Taberî'ye göre bu ayette Allah'ın Musa ve Harun'a verdiği Furkan/Zikr, müttakiler için verilmiş bir hidayettir; bu müttakiler Rablerini gaybde yani dünyada, O'na kavuşacakları ahirette cezalandırılmaktan korkarak yaşayan kimselerdir. Onlar bu korku sebebiyle Allah'ın koyduğu hadleri ve farzları gözetirler, kıyamet saatinin kopmasından da endişe ederler; çünkü Rablerine karşı yerine getirmedikleri farzlarla karşılaşıp güç yetiremeyecekleri bir azaba çarptırılmaktan çekinirler.

آتينا موسى وهارون الفرقان، الذكر الذي آتيناهما للمتقين الذين يخافون ربهم بالغيب، يعني في الدنيا أن يعاقبهم في الآخرة إذا قدموا عليه بتضييعهم ما ألزمهم من فرائضه

Zemahşerî bu ayette geçen 'ellezîne' kelimesinin i'rab konumunu ele almaktadır. Ona göre bu kelime, önceki kelimeye sıfat olması bakımından mecrur; övgü ifade etmesi bakımından mansub; ya da yine övgü anlamıyla merfû olarak değerlendirilebilir. Yani müfessir burada üç farklı i'rab ihtimalini sıralamaktadır.

محل { الذين } جر على الوصفية . أو نصب على المدح . أو رفع عليه .

Bu metinde 'yahşevne rabbehüm bi'l-gayb' ifadesindeki 'gayb' kelimesi için üç ihtimal aktarılır: kulların Allah'a gaybî/istidlali imanla iman edip O'nun görmediği hâlde O'ndan korkmaları, âhiret ahvalinden gaib oldukları hâlde Rablerinden korkmaları, ya da insanlardan uzak halvetlerinde bile Allah korkusunu taşımaları. Râzî bu üçüncü görüşü tercih eder ve bunun anlamının, kalplerindeki bu korkunun sadece topluluk içinde değil yalnız kaldıklarında da devam etmesi olduğunu belirtir.

وثالثها : يخشون ربهم في الخلوات إذا غابوا عن الناس وهذا هو الأقرب ، والمعنى أن خشيتهم من عقاب الله لازم لقلوبهم إلا أن ذلك مما يظهرونه في الملا دون الخلا

Kurtubî'ye göre 'gaybde' ifadesi, insanların Allah'ı bizzat görmemelerine rağmen akıl yürütme ve delil getirme yoluyla kudretli ve amellere karşılık verecek bir Rableri olduğunu bilmelerini ifade eder. Bu kişiler, başkalarından uzak kaldıkları gizli hallerinde ve yalnızlıklarında dahi O'ndan korkarlar. 'Müşfikun' kelimesi de korkan ve endişe duyan anlamına gelmektedir.

أي غائبين لأنهم لم يروا الله تعالى بل عرفوا بالنظر والاستدلال أن لهم ربا قادرا يجازي على الأعمال فهم يخشونه في سرائرهم وخلواتهم التي يغيبون فيها عن الناس

İbn Kesîr'e göre bu metinde geçen ifade, 'korkan ve içi ürperen kimseler' anlamına gelmektedir; bu, ayetteki bir tabirin başka bir ayetteki benzer ifadeyle açıklanması şeklinde bir yorumdur.

كقوله أي خائفون وجلون ثم قال تعالى

Beydâvî'ye göre 'el-Furkân' Musa ve Harun'a verilen ve hakla batılı ayıran kitaptır (Tevrat); 'ziyâ' ise şaşkınlık ve cehalet karanlıklarında aydınlanma vasıtasıdır, 'zikr' ise müttakilerin öğüt aldığı ya da ihtiyaç duydukları şeriat hükümlerinin anılmasıdır. Ayrıca Furkân'ın 'nasr' (zafer) ya da denizin yarılması anlamına geldiğine dair başka görüşler de nakledilir. 50. ayetteki 'zikr' ise Kur'an'a işaret eder ve Hz. Muhammed'e indirilmiş bereketli bir hatırlatma olarak tanımlanır; ayetin sonu inkarcılara yönelik bir kınama sorusudur.

أي الكتاب الجامع لكونه فارقا بين الحق والباطل، وضياء يستضاء به في ظلمات الحيرة والجهالة، وذكرا يتعظ به المتقون أو ذكر ما يحتاجون إليه من الشرائع