Taberî'ye göre 'Hanîfiyye', İbrahim milletine bağlılık ve onun yoluna uyup istikamet üzere olmaktır; sadece sünnet olma veya sadece Beyt'i haccetme değildir, çünkü öyle olsaydı Yahudilerin de hanîf sayılması gerekirdi ki Allah onları bundan ayrı tutmuştur. İbrahim'in bu isimle özellikle anılması, Allah'ın onu kendisinden sonraki kullarına kıyamete kadar imam kılıp hac ve sünnet gibi şeriatları onun üzerinden farz kılmasından kaynaklanır. Ayrıca bu ifade, Yahudi ve Hristiyanların İbrahim'i kendi dinlerinden saymalarını yalanlamakta ve İbrahim'in dininin gerçek varisinin İslam ümmeti olduğunu ortaya koymaktadır.

فقد صح إذا أن الحنيفية ليست الختان وحده، ولا حج البيت وحده، ولكنه هو ما وصفنا من الاستقامة على ملة إبراهيم واتباعه عليها والائتمام به فيها.

Bu müfessire göre ayet, müşriklerin İbrahim ve İsmail'in dinine uygunluk iddialarını yalanlamaktadır; onların bu iddiaları gerçeği yansıtmamaktadır. Ayrıca müfessir, 'hanîf' kelimesinin tefsirinin daha önce Bakara suresinde yapıldığını hatırlatarak burada tekrar detaya girmemektedir.

فكذبهم فيما ادعوه من موافقة لهما . ثم قال : وقد سبق تفسير الحنيف في سورة البقرة

Bu müfessire göre ayetteki 'kezzebûküm' hitabı, kâfirlerin Hz. Muhammed'in getirdiği hakikati (mü'minlerin söylediklerini) yalanlamaları anlamına gelir; ayrıca âyette geçen fiillerin (tekûlûne/yekûlûne, testetî'ûne/yestetî'ûne) hem hitap hem gaib sigasıyla okunabileceği ve buna göre anlamın 'ortakların size karşı gelecek azabı savmaya ve kendilerine yardım etmeye güçlerinin yetmeyeceği' şeklinde değişebileceği aktarılmaktadır.

وقراءة العامة بما تقولون بالتاء على الخطاب وقد بينا معناه وحكى الفراء أنه يقرأ : فقد كذبوكم مخففا بما يقولون

İbn Kesîr'e göre ayetteki 'kelimeler' ifadesi, İbrahim'in (a.s.) Allah tarafından kendisine yüklenen şeriatler, emirler ve nehiylerdir. Kelimeler kavramının bazen kaderî/varlıksal kelimeleri (Meryem kıssasındaki gibi) ifade edebileceğini, ancak burada bu anlamın kastedilmediğini belirtir.

أي بشرائع وأوامر ونواه فإن الكلمات تطلق ويراد بها الكلمات القدرية

Beydâvî'ye göre İbrahim'in ne Yahudi ne Hıristiyan olduğu ifadesi, önceden kurulan delilin gereğinin açık ifadesidir; onun 'hanif' olması sapık akidelerden yüz çevirmesi, 'müslim' olması ise Allah'a teslim olması anlamındadır, yoksa İslam şeriatına bağlı olduğu anlamına gelmez. İbrahim'e insanların en yakın olanı, ona tabi olanlar, bu Peygamber ve iman edenlerdir; çünkü bunlar İbrahim'e şeriatının aslında uyum göstermişlerdir.

وليس المراد أنه كان على ملة الإسلام وإلا لاشترك الإلزام. وما كان من المشركين تعريض بأنهم مشركون لإشراكهم به عزيرا والمسيح