Taberî'ye göre ayette geçen 'yükelliму'n-nâse fi'l-mehdi ve kehlen' ifadesi, Hz. İsa'nın hem beşikte iken hem de kehl (yetişkinlik) çağında insanlarla konuşacağını bildirir. Beşikte konuşması annesi Meryem'e yöneltilen iftiraların yalanlanmasına ve onun nübüvvetine delil olmasına yöneliktir; kehl iken konuşması ise onun büyüyüp Allah'ın vahyini, emir ve nehyini insanlara tebliğ etmesidir. Bu durum, Hz. İsa'nın da diğer insan çocukları gibi doğup büyüdüğünü, dolayısıyla Necran heyetinin onun hakkındaki batıl iddialarını çürüten bir delil olduğunu göstermektedir.

وإنما عنى جل ثناؤه بقوله: ويكلم الناس طفلا في المهد، دلالة على براءة أمه مما قذفها به المفترون عليها، وحجة له على نبوته، وبالغا كبيرا بعد احتناكه بوحي الله الذي يوحيه إليه، وأمره ونهيه، وما تقول عليه من كتابه.

Bu metinde Râzî, 'kehlen' (yetişkinlik/olgunluk çağı) ifadesinin dilsel anlamını ve İsa'nın hem beşikte hem yetişkinlikte konuşmasının hikmetini tartışır; kelam-ı yetişkinlik hali İsa'nın ilah olmadığını, halden hale geçen bir beşer olduğunu gösterir ve Necran heyetinin iddialarına reddiye içerir. Ayrıca İsa'nın 33 yaşında ref' edildiği rivayetiyle 'kehl' vasfının çelişmediğini, bunun ya otuz-kırk yaş arasını kapsayan dilsel anlamdan ya da kıyamete yakın yeryüzüne inişinden kaynaklandığını açıklar. Son olarak Hristiyanların beşikte konuşma mucizesini inkâr etmelerine karşı kelamcıların cevabını nakleder.

الكهل في اللغة ما اجتمع قوته وكمل شبابه ، وهو مأخوذ من قول العرب اكتهل النبات إذا قوي وتم

İbn Kesîr'e göre ayet, Hz. İsa'nın hem çocukluğunda (mucize olarak) hem de yetişkinlik/kehl döneminde -yani Allah'ın kendisine vahiy verdiği zaman- tek olan Allah'a ibadete çağırdığını, sözünde ve amelinde sahih bilgi ve salih amel sahibi olduğunu ifade eder. Ayrıca Hz. Meryem'in, İsa henüz karnındayken kendisiyle konuştuğuna, insanların yanında olduğunda ise karnındaki çocuğun tesbih ve tekbir getirdiğine dair bir nakil de zikredilir.

أي يدعو إلى عبادة الله وحده لا شريك له في حال صغره معجزة وآية وفي حال كهولته حين يوحي الله إليه أي في قوله وعمله له علم صحيح وعمل صالح

Kurtubî'ye göre bu ifade, beşikte konuşan salih kullardan birine atıftır ve Hz. Peygamber'in hadisiyle beşikte konuşanların Îsâ, Yûsuf'un şahidi, Cüreyc'in arkadaşı gibi sınırlı sayıda kişi olduğu bildirilmiştir. Dahhâk'e göre ise beşikte konuşanlar altı kişidir ve bunlara Firavun'un karısının tarakçısının çocuğu da dahildir; bu durumda konuşanların sayısı yedi olur. Kurtubî, hadisteki sınırlama ifadesiyle bu ilave rivayetler arasında çatışma olmadığını, Peygamber'in önce bildiği kadarını söylediğini, sonra Allah'ın ona daha fazlasını bildirdiğini belirtir.

لم يتكلم في المهد إلا ثلاثة عيسى بن مريم وصاحب جريج وصاحب الجبار

Bu müfessire göre 'Mesih' hitap-i şerif niteliğinde bir lakaptır ve Süryanice/İbranice kökenli 'meşihâ' kelimesinden gelip 'mübarek' anlamındadır; 'İsa' ise 'îşû' kelimesinin Arapçalaştırılmış halidir ve her iki ismin de 'mesh' kökünden türediğine dair birkaç ihtimal zikredilir. Ayrıca 'İbn Meryem' nitelemesinin, babasız doğduğuna dikkat çekmek için annesine nispet edildiği; 'dünya ve ahirette vecih olması'nın nübüvvet ve şefaat anlamına geldiği belirtilir. Beşikte ve yetişkinlikte konuşmasının zikredilmesi ise onun ulûhiyetten uzak olduğuna işaret sayılmıştır.

وأصله بالعبرية مشيحا معناه: المبارك