Taberî bu ayette Allah'ın Musa'ya yılanı korkmadan tutmasını emrettiğini ve onu ilk hâline, yani asa şekline geri döndüreceğini bildirdiğini belirtir. 'Sîretehâ'l-ûlâ' ifadesinin, yılanın asa iken bulunduğu önceki şekli/durumu ifade ettiğini açıklar ve bunun Arapçada bir işten dönüp eski hâline geri gelen kişi için kullanılan bir tabir olduğunu vurgular.

يقال لكل من كان على أمر فتركه، وتحول عنه ثم راجعه: عاد فلان سيرته الأولى، وعاد لسيرته الأولى، وعاد إلى سيرته الأولى

Bu müfessire göre Musa'nın yılana dönüşen asadan korkması tabii bir ürperme (nefret-i tab'ı)'dır; bunun Hz. Musa'nın nübüvvetinin doğruluğuna delil olduğu, çünkü sihirbazın kendi yaptığı işten korkmayacağı belirtilir. Ayrıca metin 'lâ tehaf' ifadesinin korkunun bilfiil gerçekleştiğini göstermeyebileceği ve asanın yılana dönüşmesi, elin ağzına zararsızca sokulması ve tekrar odun haline dönmesinin ard arda gelen üç ayrı mucize olduğunu, bunun delaleti kuvvetlendirdiğini ifade eder. 'Sîretehe'l-ûlâ' ifadesinin ise dilsel kökeni ve nasb sebebiyle iki farklı i'rab vechinin bulunduğu açıklanır.

وذلك الخوف من أقوى الدلائل على صدقه في النبوة لأن الساحر يعلم أن الذي أتى به تمويه فلا يخافه ألبتة

Kurtubî'ye göre Musa'nın korkması beşer olmanın tabiî gereğidir; asanın yılan olduktan sonra tekrar asaya dönmesi, Firavun'a atacağında dehşete kapılmaması için önceden gösterilen bir mucizedir. Ayrıca asanın daha sonra Musa ile yürüyüp konuştuğu, yüklerini taşıdığı, geceleri ışık verdiği, su çekmede kova gibi işlev gördüğü ve meyve verdiğine dair rivayetler nakledilmekte, aslının cennet ağacından veya Hz. Âdem'in cennetten indirdiği asa olduğuna dair görüşler zikredilmektedir.

وإنما أظهر له هذه الآية لئلا يفزع منها إذا ألقاها عند فرعون ويقال : إن العصا بعد ذلك كانت تماشيه وتحادثه ويعلق عليها أحماله وتضيء له الشعبتان بالليل كالشمع

İbn Kesîr, Musa'nın değneği eline aldığında korkusundan kolunu abasıyla sarmasını, bir meleğin ona 'Allah takdir etseydi bu örtü seni koruyabilir miydi?' diye sorduğunu ve Musa'nın 'Hayır, ama ben zayıfım, zayıflıktan yaratıldım' diye cevap verdiğini nakleder. Ardından Musa elini yılanın ağzına koyup dişlerinin sesini işitmiş, sonra tutunca yılan yine bildiği asâsına dönüşmüş ve eli yine dayandığı iki çatal arasındaki yerine gelmiştir. Bu şekilde ayetteki 'ilk haline dönüş' ifadesi açıklanmaktadır.

فقال له ملك أرأيت يا موسى لو أذن الله بما تحاذر أكانت المدرعة تغنى عنك شيئا قال لا ولكني ضعيف ومن ضعف خلقت فكشف عن يده ثم وضعها على فم الحية حتى سمع حس الأضراس والأنياب ثم قبض فإذا هي عصاه التي عهدها

Beydâvî'ye göre Musa'nın attığı asa yılana dönüştüğünde bu yılan farklı aşamalarda 'cânn', 'sü'bân' ve 'hayye' isimleriyle anılmıştır; bu isimlendirme yılanın başlangıç, son ve genel hal olarak farklı özelliklerine işaret eder. Musa yılanın taş ve ağaçları yutacak kadar hızlı ve büyük olduğunu görünce korkup kaçmış, Allah'ın 'seyretâ el-ûlâ' vaadi üzerine güvenip elini onun ağzına sokmuş ve çene kemiklerinden tutmuştur.

قيل لما ألقاها انقلبت حية صفراء بغلظ العصا ثم تورمت وعظمت فلذلك سماها جانا تارة نظرا إلى المبدأ وثعبانا مرة باعتبار المنتهى، وحية أخرى باعتبار الاسم الذي يعم الحالين.