Taberî'ye göre Allah, Hz. Muhammed'den önce gönderdiği her elçiye vahiy ile 'Benden başka ibadete layık ilah yoktur, öyleyse sadece bana kulluk edin' diye bildirmiştir. Bu ayet, tüm peygamberlerin ortak mesajının ibadeti Allah'a has kılmak ve tevhidi ikrar etmek olduğunu ifade eder. Şeriatler (Tevrat, İncil, Kur'an) hüküm bakımından farklılık gösterse de, hepsi Allah'a ihlas ve tevhid konusunda birleşir.

وما أرسلنا يا محمد من قبلك من رسول إلى أمة من الأمم إلا نوحي إليه أنه لا معبود في السماوات والأرض تصلح العبادة له سواي {فاعبدون} يقول: فأخلصوا لي العبادة، وأفردوا لي الألوهة

Kurtubî'ye göre bu ayet, Allah'ın gönderdiği bütün peygamberlere tevhid ilkesinin ortak vahiy olarak bildirildiğini ifade eder. Şeriatlar (Tevrat, İncil, Kur'an) hüküm bakımından farklılık gösterse de hepsi ihlas ve tevhid esası üzerine kuruludur. Bu husus hem akli delillerle hem de nakli delillerle desteklenmektedir.

قال قتادة : لم يرسل نبي إلا بالتوحيد والشرائع مختلفة في التوراة والانجيل والقرآن وكل ذلك على الاخلاص والتوحيد

Bu bölümde İbn Kesîr, peygamberlerin dininin bir olduğunu ancak şeriatlerinin farklılık gösterdiğini vurgulayan ayet ve hadisleri bir araya getirmektedir. Bu bağlamda Hz. Peygamber'in 'Biz peygamberler topluluğu baba bir kardeşleriz, annelerimiz farklı fakat dinimiz birdir' hadisini delil olarak zikreder. Metin, konuyla ilgili çok sayıda ayet ve hadisin bulunduğunu belirterek bunları sıralamaya devam eder.

نحن معشر الأنبياء اولاد علات وأمهاتهم شتى وديننا واحد

Beydâvî'ye göre 25. ayet, önceki peygamberlerin de aynı tevhid mesajıyla gönderildiğini, önce özel (bilinen üç kitapla sınırlı) bir hitaptan sonra genel bir ifadeye geçildiğini gösterir. 26-28. ayetler ise Huzâa kabilesinin meleklerin Allah'ın kızları olduğu iddiasını reddeder; melekler Allah'ın evlatları değil, O'nun emrine tam itaat eden, kendiliğinden söz söylemeyen ve sadece emrolundukları şeyi yapan yüceltilmiş kullardır.

لا يسبقونه بالقول لا يقولون شيئا حتى يقوله كما هو ديدن العبيد المؤدبين، وأصله لا يسبق قولهم قوله فنسب السبق إليه وإليهم