Taberî, Eyyûb'a dünyada geri verilen ehlinin, helâk olan ehlinin aynısı mı yoksa Allah'ın âhirette vermeyi vaad ettiği ayrı bir mükâfat mı olduğu konusunda farklı görüşleri aktarır. Bir görüşe göre helâk olanlar âhirette kendisine verilecek, dünyada ise onların bir mislileri verilmiştir; başka bir görüşe göre Allah aynı kişileri diriltip geri vermiş ve üstüne bir misli daha eklemiştir; bir başka görüşe göre ise mal ve ehli aynen iade edilmiş, sadece malının neslinden mislî fazlalık verilmiştir. Ayrıca âyetteki 'rahmet' ve 'zikra' ifadelerini, Allah'ın dostlarını imtihan ettiğini ve sabredenlere büyük mertebeler hazırladığını göstermek amacıyla açıklar.

فقال بعضهم: إنما آتى الله أيوب في الدنيا مثل أهله الذين هلكوا، فإنهم لم يردوا عليه في الدنيا، وإنما وعد الله أيوب أن يؤتيه إياهم في الآخرة

Bu metinde Râzî, Eyyüb kıssasında Allah'ın kendisine ailesini geri verdiği ibaresini ele alır. Bir görüşe göre bu, malını, gücünü ve neslini artırarak eski hâlinden kat kat fazlasını vermesi anlamındadır; Hasan (el-Basrî)'den nakledilen diğer görüşe göre ise ailesi ölmüştü ve Allah onları yeniden diriltip kendisine geri verdi.

فالأقرب أنه تعالى متعه بحصته وبماله وقواه حتى كثر نسله وصار أهله ضعف ما كان وأضعاف ذلك ، وقال الحسن رحمه الله : المراد بهبة الأهل أنه تعالى أحياهم بعد أن هلكوا

İbn Kesîr, Hz. Eyyûb'a ailesinin aynen (bizzat kendileri) geri verildiğini aktarır; İbn Abbas, İbn Mesud, Mücahid, Hasan ve Katade'den bu yönde rivayetler nakleder. Eşinin adının 'Rahme' olduğu iddiasını ise ya ayetin siyakından zorlama bir çıkarım ya da Ehl-i Kitap nakli olarak değerlendirip, doğrulanamaz-yalanlanamaz bir bilgi olarak sunar; İbn Asakir'in verdiği 'Liya bint Menşa' ismini de aktarır. Ayrıca Mücahid'den, Eyyûb'a ailesinin cennette kendisi için saklandığı ve dünyada onlara denk kimselerin verildiği yönünde bir rivayet nakleder.

قد تقدم ابن عباس أنه قال ردوا عليه بأعيانهم وكذا رواه العوفي عن ابن عباس أيضا وروى عن ابن مسعود ومجاهد وبه قال الحسن وقتادة وقد زعم بعضهم أن اسم زوجته رحمة فإن كان أخذ ذلك من سياق الآية فقد أبعد النجعة وإن كان أخذه من نقل أهل الكتاب وصح ذلك عنهم فهو مما لا يصدق ولا يكذب

Beydâvî bu ayette Hz. Eyyûb'un duasındaki 'الضر' kelimesinin dilbilimsel açıdan iki farklı okunuşuna (fetha ve damme ile) dikkat çeker; fetha ile her türlü zararı, damme ile ise özellikle hastalık ve zayıflık gibi nefiste olan sıkıntıyı ifade ettiğini belirtir. Ayrıca Eyyûb'un Allah'ı 'erhamu'r-rahimîn' diye vasıflandırmasının, talebini açıkça belirtmeden rahmeti hatırlatarak dua etmesindeki bir nezaket ve incelik olduğunu aktarır. Eyyûb'un kıssasını (evlatlarının, malının kaybı, uzun süren hastalığı, karısının teşviki ve onun sabrı) rivayetlerle detaylandırır ve Allah'ın ona şifa vererek ailesini ve mallarını kat kat geri verdiğini, bunun hem Eyyûb'a rahmet hem de sabreden kullar için bir ibret olduğunu açıklar.

وأنت أرحم الراحمين وصف ربه بغاية الرحمة بعد ما ذكر نفسه بما يوجبها واكتفى بذلك عن عرض المطلوب لطفا في السؤال

Kurtubî, Eyyüb peygamberin ailesinin ihyası hakkında farklı rivayetleri nakleder. Mücahid ve İkrime'ye göre Eyyüb'e cennette ailesi verilmiş, o da bunları cennette bırakıp dünyada onların benzerlerini almayı seçmiştir. İbn Mesud ve İbn Abbas'a dayanan başka bir rivayete göre ise ölmüş olan çocukları gerçekten diriltilmiş ve bunlara ilaveten aynı sayıda çocuk daha verilmiştir. Sa'lebî'nin de belirttiği gibi bu ikinci görüş ayetin zahirine daha uygun bulunmuştur.

وهذا القول أشبه بظاهر الآية