Bu müfessire göre ayet, Allah'ın kendilerine verdiği maldan cimrilik edip zekâtını vermeyenlerin bu cimriliğinin dünyada ve ahirette kendileri için bir hayır olduğunu zannetmemeleri gerektiğini bildirir; aksine bu bahillik kıyamet gününde onlar için bir şerdir ve bahilliği yaptıkları mal kıyamet günü boyunlarına dolanan bir yılan (tavk) şeklinde tezahür edecektir. Taberî bu bağlamda 'te' ile okumayı ('tahsibenne') tercih ederek anlamı 'yâ Muhammed, malda bahillik edenlerin bu bahilliğinin kendileri için hayır olduğunu sanma' şeklinde tefsir eder.

ولا تحسبن يا محمد بخل الذين يبخلون بما أعطاهم الله في الدنيا من الأموال، فلا يخرجون منه حق الله الذي فرضه عليهم فيه من الزكوات هو خيرا لهم عند الله يوم القيامة، بل هو شر لهم عنده في الآخرة

Zemahşerî'ye göre bu ayet, göklerin ve yerdekilerin mirasının Allah'a ait olduğunu, kimseye mal ya da başka hiçbir şeyin kalıcı olarak bırakılmayacağını bildirir. Buna göre soru, Allah yolunda infak etmeme ve Peygamber ile birlikte cihad etmeme konusunda insanların hangi mazeretlerinin olabileceğini sorgular; çünkü zaten Allah onları helak edecek ve mallarının varisi olacaktır. Bu ifade, Allah yolunda infaka en güçlü teşviklerden biri olarak sunulur.

وأي غرض لكم في ترك الإنفاق في سبيل الله والجهاد مع رسوله والله مهلككم فوارث أموالكم ، وهو من أبلغ البعث على الإنفاق في سبيل الله

Râzî, ayetteki 'buhl' vaîdinin farz olan malı (zekât gibi) vermemekle ilgili olduğunu, nafile infakı terk etmenin 'buhl' sayılmayacağını savunuyor. Ayrıca ayeti mal ile mi yoksa Tevrat'taki bilginin gizlenmesiyle mi (ilim) yorumlamak gerektiği tartışılıyor; mecaza başvurmadan anlaşılabildiği ve öncesiyle uyumlu bir nazım oluşturduğu için malla tefsir tercih ediliyor. Vaîdin mahiyetiyle ilgili de birkaç görüş nakledilerek malın kıyamette boyunlarına dolanan bir halka/yılan haline geleceği veya bunun mecazi bir temsil olduğu belirtiliyor.

ولو فسرنا الآية بالعلم احتجنا إلى تحمل المجاز في تفسير هذه الآية ، ولو فسرناها بالمال لم نحتج إلى المجاز فكان هذا أولى . الثاني : أنا لو حملنا هذه الآية على المال كان ذلك ترغيبا في بذل المال في الجهاد فحينئذ يحصل لهذه الآية مع ما قبلها نظم حسن

Kurtubî, ayetin zekâtı ödenmeyen malın kıyamet gününde sahibinin boynuna dolanacak kel bir yılana dönüştürülmesiyle ilgili hadislere dayandığını aktarır. Ayrıca ayetin bir başka yorumuna göre, buradaki bahil olanların Hz. Muhammed'in vasfını kitaplarında gizleyen Ehl-i Kitap alimleri olduğu da nakledilir. 'Seyutavvekûne' kelimesi hem 'boyunlarına halka geçirilecek' hem de 'yaptıklarının cezasını yüklenecekler' şeklinde iki farklı dilsel açıdan izah edilir.

من أتاه الله مالا فلم يؤد زكاته مثل له يوم القيامة شجاعا أقرع له زبيبتان يطوقه يوم القيامة ثم يأخذ بلهزمتيه ثم يقول أنا مالك أنا كنزك

İbn Kesîr'e göre bu ayet, malının zekâtını vermeyen kişinin cimriliğinin ona hem dünyada hem dinde bir zarar olduğunu, mal biriktirmesinin fayda sağlamayacağını anlatır. Ayetin asıl anlamı, zekâtını eda etmeyen kimsenin kıyamet günü topladığı malın başına dolanmış saçsız (ağı) bir yılan şeklinde temessül edeceği ve 'ben senin malınım, ben senin definenim' diyerek onu ısıracağı yönündedir. İbn Abbas'tan nakledilen ve ayetin Ehl-i Kitab hakkında indiği yönündeki görüş de zikredilse de, İbn Kesîr zekât hakkındaki ilk görüşün doğru (es-sahîh) olduğunu belirtir.

لا يحسبن البخيل أن جمعه المال ينفعه بل هو مضرة عليه في دينه وربما كان في دنياه ثم أخبر بمآل أمر ماله يوم القيامة

Beydâvî, cimrilik edenlerin bu davranışlarının kendileri için hayır olduğunu zannetmemeleri gerektiğini, aksine bunun şer olduğunu belirtir; çünkü cimrilik yapılan mal kıyamet günü boyunlarına gerdanlık gibi geçirilecek bir azaba dönüşecektir. Ayrıca göklerin ve yerin mirasının Allah'a ait olduğu, dolayısıyla insanların ellerinde tuttukları malın zaten Allah'a döneceği, bu yüzden cimrilik etmenin anlamsızlığı vurgulanır.

سيطوقون ما بخلوا به يوم القيامة بيان لذلك، والمعنى سيلزمون وبال ما بخلوا به إلزام الطوق، وعنه عليه الصلاة والسلام «ما من رجل لا يؤدي زكاة ماله إلا جعله الله شجاعا في عنقه يوم القيامة»