Taberî'ye göre bu ayet, Hz. Muhammed'e vahyin, kendisinden önce Nuh ve diğer peygamberlere gönderildiği gibi gönderildiğini bildirmektedir. Bu ayetin, Yahudilerden bazılarının Allah'ın herhangi bir beşere, Musa'ya veya İsa'ya bir şey indirmediğini iddia etmeleri üzerine indiği belirtilir. 'Rusulen' kelimesi, önceden adları sayılan peygamberlerin isimlerinden kat' (bedel) yoluyla mansub olup, bunların insanlara Allah'ın sevabıyla müjdeleyici ve azabıyla uyarıcı olarak gönderildiğini ifade eder.

وقال آخرون: بل قالوا: لما أنزل الله الآيات التي قبل هذه في ذكرهم ما أنزل الله على بشر من شيء، ولا على موسى، ولا على عيسى، فأنزل الله جل ثناؤه: ومن ذكر من الرسل {رسلا} فنصب به الرسل على القطع من أسماء الأنبياء الذين ذكر أسماءهم

Zemahşerî'ye göre metindeki 'zâlike' (ذلك) işareti, kendisinden önceki ayette geçen anlama, yani Allah'ın onlar üzerinde gerçek gözetici (rakib) olduğu, Peygamber'in ise onlar üzerinde bir gözetici değil sadece bir uyarıcı (nezîr) olduğu anlamına işaret etmektedir. Bu anlamın Allah'ın kitabında birçok yerde tekrarlandığı belirtilmektedir. Ayrıca metinde كاف harfinin 'أوحينا' fiiline müteallik bir mef'ûl olduğu dilbilimsel olarak açıklanmaktadır.

وذلك إشارة إلى معنى الآية قبلها : من أن الله تعالى هو الرقيب عليهم ، وما أنت برقيب عليهم ، ولكن نذير لهم ؛ لأن هذا المعنى كرره الله في كتابه في مواضع جمة ، والكاف مفعول به لأوحينا

Kurtubî'ye göre bu ayet, Ehl-i Kitab'ın Hz. Peygamber'den semadan bir kitap indirmesini istemesiyle ilgili önceki ayete bağlanır ve Hz. Muhammed'in durumunun kendinden önceki peygamberlerin durumu gibi olduğunu bildirir. Ayrıca İbn Abbas'tan nakledilen bir rivayete göre ayet, Musa'dan sonra Allah'ın hiçbir kimseye vahiy göndermediğini iddia eden bazı Yahudiler hakkında inmiştir. Nuh'un zikirde öncelenmesi, şeriatların ilk defa onun lisanı üzerinden konulmuş olmasıyla; İsa'nın kendisinden önceki peygamberlerden önce zikredilmesi ise vav harfinin sıralama gerektirmemesi ve Yahudilere reddiye olarak İsa'ya özel bir vurgu yapılmasıyla açıklanır.

هذا متصل بقوله : يسألك أهل الكتاب أن تنزل عليهم كتابا من السماء فأعلم تعالى أن أمر محمد صلى الله عليه وسلم كأمر من تقدمه من الأنبياء وقال بن عباس فيما ذكره بن إسحاق : نزلت في قوم من اليهود منهم سكين وعدي بن زيد قالوا للنبي صلى الله عليه وسلم : ما أوحى الله إلى أحد من بعد موسى فكذبهم الله

Bu müfessire göre metin, ayetlerin Hz. Peygamber'in nübüvvetini ispat etmek ve bunu inkâr eden müşrikler ile ehl-i kitaba karşı bir cevap teşkil etmek amacıyla indirildiğini bildirmektedir. İbn Cerîr'den nakledilen rivayet zincirinde Muhammed b. Ka'b el-Kurazî'nin bu hususu belirttiği aktarılmaktadır.

إثبات نبوته صلى الله عليه وسلم والرد على من أنكر نبوته من المشركين وأهل الكتاب

Beydâvî'ye göre bu ayet, Ehl-i Kitab'ın kendilerine gökten bir kitap indirilmesi talebine bir cevap ve onlara karşı bir delil niteliğindedir; çünkü Peygamber'e vahiy gelmesi diğer peygamberlere vahiy gelmesiyle aynı sünnete tabidir. İbrahim, İsmail, İshak, Yakub, Esbât, İsa, Eyyub, Yunus, Harun ve Süleyman'ın ayrıca zikredilmesi, onların 'nebiler' ifadesi içinde zaten yer almalarına rağmen kendilerine tazim (saygı) amacı taşımaktadır; çünkü İbrahim ulu'l-azm peygamberlerin ilki, İsa ise sonuncusudur, diğerleri de peygamberlerin en şereflileri ve en meşhurlarıdır. Zebur kelimesiyle ilgili olarak Hamza'nın bu kelimeyi 'zübûr' şeklinde ötreli okuduğu, bunun 'zebr'in çoğulu olup 'mezbûr' (yazılmış) anlamına geldiği belirtilmiştir.

جواب لأهل الكتاب عن اقتراحهم أن ينزل عليهم كتابا من السماء، واحتجاج عليهم بأن أمره في الوحي كسائر الأنبياء عليهم الصلاة والسلام. وأوحينا إلى إبراهيم وإسماعيل وإسحاق ويعقوب والأسباط وعيسى وأيوب ويونس وهارون وسليمان خصهم بالذكر مع اشتمال النبيين عليهم تعظيما لهم

Râzî'ye göre bu ayette Nuh, İbrahim, İsmail ve diğer zikredilen peygamberlerin nübüvveti üzerinde uzlaşı vardır ve onların peygamber olduklarını bilmenin yolu ancak kendilerinde ortaya çıkan mucizelerdir. Her peygamberin kendine has bir mucize türü verilmiştir; delil sabit olup tamamlandıktan sonra başka bir delil talep etmek fazlalık istemek ve inatçılık göstermek olur. Allah dilediğini yapar ve dilediği şekilde hükmeder, bu nedenle kimseye niçin bir peygambere başka bir mucize verilmediği konusunda itiraz hakkı yoktur.

والله سبحانه وتعالى يفعل ما يشاء ويحكم ما يريد