Bu metin, ayetteki hemzenin (استفهام hemzesi) neden fetha ile okunduğunu ve ardından gelen ifti‘al vezninin hemzesinin neden düştüğünü açıklamaktadır; bu düşüş, hafif ve zaid olan hemzenin kelam bitişikliğinde sakıt olması kuralına dayandırılmaktadır. Devamında ayetin manası, kendilerinden ve muhataplarından kim olursa olsun, Tevrat'ı getirip okuduktan ve iddia ettikleri haramlığın (Allah'ın damarları, deve etlerini ve sütlerini haram kılması) Tevrat'ta bulunmadığı ortaya çıktıktan sonra Allah'a yalan isnat edenin durumu olarak açıklanmaktadır.

في القطع والوصل، ففتحت لأنها ألف استفهام فأما الألف التي بعدها، التي هي ألف افتعل، فإنها ذهبت لأنها خفيفة زائدة تسقط في اتصال الكلام

Kurtubî bu bölümde, İsrailoğullarına haram kılınan yiyeceklerin kaynağı hakkında farklı görüşleri aktarır: Zeccâc'a göre bu, Tevrat'ta olmadığını söyleyip onları Tevrat'ı getirmeye davet etmesi Hz. Peygamber'in nübüvvetine delildir; Atıyye el-Avfî'ye göre haram kılma Yakub'un kendi üzerine yemin ederek haram kılmasından kaynaklanır ve aslen Allah tarafından haram kılınmamıştır; Kelbî'ye göre ise Allah bunu Tevrat'ta değil, İsrailoğullarının zulüm ve küfürleri sebebiyle sonradan haram kılmıştır. Ayrıca konuyla bağlantılı olarak Hz. Peygamber'den siyatik ağrısının (irkun-nesa) tedavisine dair bir hadis nakledilmiştir.

وقال الكلبى : لم يحرمه الله عز وجل في التوراة عليهم وإنما حرمه بعد التوراة بظلمهم وكفرهم وكانت بنو إسرائيل إذا أصابوا ذنبا عظيما حرم الله تعالى عليهم طعاما طيبا أو صب عليهم رجزا وهو الموت

İbn Kesîr'e göre bu ifade, cumartesi (sebt) hükmünün ve Tevrat'a sürekli bağlı kalmanın Allah tarafından değiştirilmez şekilde şart koşulduğunu ve Allah'ın bundan sonra başka bir peygamber göndermediğini iddia eden kimseyi, Allah adına yalan uydurmakla nitelendirir. Bu iddia, nesih (hükümlerin değişmesi/kaldırılması) vukû bulduğu ve bunun delilleri ortaya çıktığı halde ileri sürülen bir yalandır.

أي فمن كذب على الله وادعى أنه شرع لهم السبت والتمسك بالتوراة دائما وإنه لم يبعث نبيا آخر يدعو إلى الله تعالى بالبراهين والحجج بعد هذا الذي بيناه من وقوع النسخ وظهور ما ذكرنا

Beydâvî'ye göre 94. ayet, tevrattan önce haram olmayan şeyleri Yahudilerin bahane ederek Allah'a yalan iftira etmesini ve hakkın kendilerine açıklığa kavuşmasından sonra bunda direnmelerini kınamaktadır. 95. ayette 'Allah doğru söyledi' ifadesi onların yalanlarına bir taşlamadır; İbrahim'in dinine tabi olma çağrısı ise Yahudiliğin onları tahrif ve inatçılığa sürüklediği dünyevi çıkarlardan kurtulup saf tevhide ve dinde istikamete dönme çağrısıdır.

قل صدق الله تعريض بكذبهم، أي ثبت أن الله صادق فيما أنزل وأنتم الكاذبون

Bu müfessire göre 'iftira' kelimesi yalan uydurma ve iftira etme anlamına gelir; kelimenin aslı 'feriye'den, yani deriyi kesmek anlamındaki 'ferye'den gelir. Yalana 'iftira' denilmesinin sebebi, yalancının gerçekte varlığı sabit olmayan bir şeyi kesin bir dille söyleyip kesip atmasıdır.

الافتراء اختلاق الكذب