Taberî'ye göre bu ayette Allah'ın İbrahim ve İmran ailelerini seçtiği anlatılmakta, 'zürriyet' kelimesi bu ailelerden hal olarak veya 'ıstıfa' fiilinin tekrarı takdiriyle nasb edilmiştir. 'Bazısı bazısından' ifadesi soy bakımından değil, din, iman, tevhid ve İslam üzere birbirine yardımcı olma ve dinde birlik anlamındadır.

يعني بذلك أن الله اصطفى آل إبراهيم وآل عمران فالذرية منصوبة على القطع من آل إبراهيم وآل عمران؛ لأن «الذرية» نكرة، و «آل عمران» معرفة، ولو قيل نصبت على تكرير الاصطفاء لكان صوابا

Râzî bu ayette iki dilbilimsel meseleye işaret eder: 'zürriyyeten' kelimesinin nasb sebebi (âl-i İbrahim'den bedel olması veya hal olması) ve ayetin tevil yönleri. Ayetin tevilinde ilk görüş olarak, zürriyetin birbirinden gelmesinin tevhid, ihlas ve itaatte ortak olmalarıyla açıklandığını belirtir.

في نصب قوله { ذرية } وجهان الأول : أنه بدل من آل إبراهيم والثاني : أن يكون نصبا على الحال ، أي اصطفاهم في حال كون بعضهم من بعض . المسألة الثانية : في تأويل الآية وجوه الأول : ذرية بعضها من بعض في التوحيد والإخلاص والطاعة

Beydâvî'ye göre Allah, Âdem, Nûh, İbrâhim ailesi ve İmrân ailesini risalet, ruhanî ve cismanî özellikler yönünden âlemlere üstün kılmıştır; bu yüzden başkalarının güç yetiremediği şeylere güç yetirmişlerdir. Bu tercih, Peygamber'e itaatin gerekliliği ve bunun Allah sevgisini celbettiği belirtildikten sonra, ona teşvik amacıyla onların meziyetlerinin açıklanması bağlamında zikredilmiştir. 'Zürriyet' ifadesi ise bunların birbirinden türeyen tek bir soy olduğunu, yahut din bakımından birbirine bağlı olduklarını gösterir.

لما أوجب طاعة الرسول وبين أنها الجالبة لمحبة الله عقب ذلك ببيان مناقبهم تحريضا عليها، وبه استدل على فضلهم على الملائكة