Taberî'ye göre Kur'an, Hz. Peygamber'e sıkıntı ve zorluk vermek için değil, Allah'ın azabından korkan kimseler için bir öğüt/hatırlatma olarak indirilmiştir. Kişi bu hatırlatma sayesinde Rabbinin farzlarını yerine getirip haramlarından kaçınarak takvaya ulaşır. Ayrıca müfessir, 'tezkiraten' kelimesinin nasb sebebi konusunda Basra ve Kûfe dilcileri arasındaki farklı görüşleri de aktarır.

فمعنى الكلام إذن: يا رجل ما أنزلنا عليك هذا القرآن لتشقى به، ما أنزلناه إلا تذكرة لمن يخشى.

Zemahşerî, ayetteki 'tezkire'nin kime yönelik olduğunu, henüz haşyet duymayan ama Allah'ın ileride küfrünü imana, katılığını haşyete çevireceğini bildiği kimseleri de kapsayacak şekilde açıklar. Ayrıca 'tenzîlâ' kelimesinin nasb sebebiyle ilgili dilbilimsel olarak birkaç farklı i'râb ihtimalini sıralar: 'tezkire'den bedel olması, gizli bir 'nezzele' fiiliyle mansûb olması, 'enzelnâ' fiiliyle mansûb olması, medih ve tahsis için mansûb olması ya da 'yahşâ' fiilinin mef'ûlü olması gibi. Bu i'râb seçeneklerinden birini özellikle güzel bir anlam ve açık bir i'râb olarak öne çıkarır.

أي : أنزله الله تذكرة لمن يخشى تنزيل الله ، وهو معنى حسن وإعراب بين

Bu müfessire göre ayetteki 'illâ' edatı iki farklı şekilde anlaşılabilir: ya 'lakin' anlamında munkatı' bir istisna, ya da Kur'an'ın indirilişinin amacının tebliğ zahmetini yüklenmek değil, sadece hatırlatma (tezkire) olması şeklinde bir takdir. Ayrıca 'yahşâ' (korkan) kişiye tahsis edilmesi, tezkireden fiilen yararlananların onlar olmasından kaynaklanır, yoksa hitap geneldir. Metin ayrıca mütekellim sıygasından gaib sıygaya geçişin sebeplerini ve semaların 'ulâ' ile vasıflanmasının Allah'ın kudretinin azametine delalet ettiğini açıklar.

المسألة الأولى : في كلمة إلا ههنا قولان ، أحدهما : أنه استثناء منقطع بمعنى لكن . والثاني : التقدير ما أنزلنا عليك القرآن لتحمل متاعب التبليغ إلا ليكون تذكرة

Kurtubî, 'إلا تذكرة' ifadesinin gramer konumu hakkında farklı görüşleri aktarır. Zeccâc bunu 'تشقى'dan bedel sayarken, Nehhâs ve Ebû Ali bu görüşü reddederek tezkirenin şekâ (yorulma/sıkıntı) olmadığını, dolayısıyla bunun mastar veya mef'ûlün leh olarak nasb edildiğini belirtir. Hüseyn b. Fadl ise ayette takdim-tehir bulunduğunu, mananın 'Kur'an'ı ancak korkanlara tezkire olsun ve seni sıkıntıya sokmasın diye indirdik' şeklinde olduğunu söyler.

قال أبو إسحاق الزجاج : هو بدل من ( تشقى ) أي ما أنزلناه إلا تذكرة النحاس : وهذا وجه بعيد وأنكره أبو علي من أجل أن التذكرة ليست بشقاء وإنما هو منصوب على المصدر أي أنزلناه لتذكر به تذكرة

Beydâvî'ye göre 'lâ tişkā' ifadesi, Kur'an'ın Peygamber'e sıkıntı ve meşakkat çekmesi için indirilmediğini belirtir; bu meşakkat ya kâfirlerin küfrüne çok üzülmekten ya da aşırı ibadet ve gece namazından kaynaklanan yorgunluk olabilir. Ayrıca bu ifadenin, müşriklerin Peygamber'in çokça ibadet etmesini görüp 'sen dinimizi terk ederek bedbaht oluyorsun, Kur'an sana bu yüzden indirildi' şeklindeki iddialarını reddeden bir cevap olduğu da söylenmiştir. 'İllâ tezkiratan' ifadesi ise munkatı' istisna olup, Kur'an'ın asıl amacının kalbinde korku bulunan veya Allah'ın kendisinden fayda göreceğini bildiği kimseler için bir hatırlatma olduğunu ifade eder.

والمعنى: ما أنزلنا عليك القرآن لتتعب بفرط تأسفك على كفر قريش إذ ما عليك إلا أن تبلغ، أو بكثرة الرياضة وكثرة التهجد والقيام على ساق.

İbn Kesîr'e göre, batıl iddia sahiplerinin zannettiği gibi değildir; Allah kime ilim verirse ona çokça hayır dilemiş olur. Bu görüşünü, Peygamber'in ilmi dinde derin anlayışla (fıkıh) ilişkilendiren hadisiyle ve alimlere kıyamet günü Allah'ın onları affetmeyi murad ettiğine dair rivayetle desteklemektedir.

من يرد الله به خيرا يفقهه في الدين