Zemahşerî'ye göre 'مثنى وثلاث ورباع' kelimeleri meleklerin kanatlarının sıfatlarıdır ve gayr-ı munsarif olmaları (tenvin almamaları) sayı lafızlarının aslî kalıplarından başka kalıplara çift olarak dönüştürülmüş (adl) olmalarından kaynaklanır; bu tekrarlanan bir adl olduğu için gayr-ı munsariftirler. Ayetin anlamı, meleklerden her birinin ikişer, kimisinin üçer, kimisinin de dörder kanatla yaratılmış olmasıdır.

وإنما لم تنصرف لتكرر العدل فيها ، وذلك أنها عدلت عن ألفاظ الأعداد عن صيغ إلى صيغ أخر ، كما عدل عمر عن عامر ، وحذام عن حاذمة ، وعن تكرير إلى غير تكرير

Bu müfessire göre âyette geçen 'mesnâ, sülâse ve rubâ' ifadeleri sayı bildiren kelimelerin tekrarını (ikişer, üçer, dörder) ifade eder ve bunlar ma'dûl (asıl kalıbından çevrilmiş) ve vasfî (sıfat işlevi gören) kelimeler olduğundan gayr-i münsarif (munsarif olmayan) durumdadır. Ayrıca metin, bu ifadelerin köle ve cariyeleri kapsamadığını, çünkü hitabın ancak nikâh yapma gücüne sahip hür kimseye yönelik olduğunu belirtir. Râzî bu bağlamda dörtten fazla evliliğin cevazına ilişkin farklı görüşleri de (Hz. Peygamber'in dokuz hanımla vefat etmesi, sünnetine tabi olma emri gibi) aktarır.

أما العدل فلأن العدل عبارة عن أنك تذكر كلمة وتريد بها كلمة أخرى ، كما تقول : عمر وزفر وتريد به عامرا وزافرا ، فكذا ههنا تريد بقولك : مثنى : ثنتين ثنتين فكان معدولا ، وأما أنه وصف ، فدليله قوله تعالى : لا يتناول العبيد وذلك لأن الخطاب إنما يتناول إنسانا متى طابت له امرأة قدر على نكاحها ، والعبد ليس كذلك بدليل أنه لا يتمكن من النكاح إلا باذن مولاه

Kurtubî'ye göre bu ayet çok eşliliği kısıtlayan bir hüküm içermektedir; erkek eşleri arasında adaleti sağlayamayacağından korkarsa tek eşle evlenmeli veya cariyeye yönelmelidir. Ayrıca 'مثنى وثلاث ورباع' ifadesindeki dilbilimsel yapı (ma'dûl/bedel oluşu, sarf edilmeyişi) detaylı olarak incelenmiş, Hz. Aişe'den gelen bir rivayetle ayetin yetim kızlarla ilgili mehir konusundaki adaletsizliği önlemek amacıyla indiği açıklanmıştır.

وروى الأئمة واللفظ لمسلم عن عروة بن الزبير عن عائشة في قول الله تعالى وإن خفتم ألا تقسطوا في اليتامى فأنكحوا ما طاب لكم من النساء مثنى وثلاث ورباع قالت : ياإبن أختي هي اليتيمة تكون في حجر وليها تشاركه في ماله فيعجبه مالها وجمالها فيريد وليها أن يتزوجها من غير أن يقسط في صداقها

İbn Kesîr'e göre âyet, yetim bir kızla evlenip mihrinde adaletsizlik yapmaktan korkan kimseye, o kadın yerine başka kadınlarla evlenme ruhsatını göstermektedir; Allah bu konuda darlık koymamıştır. Ayrıca âyetteki adalet vurgusu, birden çok kadınla evlenmek isteyenin aralarında adaleti gözetmesi gerektiğine, aksi halde çoklu evlilikten sakınılması gerektiğine işaret eder.

أي إذا كان تحت حجر أحدكم يتيمة وخاف أن لا يعطيها مهر مثلها فليعدل إلى ما سواها من النساء فإنهن كثير ولم يضيق الله عليه

Bu müfessire göre ayet, yetim kızlarla evlenip haklarına adaletle davranamamaktan korkanlara, onların dışındaki kadınlardan hoşlarına giden kadınlarla evlenmelerini emretmektedir. Adaletsizlikten korkma hâli genelleştirilerek, kişi yetimlerin hakkında adaletsizlikten çekiniyorsa aynı hassasiyeti kadınlar arasında adalet konusunda da göstermeli ve gücünün yeteceği sayıda kadınla evlenmelidir; adaletten emin olamayanlar ise tek kadınla ya da cariyeyle yetinmelidir. Beydâvî ayrıca 'mesna, sülase, ruba' lafızlarının tekrarlanan sayılardan (ikişer, üçer, dörder) muhavvel olduğunu ve bunun sayı seçiminde hem farklı hem eşit birleşimlere izin verdiğini açıklamaktadır.

فانكحوا ما طاب لكم من النساء أي إن خفتم أن لا تعدلوا في يتامى النساء إذا تزوجتم بهن، فتزوجوا ما طاب لكم من غيرهن. إذ كان الرجل يجد يتيمة ذات مال وجمال فيتزوجها ضنا بها، فربما يجتمع عنده منهن عدد ولا يقدر على القيام بحقوقهن.

Taberî, bu ayetin yetimlerin hakkı konusunda velilerin haksızlık yapmaktan korkması durumunda, o yetim kızlarla mehir konusunda adalet sağlanamayacaksa onlarla evlenmeyip başka kadınlarla evlenmelerini emrettiğini aktarır. Ayrıca çoğunluğun görüşü olarak, dörtten fazla kadınla evlenmede adaletsizlik yapmaktan korkulursa bir kadınla veya cariyelerle evlenilmesi gerektiği belirtilir. Bazı müfessirler ise bunun yetimlerin mallarının telef olmasından çekinilerek dörtten fazla evlilikten sakındırma olduğunu söylemiştir.

فنهوا أن ينكحوهن إلا أن يقسطوا لهن