Taberî'ye göre bu ayet, münafıkların Peygamber ve ashabından bir grup olduğunu ancak onlarla birlikte görünüp aslında sizden olmayan kimseler olarak nitelendiğini anlatır. Bunlar, savaşa çıkıldığında geride kalır; müslümanlara bir yenilgi, yaralanma ya da ölüm gelirse, Allah'ın kendilerine lütufta bulunduğunu söyleyip savaşta bulunmadıklarına sevinirler. Bu tavır, Allah'ın müminlere vaad ettiği ecir ve sevaptan şüphe eden, ne mükafatı uman ne de cezadan korkan kimselerin tavrıdır.

وهذا نعت من الله تعالى ذكره للمنافقين، نعتهم لنبيه صلى الله عليه وسلم وأصحابه ووصفهم بصفتهم، فقال: أيها المؤمنون، يعني: من عدادكم وقومكم ومن يتشبه بكم ويظهر أنه من أهل دعوتكم وملتكم، وهو منافق يبطئ من أطاعه منكم عن جهاد عدوكم وقتالهم إذا أنتم نفرتم إليهم.

Zemahşerî'ye göre ayetteki hitap insan cinsine yönelik bir iltifattır ve İbn Abbas ile İkrime'nin kıraati bunu desteklemektedir; eğer bütün insan cinsi kastediliyorsa 'vürûd' ateşe girmek anlamındadır, ancak ateş o an donmuş/sönmüş haldedir; müminler onu geçer, diğerleri ise içine düşer. Bu görüşünü İbn Abbas ve Câbir b. Abdullah'tan nakledilen rivayetlerle desteklemektedir; bu rivayetlere göre cennet ehli cehenneme donmuş halde girip geçecek, ateş ise İbrahim'e olduğu gibi müminlere serin ve selamet olacaktır.

فإن أريد الجنس كله فمعنى الورود دخولهم فيها وهي جامدة ، فيعبرها المؤمنون وتنهار بغيرهم . عن ابن عباس رضي الله عنه : يردونها كأنها إهالة

Râzî, ayette münafığın 'iman edenler' kapsamına nasıl dahil edildiği sorusunu ele alır ve buna üç ihtimal sunar: münafığın soy, cins ve toplumsal karışım bakımından müminlerden sayılması, zahiren mümin görünüşüyle müminlerden addedilmesi, veya hitabın 'iman ettiğinizi iddia edenler' anlamında olması. Ayrıca 'ليبطئن' ifadesinin yemin anlamı taşıyan bir hal cümlesi olduğunu ve kıraat farklılıklarının (müfred/cemi) metnin anlamına etkisini tartışır.

والجواب من وجوه : الأول : أنه تعالى جعل المنافق من المؤمنين من حيث الجنس والنسب والاختلاط . الثاني : أنه تعالى جعلهم من المؤمنين بحسب الظاهر لأنهم كانوا في الظاهر متشبهين بأهل الايمان .

Bu müfessire göre ayetteki 'وإن منكم' ifadesindeki hitap, iman açısından değil cins ve nesep açısından münafıklara yöneliktir; onlar zahiren Müslüman toplumun bir parçası sayıldıkları için bu şekilde hitap edilmiştir. Münafıklar savaştan geri kalırlar, başkalarını da geri kalmaya teşvik ederler; bu tür bir tavrın ancak münafıktan sadır olabileceği belirtilir. Bazılarının bu hitabı bir kısım mü'minlere has kılma görüşü ise doğru kabul edilmez.

وهذا يأباه مساق الكلام وظاهره وإنما جمع بينهم في الخطاب من جهة الجنس والنسب كما بينا لا من جهة الإيمان هذا قول الجمهور وهو الصحيح إن شاء الله تعالى

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın müminlere düşmanlarına karşı tedbirli olmalarını, silah ve mühimmat hazırlamalarını, cihad için toplu veya bölük bölük çıkmalarını emrettiğini bildirir. Ayette geçen 'ثبات' kelimesi grup grup, bölük bölük anlamına gelir. Ayrıca 'ليبطئن' ifadesi münafıkların cihaddan geri kalmalarını ve başkalarını da cihaddan alıkoymalarını ifade eder; bu durum Abdullah b. Übey b. Selûl örneğiyle açıklanır ve münafığın savaşa katılmadığında bunu Allah'ın kendisine bir nimeti sayması eleştirilir.

يأمر الله تعالى عباده المؤمنين بأخذ الحذر من عدوهم وهذا يستلزم التأهب لهم بإعداد الأسلحة والعدد وتكثير العدد بالنفير في سبيل الله ( ثبات ) أي جماعة بعد جماعة وفرقة وسرية بعد سرية والثبات جمع ثبة

Beydâvî'ye göre 'hazer alma' ifadesi düşmana karşı uyanık ve hazırlıklı olmayı ifade eder; 'nefir çıkma' ise küçük müfrezeler halinde veya toplu olarak savaşa çıkmayı belirtir. Ayet savaş bağlamında inmiş olsa da lafzının mutlak oluşu, fırsat kaçmadan tüm hayırlı işlere koşmanın gerekliliğini gerektirir. İkinci kısımda ise münafıkların cihaddan ağırdan alıp geri kaldığı, bir musibet isabet ettiğinde ise Allah'ın kendilerine lütufta bulunduğunu söyleyerek orada bulunmadıklarına şükrettikleri belirtilir.

والآية وإن نزلت في الحرب لكن يقتضي إطلاق لفظها وجوب المبادرة إلى الخيرات كلها كيفما أمكن قبل الفوات