Bu metin parçası, ayetteki bir ifadenin kime ait olduğu ve nasıl anlaşılması gerektiği hususunda Mücahid ve Katade'den nakledilen görüşleri isnad zinciriyle aktarmaktadır. Metinde 'işitenlerin söylediği söz' şeklinde bir yorum yer almaktadır, ancak hangi ayet ve tam bağlam olduğu bu parçada açık değildir. Taberî burada farklı rivayet zincirlerini yan yana zikrederek görüşün desteklendiğini göstermektedir.

يقول: قال الذين سمعوه يقول

Zemahşerî bu metinde iki ayrı gramer meselesini ele alır: birincisi 'يذكرهم' ve sonrasındaki ifadenin neden ayrı zikredildiği, ikincisi ise 'إبراهيم' kelimesinin i'rab yönüdür. 'يذكرهم' fiili 'semi'a' (işitmek) fiilinin gereği olarak zorunlu bir tümleyicidir çünkü 'işittim' deyip susulmaz, işitilen şeyin zikredilmesi gerekir; ikinci sıfat ise böyle bir zorunluluk taşımaz. 'إبراهيم' kelimesinin ise mahzuf bir mübtedanın haberi veya münada olabileceği söylenmişse de, doğru görüş onun 'يقال' fiilinin failı olmasıdır, çünkü kastedilen müsemma değil bizzat isimdir.

هما صفتان لفتى ، إلا أن الأول وهو { يذكرهم } لا بد منه لسمع ، لأنك لا تقول : سمعت زيدا وتسكت ، حتى تذكر شيئا مما يسمع . وأما الثاني فليس كذلك

Bu bölümde Râzî, İbrahim'in putları kırdığında halktan bilinmeyen biri olduğu ve olayı gören/duyanların onu 'genç biri' diye andıkları görüşünü nakleder. Ayrıca 'يقال' fiilinin öznesinin İbrahim'in şahsı değil, ismi olduğunu belirtir; çünkü kavim onu tanımıyor, sadece 'İbrahim denen biri' şeklinde işitiyordu. Ayette ifadenin çoğul kullanılması, bunu söyleyenlerin tek kişi değil bir topluluk olduğuna işaret eder.

المسألة الثانية : ظاهر الآية يدل على أن القائلين جماعة لا واحد ، فكأنهم كانوا من قبل قد عرفوا منه وسمعوا ما يقوله في آلهتهم فغلب على قلوبهم أنه الفاعل

Bu metin parçası, sadece âyetin bir öncesindeki ifadenin cevabı olduğunu belirten kısa bir bağlantı cümlesinden ibarettir; içerik olarak herhangi bir tefsirî görüş, izah veya değerlendirme sunulmamaktadır. Verilen metin, bir sonraki ifadenin önceki ifadeye cevap teşkil ettiğini işaret etmekten öteye geçmemektedir.

وهذا هو جواب قوله تعالى

İbn Kesîr'e göre 'هو أحدث' ifadesi İbrahim'in genç/yaşça küçük biri olduğuna işaret eder; İbn Abbas'tan nakledilen bir rivayete göre Allah'ın gönderdiği her peygamber genç iken gönderilmiş, ilim verilen her âlim de ilmi genç yaşta almıştır.

ما بعث الله نبيا إلا شابا ولا أوتي العلم عالم إلا وهو شاب وتلا هذه الآية

Beydâvî'ye göre putperestler, putları kıran kişinin kim olduğunu araştırıp bazı gençlerin İbrahim'i putları kötüleyerek andığını duyduklarını söylediklerini aktarır. Halkın gözü önüne getirilmesini istemeleri, ya İbrahim'in yaptığını herkese ilan edip tanıklık ettirmek ya da cezalandırılışına şahit olmalarını sağlamak amacına dayanır. Ayrıca 'يذكرهم' ifadesinin 'semi'nin ikinci mef'ûlü mü yoksa 'fetâ' için bir sıfat mı olduğu tartışılır, sıfat olması durumunda işitmenin İbrahim'e isnadının daha beliğ olacağı belirtilir.

قالوا سمعنا فتى يذكرهم يعيبهم فلعله فعله ويذكر ثاني مفعولي سمع، أو صفة ل فتى مصححة لأن يتعلق به السمع وهو أبلغ في نسبة الذكر إليه