Taberî'ye göre bu ayet, kendilerine hıyanet isnadı bulunan kişilerin, insanlardan bu çirkin işlerini gizlemeye çalıştıklarını ancak Allah'tan gizleyemediklerini anlatır. Bunlar geceleyin toplanıp konuşmalarını değiştirerek, razı olunmayan sözü uydurup gerçeği tahrif ederler (tebyît). Taberî, 'yübeyyitûne' ifadesinin geceleyin kararlaştırılan/değiştirilen söz veya iş anlamına geldiğini, bazı rivayetlerde ise 'yüellifûne' (uydururlar, düzüp koşarlar) şeklinde açıklandığını belirtir.

وقد بينا معنى التبييت في غير هذا الموضع، وأنه كل كلام أو أمر أصلح ليلا. وقد حكي عن بعض الطائيين أن التبييت في لغتهم التبديل

Zemahşerî'ye göre bu ifade, o kimselerin insanların kendilerini gördüğünü bilmelerine rağmen Allah'ın kendilerini görmediğini zannetmelerine işaret etmektedir. Yani insanlardan gizlenmeye çalışırken, aynı gizliliği Allah'tan sağladıklarını zannetmeleri arasındaki tezada dikkat çekilmektedir. Bu durum, ayetin devamındaki ifadenin de anlamını oluşturmaktadır.

وذلك لعلمهم أن الناس يبصرونهم ؛ وظنهم أن الله لا يبصرهم ، وهو معنى قوله

Bu müfessire göre münafıklar insanlardan gizlenip saklanırlar ama Allah'tan saklanmazlar; İbn Abbas'ın 'insanlardan hayâ edip Allah'tan hayâ etmezler' sözü ise hakiki bir tefsir değil, bir anlam açıklamasıdır çünkü hayâ ile istihfâ (gizlenme) aynı şey değildir. Ayrıca ayette münafıkların bir kısmının özellikle 'tebyît' (gece tasarlama) ile anılmasının sebebi, ya Allah'ın onların küfür ve nifak üzere kalacağını bilmesi ya da bu grubun gecelerini bu tasarıyla geçirip diğerlerinin sadece işitip sükût etmesidir.

قال الواحدي : هذا معنى وليس بتفسير ، وذلك لأن الاستحياء من الناس يوجب الاستتار من الناس والاستخفاء منهم ، فأما أن يقال : الاستحياء هو نفس الاستخفاء فليس الأمر كذلك

Kurtubî'ye göre ayette geçen 'وهو معهم' ifadesi, Allah'ın kullarını gözetleyip her hallerini bildiğine, onlardan hiçbir şeyin O'na gizli kalmadığına işaret eder; bu 'birliktelik' zât itibariyle mekânsal bir birliktelik değil, ilim, görme ve işitme itibariyledir. Bu görüş Ehl-i Sünnet'in görüşü olarak sunulmuş, Cehmiyye, Kaderiyye ve Mu'tezile'nin bu ayete dayanarak Allah'ın her yerde (zâtıyla) bulunduğunu iddia etmesi ise reddedilmiştir. Bişr'in bu konudaki tartışması ve muhatabının onu susturan cevabı bu reddi desteklemek için nakledilmiştir.

ومعنى أي بالعلم والرؤية والسمع هذا قول أهل السنة وقالت الجهمية والقدرية والمعتزلة : هو بكل مكان تمسكا بهذه الآية

İbn Kesîr, âyetin münâfıkların çirkin işlerini insanlardan gizleyip Allah'a karşı açıkça sergilemelerini kınadığını belirtir; çünkü Allah onların sırlarına ve içlerinde olana vakıftır. Ayrıca âyetin bir yorumunda, kişinin İslam'ı insanlara gösterip kalbinin diliyle uyumlu olduğuna dair Allah'ı şahit tutarak yemin ettiği anlamı da nakledilir ve bu ikinci anlam sahih bulunur.

هذا إنكار على المنافقين في كونهم يستخفون بقبائحهم من الناس لئلا ينكروا عليهم ويجاهارون الله بها لأنه مطلع على سرائرهم وعالم بما في ضمائرهم

Beydâvî'ye göre bu ayet, kendi nefislerine hıyanet eden kişileri (Ta'me ve benzerlerini) savunmayı yasaklamaktadır; çünkü hıyanetin vebali nihayetinde onların kendi üzerlerine döner. Allah'ın 'hâin ve günahkâr olanı sevmediği' ifadesi, hıyanette ısrar eden ve ona batıp çıkan kişileri kapsar. Ayrıca bu kişilerin insanlardan gizlenip Allah'tan gizlenmemeleri, O'nun onlarla beraber olup sırlarını bildiği ve gece kurdukları kötü sözlü tuzakları (yalan yere suçlama, yalan yemin, yalan şahitlik) kuşattığı belirtilmektedir.

إن الله لا يحب من كان خوانا مبالغا في الخيانة مصرا عليها. أثيما منهمكا فيها. روي: أن طعمة هرب إلى مكة وارتد ونقب حائطا بها ليسرق أهله فسقط الحائط عليه فقتله.