Bu metinde Taberî, ayette geçen 'tesqā/yüsqā' kıraat farkını ele alır ve hangi kelimenin müennes/müzekker sayılacağına dair Kûfeli nahivcilerin görüşlerini aktarır. Kendisi 'tesqā' (te ile) kıraatini tercih eder çünkü bu okuyuşta bahçeler, hurmalıklar ve ekinlerin hepsinin tek bir su ile sulandığı anlamı öne çıkar. Ardından müfessirlerin çoğunluğunun 'bir tek su' ifadesini gökyüzünden inen yağmur suyu olarak yorumladığını, Mücahid'in bunu insanların ortak babası Adem'e benzeterek iyi ve kötü insanların aynı kökten geldiği şeklinde açıkladığını nakleder.

وأعجب القراءتين إلي أن أقرأ بها قراءة من قرأ ذلك بالتاء: (تسقى بماء واحد) ، على أن معناه: تسقى الجنات والنخل والزرع بماء واحد لمجيء «تسقى» بعد ما قد جرى ذكرها

Zemahşerî bu ayette 'taşınırsınız' fiilinin sadece hayvanlara değil, hem karada hayvanlara hem de denizde gemilere yüklenmeyi kapsadığını belirtir. Ayette 've alâ'l-fulk' (gemilerin üzerinde) değil de farklı bir edat kullanılmasının nedenini sorgular ve bunu dilbilgisel açıdan izah eder.

وعلى الأنعام وحدها لا تحملون ، ولكن عليها وعلى الفلك في البر والبحر . فإن قلت : هلا قيل : وفي الفلك

Bu metinde Râzî, develerle karada taşınmanın, gemilerle denizde taşınmaya benzediğini, bu yüzden Allah'ın nimetini anlatırken iki türü bir arada zikrettiğini belirtir; böylece kul hem şükreder hem de bundan delil çıkarır. Ayrıca tevhid delillerinin zikrinden sonra kıssaların gelmesinin surelerdeki alışılmış bir düzen olduğunu, burada da ilk kıssanın Hz. Nuh kıssası olduğunu söyler.

لأن وجه الانتفاع بالإبل في المحمولات على البر بمنزلة الانتفاع بالفلك في البحر ، ولذلك جمع بين الوجهين في إنعامه لكي يشكر على ذلك ويستدل به

Kurtubî, ayetteki 'üzerlerinde taşınırsınız' ifadesinin kara hayvanlarına (en'âm) işaret ettiğini, ancak karada asıl taşımacılığın deve ile yapıldığını belirtir. Buna göre zamir (kinaye) en'âmın tamamına değil bir kısmına racî olabilir. Bu görüşünü desteklemek için eski zamanlarda bir adamın bir ineğe bindiği, Allah'ın ineği konuşturduğu ve ineğin 'biz bunun için yaratılmadık, biz ancak çift sürmek için yaratıldık' dediğine dair bir rivayeti aktarır.

وإنما يحمل في البر على الإبل فيجوز أن ترجع الكناية إلى بعض الأنعام وروي أن رجلا ركب بقرة في الزمان الأول فأنطقها الله تعالى معه فقالت : إنا لم نخلق لهذا وإنما خلقت للحرث

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın hayvanlarda (en'âm) yarattığı çeşitli faydaları hatırlatmaktadır. Bunlar arasında fert ve kan arasından çıkan sütlerinin içilmesi, yavrularının yenmesi, yün, kıl ve tüylerinin giyim olarak kullanılması, sırtlarına binilmesi ve ağır yüklerin uzak beldelere taşınması sayılmaktadır.

يذكر تعالى ماجعل لخلقه في الأنعام من المنافع وذلك أنهم يشربون من ألبانها الخارجة من بين فرث ودم ويأكلون من حملانها ويلبسون من أصوافها وأوبارها وأشعارها ويركبون ظهورها ويحملونها الأحمال الثقال إلى البلاد النائية عنهم

Bu metne göre En'âm suresindeki bu ayetler, hayvanlarda insanlar için ibret ve öğüt alınacak deliller bulunduğunu, onların karınlarından süt gibi faydalı şeylerin çıkarıldığını, sırtları, yünleri ve kılları gibi başka faydalar sağladığını ve etlerinden yenildiğini anlatır. Ayrıca hem hayvanlar (özellikle deve ve sığır gibi yük taşıyanlar) hem de gemiler üzerinde karada ve denizde taşınmanın söz konusu olduğu belirtilir.

نسقيكم مما في بطونها من الألبان أو من العلف، فإن اللبن يتكون منه فمن للتبعيض أو للإبتداء، وقرأ نافع وابن عامر وأبو بكر ويعقوب نسقيكم بفتح النون.