التقديم والتأخير ، وعلى هذا الوجه فقوله أي أمسك عنها وكف عن ذكرها ولم يكلف فيها بشيء ، وهذا كقوله عليه الصلاة والسلام : ( عفوت لكم عن صدقة الخيل ، والرقيق ) أي خففت عنكم بإسقاطها

Bu ayet, müminleri Peygamber'e kendilerini üzecek veya yeni yükümlülükler doğurabilecek konularda soru sormaktan menetmektedir. Beydâvî'ye göre şart cümlesi ve devamı 'eşyâ' kelimesinin sıfatlarıdır ve mana, vahiy zamanında sorulan şeylerin açığa çıkarılıp insanları üzeceği yönündedir; akıllı kişi kendini üzecek şeyi yapmaz. Ayrıca 'afallahu anhâ' ifadesi, Allah'ın geçmişte sorulan bazı şeyleri (hac gibi) mükellefiyet konusu yapmadığını belirtir.

لا تسألوا رسول الله صلى الله عليه وسلم عن أشياء إن تظهر لكم تغمكم وإن تسألوا عنها في زمان الوحي تظهر لكم، وهما كمقدمتين تنتجان ما يمنع السؤال وهو أنه مما يغمهم والعاقل لا يفعل ما يغمه

Taberî'ye göre bu ayet, sahabenin Hz. Peygamber'e bazen sınama bazen alay amacıyla, kendilerine fayda vermeyecek ve Allah'ın hükme bağlamadığı hususlarda (mesela birinin babasının kim olduğu ya da kaybolan devesinin nerede olduğu gibi) sorular sormasına karşılık nazil olmuştur. Ayet, Müslümanları vahiyle açıklığa kavuşmamış şeyleri sorup da cevabın kendilerine zorluk ve sıkıntı getirmesine sebep olacak sorulardan sakındırmaktadır. Bazı rivayetlerde bu ayetin bahîre, sâibe, vasîle ve hâm gibi cahiliye adetleriyle ilgili sorular üzerine indiği de nakledilmiştir.

لا تسألوا عن أشياء من ذلك، كمسألة عبد الله بن حذافة إياه من أبوه

Kurtubî'ye göre ayet, önceden sorulmuş sorulara veya cahiliye dönemine ait meselelere işaret etmektedir; Allah'ın hakkında hüküm bildirmediği, ne haram ne helal kıldığı şeyler affedilmiş sayılır, bu yüzden bunlar araştırılmamalıdır. Ayrıca ashabın Hz. Peygamber'e Bahîre, Sâibe, Vasîle ve Hâm gibi cahiliye âdetleri hakkında sorduğu ve bu tür gereksiz soru çokluğunun kerih görüldüğü nakledilir.

إن الله أحل وحرم فما أحل فاستحلوه وما حرم فاجتنبوه وترك بين ذلك أشياء لم يحللها ولم يحرمها فذلك عفو من الله

İbn Kesîr'e göre bu ayet, henüz gerçekleşmemiş veya vahiy inmemiş konularda soru sormayı yasaklamaktadır; çünkü böyle sorular sebebiyle Allah bir hüküm indirip işleri zorlaştırabilir. Nitekim hac ayetinin inişiyle ilgili rivayette, 'her yıl mı' sorusu üzerine Hz. Peygamber öfkelenmiş ve eğer 'evet' deseydi bunun vacip olacağını, bunun da güç yetirilemeyeceğini belirtmiştir. Ayrıca haram kılınmamış bir şey hakkında soru sorup da bu soru sebebiyle o şeyin haram kılınmasına sebep olanın günahının büyük olduğuna dair hadis de bu görüşü desteklemektedir.

فالأولى الإعراض عنها وتركها